Ο Παναθηναϊκός πέτυχε μία μεγάλη εκτός έδρας νίκη μόλις δύο μέρες μετά τη συντριβή από την Βιλερμπάν. Η ομάδα αντέδρασε εμφατικά στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στην Αρμάνι και έφτασε σε μία σπουδαία νίκη, δείχνοντας ότι δεν είναι κομπάρσος της διοργάνωσης. Σπουδαίο παιχνίδι από πολλούς παίκτες, εξαιρετικό κοουτσάρισμα από τον Βόβορα. Η ομάδα έδωσε απαντήσεις και συνεχίζει το ταξίδι της στη διοργάνωση με περισσότερη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές της.


Ένα δεκάλεπτο. Τόσο άντεξε ο Παναθηναϊκός στη Γαλλία. Η αμυντική του αδυναμία ήταν προφανής. Οι αργές επιστροφές του έδωσαν την ευκαιρία στους παίκτες της Βιλερμπάν να εκτελέσουν στο transition, εκμεταλλευόμενοι κάθε αδράνεια. Στο μισό γήπεδο οι παίκτες του Βόβορα προσπάθησαν να προστατεύσουν το ζωγραφιστό, αλλά αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δώσουν πολλά ελεύθερα σουτ στη γαλλική ομάδα. Το παιχνίδι τελείωσε νωρίς.

Στην Ιταλία το παιχνίδι είχε δύο όψεις. Αυτήν του πρώτου ημιχρόνου και αυτή του δευτέρου.

Ο Παναθηναϊκός επιτέθηκε με picks του Παπαπέτρου στον Σαντ Ρος θέλοντας να τσεκάρει την άμυνα της Αρμάνι, αλλά οι Ιταλοί δεν είχαν κάποιο πρόβλημα. Στη συνέχεια στράφηκε σε horns offense με πρώτο στόχο να τροφοδοτήσουν τον Παπαγιάννη και δεύτερο να δημιουργήσουν καλές προϋποθέσεις για ελεύθερο σουτ. Αμυντικά ο Βόβορας εφάρμοσε step back/fight through τακτική στο pnr των Ιταλών, ενώ μακριά από τα screen η άμυνα ήταν αυστηρά προσωπική. Σε κάποιες περιπτώσεις είδαμε και παγίδα μετά το pick όταν αμυνόμενο δίδυμο ήταν το Παπαγιιάννης/Μακ.

Οι Ιταλοί από την πλευρά τους βασίστηκαν σε κεντρικό pnr, ενώ αμύνθηκαν με τριπλή αλλαγή στο pnr των φιλοξενούμενων όταν σέντερ ήταν ο Ταρζέφσκι και με show and recover όταν ήταν ο Χάινς. Ο σέντερ τους πήγαινε πάνω στον χειριστή, ο φόργουορντ της πλευράς αναλάμβανε το κόψιμο του Παπαγιάννη, ενώ ο γκαρντ τους πήγαινε στην πλευρά για να αναλάβει τον φόργουορντ του Παναθηναϊκού.

Ο Παναθηναϊκός ακούμπησε τη μπάλα στο χαμηλό ποστ με τον Παπαπέτρου και ο Μεσίνα εφάρμοσε pack line άμυνα. Είναι εντυπωσιακή η διάταξη των παικτών της Αρμάνι γύρω από το ζωγραφιστό με τον Χάινς να στέκεται στο κέντρο με απλωμένα τα χέρια έτοιμος να δώσει βοήθεια και να ελέγξει οποιαδήποτε πάσα στην αδύνατη πλευρά. Εδώ ίσως η ομάδα έπρεπε να εμπιστευτεί τον Μπέντιλ, ο οποίος μάλιστα είχε θετική εικόνα απέναντι στη Μπάγερν σε παρόμοιο ρόλο και είχε προσωπικό αντίπαλο τον ΛεΝτέι.

Η Αρμάνι έστηνε τα pnr της ψηλά, τραβώντας τον ψηλό του Παναθηναϊκού (κυρίως τον Μήτογλου) έξω από το ζωγραφιστό. Ο Παναθηναϊκός έπαιζε με αλλαγή στις συγκεκριμένες καταστάσεις. Η επιθετική αδυναμία του Παναθηναϊκού ώθησε τον Βόβορα να εφαρμόσει κάποιες handoffs συνεργασίες που κατέληγαν σε side pnr ώστε να μπορέσει η ομάδα να βρει σκορ. Η ομάδα όμως είχε και αμυντικό πρόβλημα με την Αρμάνι να τελειώνει φάσεις μέσα από το ζωγραφιστό. Το πρώτο ημίχρονο άνηκε στους Ιταλούς, οι οποίοι είχαν τον έλεγχο του αγώνα.

Στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου ο Βόβορας άλλαξε την αμυντική τακτική στα pick and roll των Ιταλών. Αμύνθηκε με αλλαγή όταν handler ήταν ο Σιλντς και show and recover όταν ήταν ο Πάντερ ή ο Ντιλέινι. Επιθετικά η ομάδα στράφηκε σε κεντρικό pnr με τους Ιταλούς να αμύνονται με δυναμικά hedge out. Ο Μακ ήταν ουσιαστικός δίνοντας λύσεις. Η ομάδα του Μεσίνα διατηρούσε σταθερά μία διαφορά κοντά στους δέκα πόντους.

Η είσοδος του Μποχωρίδη έκανε λειτουργική την επίθεση της ομάδας με τη μπάλα να κυκλοφορεί καλύτερα. Η Αρμάνι όμως κατάφερνε να διατηρεί το προβάδισμα με τον Χάινς να αναλαμβάνει δράση. Ο Παναθηναϊκός έδειχνε να επιβάλει τον ρυθμό του με την ψηλή πεντάδα του Βόβορα (Μποχωρίδης, Σαντ Ρος, Παπαπέτρου, Μπέντιλ, Μήτογλου), την ίδια στιγμή που ο Μεσίνα έπαιζε με τους Ντιλέινι, Σιλντς, Μίτσοφ, ΛεΝτέι, Χάινς. Η ομάδα πάτησε πάνω σε περσινά plays και η horns offense που εφάρμοσε δημιούργησε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για αν βρει σκορ.

Στην τελική ευθεία του παιχνιδιού ο Βόβορας επανέφερε τους ξεκούραστους Νέντοβιτς και Παπαγιάννη. Η Αρμάνι είχε το προβάδισμα με τον Πάντερ να σκοράρει και να κρατάει την ομάδα του μπροστά. Τα τελευταία 2,5 λεπτά είναι ίσως από τα καλύτερα διαστήματα του Παναθηναϊκού σε άμυνα και επίθεση της φετινή χρονιά. Η ωραία επίθεση με το σκριν του Παπαγιάννη για να βγει ο Νέντοβιτς ελεύθερος να σουτάρει (και τον Γουάιτ να παραπλανά την άμυνα με την κίνησή του στην άλλη πλευρά), η άψογη άμυνα που βγάζει στο 75-73 με τον Παπαγάννη να αλλάζει γρήγορα στο pick και τον Μποχωρίδη να μένει κολλημένος πάνω στον Πάντερ, η καλή κυκλοφορία της μπάλας για το τρίποντο του Παπαπέτρου, η επόμενη άμυνα (η Αρμάνι σκοράρει, αλλά η άμυνα ήταν καλή), η επίθεση για το 77-78 και οι επόμενες άμυνες είναι όλη η δουλειά που κάνει η ομάδα μαζί.

Συμπερασματικά, η ομάδα βρήκε τα ψυχικά αποθέματα να γυρίσει ένα παιχνίδι απέναντι σε μία ποιοτικότερη ομάδα και ενώ είχε υποστεί μία βαριά ήττα στη Γαλλία. Ο Βόβορας βρήκε μέσα στο παιχνίδι τα κατάλληλα σχήματα και τις σωστές τακτικές (δοκίμασε πολλές αμυντικές τακτικές για να περιορίσει τους περιφερειακούς της Αρμάνι). Οι ψηλοί του Παναθηναϊκού έκαναν απίστευτη δουλειά αμυντικά (κυρίως οι Παπαγιάνης, Μήτογλου Γουάιτ) μένοντας πάνω σε γρήγορους περιφερειακούς όταν χρειάστηκε, ενώ κέρδισαν και τη μάχη των ριμπάουντ (με εξαίρεση τη δεύτερη περίοδο κατά την οποία επέτρεψαν 5). Ειδικά ο Μήτογλου έκανε για άλλη μια φορά εξαιρετικό παιχνίδι έχοντας για αντίπαλο τον Χάινς.

Ο Νέντοβιτς ήταν εκπληκτικός στο δεύτερο ημίχρονο, αφού κατάφερε να διαβάσει την άμυνα των Ιταλών. Καλός ήταν και ο Μακ ειδικά δημιουργικά, σε έναν τομέα που ο Σαντ Ρος δεν ήταν τόσο. Ο Κουβανός βέβαια είχε πολλή δουλειά στην άμυνα. Για το τέλος άφησα τον αφανή ήρωα, τον Μποχωρίδη, ο οποίος οργάνωσε σωστά το παιχνίδι, πέτυχε ένα κρίσιμο τρίποντο και έπαιξε μερικές υποδειγματικές άμυνες στο καθοριστικό τελευταίο πεντάλεπτο.

Η ομάδα έδειξε ότι, παρά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή της, δουλεύει σωστά. Ο Βόβορας κάνει καλή δουλειά και έχει πάρει βοήθεια σχεδόν από όλους τους παίκτες του (ο Όγκαστ αποτελεί την εξαίρεση που απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα). Ο Φόστερ φαίνεται να έχει μείνει πίσω, αλλά πιστεύω πως θα επανέλθει στη συνέχεια και θα θυμίσει τον παίκτη που θαυμάσαμε στη Βαρκελώνη. Η ομάδα συνεχίζει την πορεία της και αξίζει το σεβασμό όλων μας.

Come-back με στυλ στο Μιλάνο