Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε μία τριάδα απαιτητικών αγώνων απέναντι σε Εφές, Μπασκόνια και Αρμάνι, με την εικόνα της ομάδας να είναι αποκαρδιωτική στα πρώτα δύο παιχνίδια και στο πρώτο ημίχρονο του τρίτου, αλλά άκρως ενθαρρυντική στο δεύτερο ημίχρονο και στην παράταση απέναντι στην Αρμάνι.

Γράφει ο Efthymis

Υποτάχθηκε στην ανωτερότητα της Εφές

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Το παιχνίδι απέναντι στην Εφές ήταν εκ προοιμίου το δυσκολότερο που είχε να δώσει η ομάδα για τη φετινή σεζόν. Ο Παναθηναϊκός είχε λοιπόν να αντιμετωπίσει την πιο φορμαρισμένη ομάδα και ένα εκ των φαβορί για την κατάκτηση της Ευρωλίγκα, τη στιγμή που ο ίδιος είχε αρκετά θέματα να λύσει.

Ο Κάτας ξεκίνησε το παιχνίδι με τον Χεζόνια σε ρόλο χειριστή ώστε να ενσωματώσει τον Κροάτη στην επιθετική λειτουργία της ομάδας. Ο HSR είχε ρόλο secondary ballhandler και distributor, ενώ στην άμυνα ήταν αυτός που ανέλαβε αρχικά το μαρκάρισμα του Μίσιτς. Ο Παναθηναϊκός αμύνθηκε κλασικά με αλλαγές, ενώ επιθετικά επιδίωξε να ταΐσει τον Παπαγιάννη στο ποστ ώστε να πάρει σκορ και να φθείρει τον Σανλί, κάτι που δεν κατάφερε.

Η επίθεση λειτούργησε στοιχειωδώς (απλώς δεν υπήρχε το χάλι των πρώτων λεπτών) όταν ο Μποχωρίδης ανέλαβε τη δημιουργία, χωρίς όμως να μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα στην άμυνα της Εφές. Ο Μίσιτς διέλυσε την άμυνα της ομάδας, κάτι που έκανε και ο Μπομπουά. Η ευστοχία του Παπαπέτρου από την περιφέρεια κράτησε τη διαφορά σε αξιοπρεπή επίπεδα. Η τελευταία επίθεση του πρώτου ημιχρόνου με τον HSR να παίζει iso είναι ενδεικτική της κακής εικόνας.

Η Εφές έλεγξε το παιχνίδι και στο τρίτο δεκάλεπτο και έχασε μάλιστα και κάποια ελεύθερα τρίποντα. Ο Κάτας συνέχισε να δοκιμάζει σχήματα και παίκτες, κάνοντας overcoaching στην ομάδα και μη δίνοντας την ευκαιρία σε κάποια πεντάδα να βρει ρυθμό.

Τελικά η ομάδα του Αταμάν πήρε την νίκη εύκολα με τους παίκτες του Κάτας να παρατάνε το παιχνίδι στα τελευταία λεπτά.

Ίδιο έργο με τους Βάσκους

Το παιχνίδι απέναντι στη Μπασκόνια ήταν πανομοιότυπο με αυτό απέναντι στην Εφές. Οι φορμαρισμένοι Βάσκοι ήθελαν τη νίκη και την πήραν εύκολα εκτελώντας με 70% (14/20) από την περιφέρεια. Ενδεικτικό της κατάρρευσης που βίωσε η άμυνα των γηπεδούχων ήταν το γεγονός ότι όταν ένας παίκτης της Μπασκόνια σηκωνόταν να σουτάρει, ο προσωπικός του αντίπαλος ξεκινούσε να τρέξει για να καλύψει τον παίκτη του. Ο Παναθηναϊκός δε μπορούσε να βρει λύση απέναντι στην καλοδουλεμένη επίθεση της ομάδας του Ιβάνοβιτς. Οι Βάσκοι ασχέτως της αρχικής διάταξης (horns, diamond, box offense) δημιουργούσαν πάντα τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια ελεύθερη προσπάθεια, κινούμενοι μακριά από τη μπάλα συγχρονισμένα και με ταχύτητα. Ο Παναθηναϊκός είχε συγκεκριμένους τρόπους επιθετικής ανάπτυξης: pnr, iso και high-low συνεργασίες, τις οποίες μπορούσε να περιορίσει η καλογυμνασμένη και με μέγεθος Μπασκόνια.

Η άμυνα της Μπασκόνια είναι πραγματικά καλοδουλεμένη. Ο Ιβάνοβιτς δοκίμασε πολλές τακτικές ανάλογα τους παίκτες που εμπλέκονταν στο pnr. Συνοπτικά είδαμε αλλαγές όταν ο Παπαπέτρου έτρεχε τα pnr, show and recover ή αλλαγή όταν χειριστής ήταν ο Μποχωρίδης και under ή αλλαγή πάνω στον Sant Roos, ενώ πάνω στον Χεζόνια αμύνθηκαν είτε με αλλαγές είτε με step back/fight through. Το αποκορύφωμα τις κακής/λανθασμένης αμυντικής τακτικής του Παναθηναϊκού ήταν το diamond press με τον Παπαγιάννη στο κεφάλι…

Ο Παναθηναϊκός βρήκε λύσεις στην επίθεση όταν η μπάλα κυκλοφόρησε γρήγορα, αλλά η ευάλωτη άμυνα δεν του επέτρεψε να είναι ανταγωνιστικός.

Ρέφαρε ξανά με την Αρμάνι

Το πρώτο ημίχρονο απέναντι στη Μιλάνο ήταν συνέχεια των εμφανίσεων των δύο προηγούμενων αγώνων. Η Αρμάνι έβαλε τη μπάλα στο low post και τιμώρησε τις βοήθειες, κυκλοφορώντας τη μπάλα και εκτελώντας ελεύθερα σουτ. Αξίζει να σημειωθεί ότι τη μοναδική φορά που είδαμε άμυνα χωρίς βοήθεια ο Μποχωρίδης έκλεψε τη μπάλα από τον Χάινς.

Ο Παναθηναϊκός στράφηκε σε horns offense, με handoff συνεργασίες στοχεύοντας τον Παπαγιάννη, ο οποίος όμως δεν τροφοδοτήθηκε σωστά και απείλησε μόνο από το midrange. Η έξοδος του Παπαγιάννη και η ζώνη που χρησιμοποίησε προσωρινά ο Μεσίνα κόλλησε την επίθεσή του και τα λάθη και οι κακές επιστροφές των γηπεδούχων έδωσαν την ευκαιρία στην Αρμάνι να σκοράρει στο transition. Η άμυνα συνέχισε να προβληματίζει, αφού ιδέες όπως η παγίδα στον Σέρχι εκτέθηκαν. Η είσοδος του Μήτογλου βελτίωσε κάπως την εικόνα της ομάδας.

Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Μπέντιλ έγινε κομβικός παράγοντας. Η ωμή του δύναμη ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστεί από τον Λεντέι και τον Μπρουκς, με τον ίδιο να αξιοποιεί τις ασιστ των συμπαικτών του, αλλά και τα επιθετικά ριμπάουντ που πήρε. Η επίθεση του Παναθηναϊκού κυκλοφόρησε τη μπάλα με handoff συνεργασίες για να μπορέσει να τροφοδοτήσει τον Γκανέζο ψηλό. Ταυτόχρονα η άμυνα της ομάδας βελτιώθηκε, περιορίζοντας το passing game της Αρμάνι και οδηγώντας την σε λάθη. Η είσοδος του Γουάιτ βελτίωσε τόσο την περιφερειακή άμυνα όσο και αυτή στο ζωγραφιστό, την ώρα που ο Παπαγιάννης έπαιξε εξαιρετική άμυνα πάνω στον Σέρχι Ροντρίγκεθ.

Στο τέταρτο δεκάλεπτο ήταν η σειρά του Μακ να κάνει ένα αξιοπρεπές ματς έπειτα από καιρό. Ο Αμερικανός κάνοντας τα βασικά και τίποτα παραπάνω στην επίθεση και βγάζοντας κάποιες άμυνες στον Πάντερ έδωσε ώθηση στην ομάδα. Ο Παναθηναϊκός πήρε επιπλέον ώθηση από τα επιθετικά ριμπάουντ μιας και το σχήμα με Μακ, Παπαπέτρου, Γουάιτ, Μπέντιλ, Παπαγιάννη υπερτερούσε αυτό των Ιταλών. Η επιστροφή του Σέρχι βοήθησε την Αρμάνι να βρει λύσεις.

Η είσοδος του Χεζόνια αντί του Μπέντιλ και το time out του Κάτας δημιούργησαν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την ολοκληρωτική επιστροφή. Οι συνεργασίες Παπαπέτρου-Παπαγιάννη και τα συνεχόμενα καρφώματα του τελευταίου έδωσαν την ευκαιρία στον Χεζόνια να νικήσει τον Χάινς και να στείλει το παιχνίδι στην παράταση.

Στην παράταση ο Παναθηναϊκός διέλυσε την άμυνα της Αρμάνι. Ο Γουάιτ εξέθεσε την 2-3 ζώνη του Μεσίνα, ο οποίος την άλλαξε άμεσα, ενώ ο Μακ με το κάθετό του παιχνίδι έβαλε συνεχόμενα καλάθια. Η ομάδα παρά τις διαιτητικές παλλινωδίες έφτασε στη νίκη με τον Ντατόμε να χάνει το σουτ της ισοφάρισης (παρά τις οδηγίες του Διαμαντίδη για φάουλ).

EUROLEAGUE 2020-2021 / ЁϠ- Q͉́ ̉ˁ͏ (֙ԏÑVɁ: ȁ́ӇӠć̏ЏՋϓ / EUROKINISSI)

Κάνοντας έναν απολογισμό αυτής της τριάδας αγώνων έχω να αναφέρω ότι ο Παναθηναϊκός είναι καλύτερος από όσο έδειξε απέναντι σε Εφές, Μπασκόνια και στο πρώτο ημίχρονο με την Αρμάνι. Οι συνεχόμενες δοκιμές του Κάτας μπέρδεψαν την ομάδα και δεν επέτρεψαν σε συγκεκριμένα σχήματα να βρουν ρυθμό. Στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στην Αρμάνι ο κόουτς μονιμοποίησε κάποια σχήματα και έκλεισε το ροτέισιον με την ομάδα να δείχνει αρκετά από τα θετικά της στοιχεία. Ο κόσμος είχε ως ένα σημείο πάντα (γράφτηκαν και υπερβολές) δίκιο για την κακή εικόνα της ομάδας και κυρίως για την εικόνα παραίτησης που έβγαλε στα τελευταία δεκάλεπτα των αγώνων με Εφές (κυρίως) και Μπασκόνια (δευτερευόντως).

Τα θετικά νέά είναι η άνοδος του Παπαγιάννη στα επίπεδα που είχε προ 2μήνου, αλλά και του Παπαπέτρου, ο οποίος σήκωσε μεγάλο βάρος σε επίπεδο αποφάσεων. Τέλος, είναι θετικό που η ομάδα έβγαλε αντίδραση και έπειτα από ένα σερί κακών εμφανίσεων κάτι που πρέπει να πιστωθεί στον Κάτας.

Επανόρθωσε μετά το κακό διάστημα