Ένας αποφασισμένος για τη νίκη Ολυμπιακός ανέτρεψε τη κακή εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και έφτασε σε μια πανάξια και σπουδαίας σημασίας νίκη κόντρα στη Μακάμπι.

ΗΓΕΤΗΣ με τα ΟΛΑ ΤΟΥ ο Σλούκας. Παλικάρι με κρύο αίμα ο X-factor Λαρεντζάκης. Clutch-ξανά ο Βεζένκοφ. Τρομερή αμυντική προσπάθεια από όλους.

Γράφει ο Νίκος Μυγδάλης

Οι ερυθρόλευκοι παρότι αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα τραυματισμών, ήθελαν να δώσουν συνέχεια στο σερί των δύο νικών και να κάνουν πραγματικά δυναμικό «μπάσιμο» στην Ευρωλίγκα με το ξεκίνημα του νέου έτους. Κάτι που κατάφεραν, επικρατώντας στην παράταση της ομάδας του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Από τη μία μεριά οι γηπεδούχοι έπαιζαν έναν δικό τους «τελικό», έχοντας 3 νίκες στα τελευταία 4 ματς και προσπαθώντας να κρατηθούν κοντά στην οχτάδα, καλύπτοντας τις αρκετές, πολλές εκ των οποίων οριακές, ήττες του α’ γύρου. Από την άλλη ο Ολυμπιακός, που είναι σε μια ελαφρώς καλύτερη θέση, αλλά γνωρίζει πως στο β’ γύρο θα πρέπει 1ον να διαφυλάξει καλύτερα την έδρα του και 2ον και ίσης σημασίας, να βρει κάποιες σημαντικές εκτός έδρας νίκες, απέναντι σε ομάδες που διεκδικούν τα πλέι οφ.

Κακό ξεκίνημα, μέτριο ποιοτικά παιχνίδι

Από την αρχή της αναμέτρησης οι δύο αντίπαλοι ήταν αποφασισμένοι να παίξουν σκληρή άμυνα, να θωρακίσουν το ζωγραφιστό και να οδηγήσουν το ματς σε έναν ελεγχόμενο ρυθμό, κυρίως στο σετ παιχνίδι. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έστειλε κατευθείαν τον Τζένκινς πάνω στον Ουίλμπεκιν και προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το μέγεθος του Χαραλαμπόπουλου εν τη απουσία και του Χάρισον. Ταυτόχρονα, ο Έλις επιχειρούσε να παίξει άμυνα από μπροστά στον Ζίζιτς ώστε ο Κροάτης να μη γίνει αποδέκτης της μπάλας σε ευνοϊκό, για τον ίδιο, σημείο στο λόου ποστ (δεν απειλεί ιδιαίτερα μέσω πικ εν ρολ όντας βαρύς και αργός), ενώ επιθετικά όλα άρχιζαν και τελείωναν από τις πικ εν ρολ δράσεις του Σλούκα, ο οποίος δυσκολευόταν στις πρώτες κατοχές να συνεργαστεί καλά με τον Αμερικανό σέντερ και συμπαίκτη του. 

Η Μακάμπι ξεκίνησε επίσης νωθρά στην επίθεση, όντας άστοχη και με κακές επιλογές, με αποτέλεσμα το σκορ να μένει χαμηλά από νωρίς. Ήταν οι γηπεδούχοι αυτοί που βρήκαν τις πρώτες αξιόπιστες λύσεις, με τους Ουίλμπεκιν και Μπράιαντ να βρίσκουν ρυθμό για το 10-4 του πρώτου 5λέπτου, για να απαντήσουν, ωστόσο, άμεσα οι Πρίντεζης και Χαραλαμπόπουλος, κρατώντας τον Ολυμπιακό σταθερά κοντά στο σκορ (16-13 στο 9’) με τον Ντόρσει να διαμορφώνει το 18-13 της 1ης περιόδου.

Παρέμενε κοντά όντας εξαιρετικά άστοχος από τη περίμετρο

Με τον Σπανούλη να έχει περάσει στη θέση του Σλούκα ως βασικός οργανωτής από το 8ο λεπτό κι έχοντας δίπλα του τον ΜακΚίσικ που επέστρεψε στη δράση, οι Πειραιώτες έβρισκαν πιο εύκολα, συγκριτικά με το ξεκίνημα, σκορ, αλλά αδυνατούσαν να βγάλουν αποτελεσματικές άμυνες. Από το ξεκίνημα της β’ περιόδου, ο Γιώργος Μπαρτζώκας δοκίμασε το σχήμα με τον Βεζένκοφ στο «3» και τους Ζαν Σαρλ – Μάρτιν στη φροντ λάιν, το οποίο μπορούσε να σταθεί με μικρότερο ρίσκο σε σχέση με άλλες αναμετρήσεις, δεδομένου ότι η Μακάμπι έπαιζε (και παίζει) αρκετή ώρα με τον Καλοϊάρο στο «3» που δεν διαθέτει παιχνίδι με ντρίπλα ούτε είναι πολύ γρήγορος-αθλητικός για να δημιουργήσει ανισορροπία στο ματς απ με τον Βεζένκοφ και στη συνολική αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού. Ο ΜακΚίσικ έφερε κατευθείαν ενέργεια, κάθετο παιχνίδι με συνεχόμενες διεισδύσεις, λέι απ και κερδισμένα φάουλ, πετυχαίνοντας σε ένα τρίλεπτο 8 πόντους, αλλά η ομάδα εξακολουθούσε να είναι απογοητευτική στην ευστοχία από τη περίμετρο, έχοντας ευστοχήσει μόλις σε 1 με τον Πρίντεζη από τη 1η περίοδο.

Ο Σλούκας πέρασε εκ νέου στη πεντάδα αντί του αρχηγού, με τις δύο ομάδες και έχοντας διαβάσει καλύτερα, πλέον, την άμυνα των γηπεδούχων, άρχισε να «λύνεται» γράφοντας κατά σειρά ασίστ στο Μάρτιν – κλέψιμο -3/3 βολές -δίποντο και η ομάδα αναζητούσε κάποια σουτ από τη περίμετρο τόσο για να βρει λύσεις και από εκεί, όσο και για να «ανοίξει» λίγο την άμυνα των Ισραηλινών, η οποία ήταν εμφανές ότι πέραν από τους Σλούκα και Βεζένκοφ, ήταν διατεθειμένη να ρισκάρει με τα σουτ των υπόλοιπων. Οι λύσεις αυτές δεν ήρθαν, 5 συνεχόμενοι πόντοι του Σκότι Ουίλμπεκιν έτειναν να οδηγήσουν την ομάδα του με διψήφιο προβάδισμα στο ημίχρονο, για να κλείσει τελικά αυτό με 40-33, το οποίο δεν ήταν ιδιαίτερα άσχημο για την αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού. Τη κύρια διαφορά την είχαν κάνει τα πολλά λάθη της ομάδας (ιδιαίτερα στη 1η περίοδο με 4 λάθη στις πρώτες 5 επιθέσεις) και τα τρίποντα που ήταν 5/10 έναντι μόλις 1/8.

Διαφορετικός και καλύτερος από την αρχή του β’ μέρους

Το ξεκίνημα στο 2ο ημίχρονο ήταν εξαιρετικό, δεδομένου ότι οι ερυθρόλευκοι «άντεχαν», αμυντικά, με σχετική ευκολία οδηγούσαν τη Μακάμπι σε παιχνίδι ατομικών ενεργειών πότε με τον Ουίλμπεκιν και πότε με τον Μπράιαντ (ενδεικτικό ότι καθόλη τη διάρκεια του ματς η Μακάμπι ήταν αρκετά χαμηλά σε ασίστ, τελειώνοντας αγώνα σχεδόν 90 πόντων με παράταση κιόλας με μόλις 13). Ταυτόχρονα, η καλύτερη κυκλοφορία μπάλας και οι καλές επιθέσεις που εκδηλώνονταν, πλέον, «έτρεξαν» ένα επί μέρους 7-0 στο πρώτο 3λεπτο για το 40-40, βρίσκοντας σκορ από Σλούκα, Ζαν Σαρλ και Έλις, με τον Έλληνα πλέι μέικερ να φτάνει ήδη τις 5 ασίστ. Η μόνη σημαντική «πληγή» έδειχνε να είναι το κομμάτι των επιθετικών ριμπάουντ, μιας και η Μακάμπι τόσο με τον Ζίζιτς όσο και, κυρίως, με τον Χάντερ, ανανέωνε συχνά επιθέσεις της βρίσκοντας δεύτερες ευκαιρίες που τη συντηρούσαν σε ρόλο «οδηγού».

Από το 48-42 στα μισά της περιόδου, με ένα ξέσπασμα των Σλούκα και ΜακΚίσικ οι Πειραιώτες βρέθηκαν για 1η φορά μπροστά στο σκορ (48-49), η Μακάμπι σε αντίθεση με το 1ο μέρος δεν ήταν εύστοχη από τη περίμετρο και, εκείνη την ώρα, στη θέση του φιλότιμου αμυντικά αλλά «απόντα» επιθετικά, Τζένκινς, έμελλε να περάσει ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης και να γίνει λίγο αργότερα ο X-factor του αγώνα με πολύμορφη προσφορά σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού (13π, 3ρ, 1ας, 2κλ). Το 55-52 του 30ου λεπτού και η εικόνα του αγώνα, προϊδέαζε για μια τελευταία περίοδο που, λογικά, όλα θα κρινόντουσαν οριακά. Όπως και έγινε…

Εικόνα «νικητή», δε λύγισε στην αδικία και πήρε στη παράταση αυτού που του άξιζε.

Από την έναρξη της 4ης περιόδου, ο Ολυμπιακός φάνηκε ότι έπαιζε με καλύτερη ψυχολογία, λιγότερη πίεση από τους γηπεδούχους και περισσότερες λύσεις, ικανές, να τον οδηγήσουν στη νίκη. Υπό την καθοδήγηση του εξαιρετικού Σλούκα, ο οποίος είχε βρει ρυθμό, σκόραρε, δημιουργούσε και «έγραφε» άλλη μια γεμάτη στατιστική βαδίζοντας ολοταχώς προς το νταμπλ-νταμπλ, οι ερυθρόλευκοι έδειχναν και ήταν πολυδιάστατοι ως προς την επιθετική απειλή. Ένα δίποντο από προσωπική ενέργεια του Λάρυ, ένα ωραίο τελείωμα του Μάρτιν από δημιουργία και ασίστ του Σλούκα κι ένα δίποντο του Κωστή, έφεραν τον Ολυμπιακό μπροστά με 57-60, με τη Μακάμπι να μην έχει ιδέες και λύσεις επιθετικά και να αναλώνεται σε ατομικές και δύσκολες ενέργειες των Ουίλμπεκιν και Μπράιαντ. Το τάιμ άουτ του Σφαιρόπουλου έφερε αντίδραση για την ομάδα του, η οποία με ένα μικρό επί μέρους 4-0 ανέκτησε το προβάδισμα μπαίνοντας στο τελευταίο 5λεπτο του ματς.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε επιλέξει ένα ημίψηλο σχήμα με τους Σλούκα-Λαρεντζάκη-ΜακΚίσικ στη περιφέρεια και τους Βεζένκοφ-Ζαν Σαρλ στη φροντ λάιν, βάζοντας διαφορετικούς επιθετικούς πόλους απειλής, πέραν από το πικ εν ρολ του Σλούκα, με τον Σάσα σταθερά ακροβολισμένο στη περίμετρο τόσο για «να βρει χέρι του» όσο και για να δημιουργηθούν χώροι για τα εκρηκτικά ντράηβ του ΜακΚίσικ. Όπως και έγινε, με τον Σάσα να κάνει με το πρώτο του τρίποντο το 61-65 και τον Ολυμπιακό να δείχνει ικανός να τελειώσει το ματς. Ωστόσο, η Μακάμπι απάντησε με επιθετικό ριμπάουντ και καλάθι του Ζίζιτς, βολές και τρίποντο του Ουίλμπεκιν για το δικό της προσπέρασμα με 69-67, έχοντας μπει στο τελευταίο δίλεπτο. Αμέσως πριν το 3ο τρίποντο του ηγέτη της, ο Ολυμπιακός είχε χάσει τη δική του κατοχή με λανθασμένο επιθετικό φάουλ που δόθηκε στον Ζαν Σαρλ (με το οποίο αποβλήθηκε κιόλας), ενώ αμέσως μετά το προσπέρασμα των γηπεδούχων, δε καταλογίστηκε ξεκάθαρο φάουλ του Χάντερ στο Σλούκα, πριν ακολουθήσει το λάθος του 30χρονου γκαρντ. Ο τέως σέντερ του Ολυμπιακού μετά από νέο επιθετικό ριμπάουντ σκόραρε και η ομάδα βρέθηκε στο μείον 4 με 55” να απομένουν.

Ακολούθησαν συνεχόμενες τεράστιες μεμονωμένες «νίκες» για να κρατήσουν τον Ολυμπιακό ζωντανό και να στείλουν το ματς στη παράταση. Ο Μάρτιν σκοράρει δύσκολα μπροστά από τον Χάντερ. Ακολούθως, μια εξαιρετική άμυνα απόλυτα προσαρμοσμένη στους Ουίλμπεκιν, Μπράιαντ και στο να μη περάσει η μπάλα στον Χάντερ μέσα στο ζωγραφιστό, «δίνει» στο τέλος της επίθεσης ένα τρίποντο σε έναν αρκετά μέτριο σουτέρ όπως ο Καλοϊάρο και, ακολούθως, δίνει τη μπάλα στον ηγέτη της για τη καθοριστική τελευταία επίθεση. Έχοντας αλλάξει κατευθείαν η Μακάμπι στην άμυνα για να βγει στον Κωστή ο Χάντερ, εκείνος παίρνει τη, θεωρητικά και πρακτικά, πιο δύσκολη επλογή! Να παίξει τον Οθέλο στα πόδια και να πάει μέχρι μέσα με διείσδυση για λέι απ (έχοντας βάλει νωρίτερα μάλιστα σε παρόμοια φάση, ΚΑΛΑΘΑΡΑ έπειτα από μαγική προσποίηση). Ο Σλούκας μπορεί να μη σκόραρε, αλλά πέρασε τον Χάντερ, πήρε το καθαρό με το σώμα φάουλ, έβαλε και τις δύο κρίσιμες βολές και ο Ολυμπιακός δεν είχε τελείωσει ακόμη…

Στο extra 5λεπτο της παράτασης, ο Ολυμπιακός είχε το καθαρό μυαλό να κάνει ορθολογικές επιθέσεις, βρήκε σκορ από όλους τους παίκτες του με όλους τους τρόπους, έβαλε τα μεγάλα σουτ που πάντα χρειάζονται για να γείρει η πλάστιγγα προς το νικητή και επικράτησε πανηγυρικά και δίκαια. Το μάτι όλων γυάλιζε και αυτό ήταν ενδεικτικό από την αποφασιστικότητα με την οποία εκτελούσαν και την ενέργεια-πάθος που έβγαζαν στην άμυνα έπειτα από 40+ λεπτά αγώνα ντέρμπι σκληρής έντασης.

– Κακή άμυνα του Πρίντεζη και καλάθι απ’τον Καλοϊάρο? Απάντηση με άμεσο τρίποντο ο Γιώργος.

– Βρήκε μισό δευτερόλεπτο και χώρο για να εκτελέσει τρίποντο ο Λαρεντάκης έπειτα από τη 1η πάσα του Σλούκα? Το μπουμπούνισε και μέσα!

–  Άψογο διάβασμα της φάσης από τον Σλούκα, close out επίθεση και συστημένη πάσα στη weak side στην οπλισμένο Βεζένκοφ κι ας είχε 1/4 έως τότε?? Ουδείς νομίζω δεν ένιωσε ΣΙΓΟΥΡΟΣ ότι εκείνο το τρίποντο στο 81-83, ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ.

Ο Ολυμπιακός έφυγε με μια μεγάλη νίκη από το Τελ Αβίβ φτάνοντας στο 10-8 στη διοργάνωση και, πλέον, οφείλει να γεμίσει μπαταρίες, να δουλέψει απόλυτα συγκεντρωμένα και να παρουσιαστεί ΕΤΟΙΜΟΣ το βράδυ της Παρασκευής στο ΣΕΦ απέναντι στη Βιλερμπάν για να πάρει μία ακόμα νίκη.

ΥΓ1: Ο Σλούκας τελευταία, με μία λέξη (πέραν από ηγέτης), είναι ΣΕΛΗΝΙΑΣΜΕΝΟΣ.

ΥΓ2: Οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι ΚΑΙΓΟΜΑΣΤΑΝ για να μείνει ο Βεζένκοφ στον Ολυμπιακό, έχουν αρχίσει και εμφανίζονται ΣΥΧΝΑ και ΕΝΤΟΝΑ στο παρκέ. Το πιστεύαμε, αλλά χωρίς την πολύ μεγάλη δουλειά που έχει κάνει και ο ίδιος, τα αποτελέσματα δε θα ήταν τόσο εμφανή.

ΥΓ3: Η διαιτησία δεν ήταν καλή από το πρώτο ημίχρονο αλλά έγινε παραπάνω από εχθρική για τον Ολυμπιακό προς το τέλος του 40λεπτου και στη παράταση. Δεν έδωσε απλά και μόνο «τα σπόρια» στη Μακάμπι αλλά υπέπεσε και σε αρκετά κραυγαλέα λάθη, όλα εις βάρος των φιλοξενούμενων, σε πολύ σημαντικά σημεία. «Κερασάκι», όπως και πέρυσι, οι «αστείες» 3 βολές στον Ουίλμπεκιν. Καλή καρδιά…και σε αυτούς και σε όσους ασχολούνται επιλεκτικά μόνο με αυτά. Τους κέρδισε άλλωστε ΟΛΟΥΣ ο Ολυμπιακός. Κάτι που κάνει τη νίκη της ομάδας ακόμα πιο σημαντική, μιας και η διαιτησία πολύ συχνά και πολύ εύκολα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, ειδικά σε κλειστά παιχνίδια.

ΥΓ4: Το κρύο αίμα και το τσαγανό του Λαρεντζάκη είναι πασιφανέστατα στοιχεία, άξια θαυμασμού και πολλών «μπράβο» στον παίκτη, ο οποίος εδώ και μήνες έχει κλείσει τα αυτιά του και με όπλο την πίστη στον εαυτό του και τη βοήθεια από την ομάδα, δουλεύει…δουλεύει…δουλεύει…αξιοποιεί τις ευκαιρίες που παίρνει…συνεχίζει να δουλεύει…και νιώθει (παρότι “άνιωθος”!) έτοιμος, να κάνει τη καλύτερη δυνατή προσπάθεια, σε κάθε επόμενη ευκαιρία. «Μπόνους» η ανθρώπινη, αυθόρμητη και απόλυτα αληθινή αντίδραση στο ξέσπασμα με τον Σάσα, όπου σε αυτή τη φωτογραφία μία και μόνο λέξη ταιριάζει ως λεζάντα: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.

Ψυχωμένος Ολυμπιακός – Μεγάλο διπλό στο Τελ Αβίβ