Ζενίτ – Ολυμπιακός 66-75, επιστροφή στις νίκες και 4-3, πλέον, το ρεκόρ στην Ευρωλίγκα.

Οι ερυθρόλευκοι ταξίδεψαν στην Αγία Πετρούπολη έχοντας μια ελαφρά πίεση ως προς το αποτέλεσμα, έπειτα από τις ήττες που προηγήθηκαν στο Μόναχο και στο ΣΕΦ κόντρα στην Εφές. Συν τοις άλλοις, η Ζενίτ προερχόταν από διάστημα τριών εβδομάδων χωρίς αγώνα για την Ευρωλίγκα λόγω κορονοϊού, οπότε, παρά το εξαιρετικό της ξεκίνημα (νίκες στη Πόλη με την Αναντολού και στη Ρωσία με τη Μπαρτσελόνα), ήταν πολύ πιθανό να υστερεί, ελαφρώς, σε αγωνιστική ετοιμότητα.

Ο Ολυμπιακός είχε προετοιμαστεί εξαιρετικά ως προς την αντιμετώπιση της ομάδας του κόουτς Πασκουάλ, γνωρίζοντας πως μοναδικός καθαρός δημιουργός των Ρώσων, είναι ο Κέβιν Πάνγκος. Παράλληλα, γνώριζε πως πρέπει να περιορίσει τη δράση των πολλών εξαιρετικών σουτέρ που θα έβρισκε απέναντι, με τους Πάνγκος-Μπάρον-Χόλινς-Ρίβερς, που έχουν σημαντικό ρόλο στο ροτέισον, να είναι άκρως επικίνδυνοι από την περιφέρεια.

Από το ξεκίνημα της αναμέτρησης, ο κόουτς Μπαρτζώκας είχε επιλέξει άμυνα με αλλαγές σε όλα τα σκριν, δέιχνοντας ξεκάθαρη προτίμηση να στέλνει ψηλότερο αντίπαλο μπροστά από τον εκάστοτε περιφερειακό (πλην του Χόλινς που είναι ψηλός, μακρύς, αλλά soft και δε του αρέσουν οι επαφές), σε κοντινή απόσταση, περιορίζοντας, καταρχήν, τη δημιουργία του Πάνγκος και προσπαθώντας να οδήγησει τη Ζενίτ σε ατομικές επιθέσεις. Οι Ρώσοι ξεκίνησαν καλά την αναμέτρηση, όντας πολύ εύστοχοι από τη περιφέρεια (5 τρίποντα στη 1η περίοδο, με 4/7 από τον Χόλινς), ωστόσο η άμυνα των Πειραιωτών με τους Τζένκινς-Παπανικολάου-Ζαν Σαρλ-Μάρτιν (οι starters πλαισιωμένοι από τον Σλούκα), έβγαζαν ένταση και ασκούσαν πίεση.

Επιθετικά, οι φιλοξενούμενοι ξεκίνησαν την αναμέτρηση με ξεκάθαρη στόχευση να χτυπήσουν τη Ζενίτ μέσω πικ εν ρολ καταστάσεων και το πέτυχαν, με τον Μάρτιν να έχει γρήγορα 6 πόντους έπειτα από συνεργασίες με τον Σλούκα. Οι Ρώσοι προσπάθησαν άμεσα να κλείσουν περισσότερο την άμυνα προς τη ρακέτα, στέλνοντας βοήθεια προς τη μεριά που διάλεγε να ξεκινήσει τις επιθέσεις ο Έλληνας γκαρντ και επιδιώκοντας να μη βρίσκεται σε 1on1 καταστάσεις ο Μάρτιν με τον Πόιθρες. Απόρροια αυτού, από τη μία ήταν κάποια λάθη του Ολυμπιακού, (6 στο 1ο 10λεπτο) και από την άλλη, κάποιες σωστές επιλογές που οδήγησαν σε ελεύθερα και εύστοχα τρίποντα, αρχικά με τον Σλούκα και, στη συνέχεια, κυρίως από close out επιθέσεις με εκτελεστές από τα φτερά τους Τζένκινς και Παπανικολάου.

Το αρχικό 21-20 άρχιζε να αλλάζει γρήγορα και εμφατικά, από το ξεκίνημα της β’ περιόδου. Ο Ολυμπιακός σαν να πείσμωσε που, παρά τις καλές άμυνες στο ξεκίνημα, δέχτηκε 21 πόντους από τη Ζενίτ και μπήκε στο παρκέ αποφασισμένος να τους κάνει τη ζωή πραγματικά δύσκολη. Οι άμυνές του έγιναν ακόμα πιο επιθετικές, με την ίδια τακτική, αυτή των αλλαγών, να αποδίδει και τα όποια miss match στη ρακέτα να αποφεύγονται, μιας και όσοι βρισκόντουσαν στη ρακέτα, έπαιζαν δυναμικές άμυνες από μπροστά. Ορμώμενοι από την άμυνα, οι ερυθρόλευκοι είχαν ψυχολογία και καθαρό μυαλό στην επίθεση, χτίζοντας ρυθμό, μομέντουμ και διαφορά. (7-22 το επί μέρους, 27-41 στην ανάπαυλα). Ο Σπανούλης ανέλαβε την οργάνωση, ο Έλις σκόραρε γρήγορα δις από το ζωγραφιστό, Πρίντεζης και ΜακΚίσικ εκμεταλλεύτηκαν τα δυνατά τους στοιχεία στο λόου ποστ και στα ντράηβ, αντίστοιχα και το συγκεκριμένο σχήμα, συν τον Βεζένκοφ, έβαλε μεγάλους μπελάδες στη Ζενίτ. Το μόλις 1 λάθος στο οποίο υπέπεσαν σε αυτό το διάστημα, είναι ενδεικτικό της συγκέντρωσής τους.

Η σοβαρότητα με την οποία παρουσιάστηκε ο Ολυμπιακός ήταν εμφανής και από το ξεκίνημα του β’ μέρους, με την ομάδα να μην παρουσιάζει κάποιο ίχνος χαλάρωσης. Παρότι επιθετικά ξεκίνησε με κάποιες άστοχες προσπάθειες, με τον Παπανικολάου να έχει σκοράρει το μόνο καλάθι (τρίποντο) στα πρώτα 4 λεπτά, συνέχιζε να ελέγχει το ρυθμό και να διατηρεί διψήφιες διάφορες, όντας αποτελεσματικός και στις δύο πλευρές του παρκέ έως την ολοκλήρωση της γ’ περιόδου.

Στο συγκεκριμένο διάστημα, ο Πάνγκος εξακολουθούσε να μένει εκτός ρυθμού αγώνα, με αρκετούς παίκτες να εναλλάσσονται στο μαρκάρισμά του, η δράση του Χόλινς έπειτα από το εξαιρετικό του ξεκίνημα περιορίστηκε και ο Πόιθρες αδυνατούσε να ορθώσει ανάστημα στη ρακέτα, με τους Ζαν Σαρλ και Μάρτιν να προστατεύουν το ζωγραφιστό. Η διαφορά κυμαινόταν σταθερά σε διψήφια επίπεδα, έφτασε και το +16 στο 27′ (38-54 με τρίποντο του ΜακΚίσικ) και η εικόνα του αγώνα στο 30′ (43-58) έδειχνε πως δύσκολα θα υπήρχε γυρισμός για τη Ζενίτ.

Στα πρόσωπα των γηπεδούχων υπήρχε μια απογοήτευση, ωστόσο, ο Τσάβι Πασκουάλ έπαιξε από το ξεκίνημα της 4ης περιόδου το τελευταίο του χαρτί. Υστερώντας στην ατομική άμυνα και με τον Ολυμπιακό να βρίσκει σταθερά σκορ συντηρώντας εύκολα το προβάδισμα, εμφάνισε μια match up ζώνη με προσαρμογές, η οποία αποδείχτηκε άμεσα αποτελεσματική. Η ζώνη ξεκίναγε με 2-3 και, μόλις αρχικά ο Έλις και στη συνέχεια ο Μάρτιν ανέβαιναν ως “σκαλοπάτι” στο high post, άλλαζε σε 2-1-2, με τα δύο γκαρντ που βρίσκονταν στη 1η γραμμή να παίζουν πιο κλειστά, δυσκολεύοντας τόσο την εισαγωγική πάσα, όσο και πιθανά ρήγματα μέσω ντράηβ από τον κεντρικό διάδρομο. Ταυτόχρονα, οι δύο παίκτες της πίσω ζώνης, έπαιζαν πιο ανοιχτά, στα 5-6 μέτρα, περιορίζοντας τους χώρους για κάποια καλή περιφερειακή εκτέλεση και ελέγχοντας τη δράση των Παπανικολάου – ΜακΚίσικ για πιθανά cuts στη baseline.

Όσο ο Ολυμπιακός αδυνατούσε να βρει λύσεις απέναντι στη ζώνη, τόσο η Ζενίτ ένιωθε ξανά ικανή να επιστρέψει στο ματς, ροκανίζοντας τη διαφορά. Σε διάστημα 4 λεπτών (31′-35′), έτρεξε ένα επί μέρους 12-0, μετατρέποντας το 43-60 σε 55-60, με τον Μπίλυ Μπάρον να σκοράρει 10 πόντους και τον Πόιθρες να βρίσκει σκορ στη ρακέτα. Το σχήμα με Σλούκα-Σπανούλη στη περιφέρεια δεν απέδωσε, οι Ζαν Σαρλ, Πρίντεζης και Έλις δεν απειλούσαν επιθετικά και το μομέντουμ έδειχνε ξεκάθαρα Ζενίτ, η οποία μάλιστα 4′ λεπτά πριν το φινάλε μπορούσε να ισοφαρίσει με τον Ζούμπκοφ να αστοχεί αμαρκάριστος από τη κορυφή, από εκεί που είχε διαμορφώσει το 60-63 λίγο νωρίτερα.

Έστω και στη τελική ευθεία της αναμέτρησης, ο Ολυμπιακό κατόρθωσε να βρει τις απαιτούμενες λύσεις απέναντι στη ζώνη του Πασκουάλ και να μη πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων την πολύ καλή προσπάθεια που είχε κάνει στα πρώτα 30 λεπτά του αγώνα. Ο Σπανούλης είχε καθαρό μυαλό, δεν υπέπεσε σε λάθος στο τελευταίο 5λεπτο και με την ομάδα του μπροστά με 3, έσπασε το νταμπλ τιμ βρίσκοντας ελεύθερο τον Βεζένκοφ από το κορυφή, για να πετύχει ο Σάσα με τη σειρά του ένα ακόμα κρίσιμο τρίποντο. Η βαθιά ανάσα που πήρε ο Ολυμπιακός μετουσιώθηκε σε ψυχολογία ώστε να βγει η άμυνα, με τον ΜακΚίσικ στην αμέσως επόμενη φάση να προσφέρει το highlight της αναμέτρησης (και όχι μόνο). Εκρηκτικό ντράηβ παίρνοντας τον εσωτερικό διάδρομο, αποφυγή της βοήθειας που πήγε να δώσει ο Χόλινς, δυναμικό πάτημα και τρομερό κάρφωμα πάνω από τους Πόιθρες και Πονίτκα που επιχείρησαν να τον σταματήσουν.

Ο Ολυμπιακός είχε κρατηθεί μπροστά στα δύσκολα και, πλέον, είχε ξανά τη ψυχολογία με το μέρος του, φτάνοντας στη νίκη που τόσο πολύ χρειαζόταν. Το τελικό 66-75 σφραγίστηκε από τους Σπανούλη και Βεζένκοφ, οι οποίοι ήταν καθοριστικοί στη τελική ευθεία του αγώνα.

Επόμενος αντίπαλος η Άλμπα στο ΣΕΦ, σε ένα ματς που άπαντες, ομάδα και κόσμος, οφείλουν να έχουν κατά νου τον εξής άγραφο νόμο της διοργάνωσης: “Δεν υπάρχει εύκολη αναμέτρηση στην Ευρωλίγκα, παρά μόνο κάποια ματς που, με την καλή σου απόδοση και με μεγάλη σοβαρότητα, μπορείς να τα κάνεις να μοιάζουν εύκολα.”

ΥΓ1: Χτύπημα του Χάρισον στο δεξί γόνατο σε ανύποπτη φάση στα μέσα της 2ης περιόδου. Οι αντιδράσεις του έντονες και ανησυχητικές, όπως και οι δηλώσεις του κόουτς μετά το ματς. Το προαίσθημα το δικό μου, πολύ άσχημο και το γνωστό που έχω νιώσει πολλάκις, πριν επιβεβαιωθούν σοβαροί τραυματισμοί… ΕΥΤΥΧΩΣ δεν επιβεβαιώθηκε και ο Άαρον στάθηκε τυχερός μέσα στην ατυχία του. Διάταση έσω πλάγιου συνδέσμου και εκτός δράση για, τουλάχιστον, ένα μήνα ο Αμερικανός. Η σεζόν είναι μεγάλη και είναι πολύ σημαντικό να αποφευχθούν οι πολλοί και, ειδικά, οι πολύ σοβαροί τραυματισμοί. Να κάνει καλή αποθεραπεία και να γυρίσει απόλυτα υγιής και δυνατός…

ΥΓ2: Πιστεύω ακράδαντα, ότι η αγωνιστική εικόνα του Σλούκα θα βελτιωθεί αρκετά, σταδιακά, και αυτό βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την πρόοδο και τη βελτίωση όλου του συνόλου. Δεν κρύβω, ωστόσο, έναν προβληματισμό που δημιουργήθηκε χτες, όταν σε 3 φάσεις που βρέθηκε με την αλλαγή στο σκριν μπροστά του ο αργός και δυσκίνητος Γκουντάιντις, δε μπόρεσε να τον περάσει μία φορά παίζοντάς τον “στα πόδια”. Όταν νιώσει καλύτερα στο παρκέ ο Κωστής, θα φανεί άμεσα από την ψυχολογία κατά την εκτέλεση, αλλά, κυρίως, από το ρυθμό με τον οποίο ο ίδιος θα καθοδηγεί την υπόλοιπη ομάδα.

ΥΓ3: Τα πρώτα θετικά των όσων μπορεί να δώσει, ιδιαίτερα αμυντικά, ο Ζαν Σαρλ, τα είδαμε στον αγώνα με την Εφές. Τα 6′ εκτοξεύτηκαν στα 22′ στην Αγία Πετρούπολη, με τον Γάλλο να είναι κομβικός, δίνοντας σκληράδα και ένταση στην άμυνα, κερδίζοντας μάχες παντού, δίνοντας και κάποιες λύσεις επιθετικά.

ΥΓ4: Ο Λαρεντζάκης είχε ενεργή παρουσία στο πεντάλεπτο που αγωνίστηκε, ήταν θετικός και, από τα φιλικά, δείχνει να διψάει πραγματικά για ευκαιρίες και χρόνο στο παρκέ. Ελέω της απώλειας του Χάρισον το επόμενο διάστημα και όντας συγκεντρωμένος, αποφασισμένος και με το τσαγανό που διαθέτει, μπορεί να αποτελέσει ενεργό μέλος του ροτέισον, ακόμα κι αν προορίζεται, ως επί το πλείστον, για συμπληρωματικό ρόλο.

ΥΓ5: Οι νίκες, οι ήττες και οι μεταπτώσεις στην απόδοση, είναι σε ένα βαθμό φυσιολογικά στοιχεία για, σχεδόν όλες, τις ομάδες. Το σημαντικότερο, για όλους, είναι να δουλεύουν σωστά και να υπάρχει τύχη αποφεύγοντας σοβαρούς τραυματισμούς, ώστε να δουλεύουν σωστά και όσο πιο πλήρεις κατά το δυνατό. Αυτό θέλει και χρειάζεται περισσότερο από κάθε τι ο Ολυμπιακός, ο οποίος είναι στο σωστό δρόμο και, αργά αλλά σταθερά, δένει, βελτιώνεται και αφομοιώνει τη φιλοσοφία και τα θέλω του Γιώργου Μπαρτζώκα.

Aπόδραση από την Αγία Πετρούπολη