Ώρα playoff και για τον Πάο-ώρα της κρίσης για μια ιδιαίτερη χρονιά rollercoaster απέναντι στο μεγαθήριο της Ρεάλ..

Ευχαριστώ πολύ τα παιδιά @Saras και @Navaho για τη συμμετοχή τους και την εξαιρετική δουλειά στην ολοκλήρωση των παρουσιάσεων των σειρών κλείνοντας αυτό το όμορφο καρέ.

THERE’S ALWAYS TIME FOR REVENGE (by Saras)

Ξεκινώντας με τον πράσινο της παρέας,την ανάλυση της σειράς θα διαβάσετε με ένα κλικ στο site των hateful8.

https://www.thehateful8.net/post/there-s-always-time-for-revenge

Ο ΝΙΚ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ (by Navaho)

Σε μια επανάληψη της περσινής σειράς , Παναθηναϊκός και Ρεάλ θα κονταροχτυπηθούν με τους ρόλους αντεστραμμένους.

Το πλεονέκτημα φέτος είναι στα χέρια της πρωταθλήτριας Ευρώπης και ο Παναθηναϊκός καλείται να φανεί «αγενής» φιλοξενούμενος και να χαλάσει το πάρτυ στο σπίτι των Μαδριλένων.Αν υπάρχει ένα κοινό ανάμεσα στην περσινή και στη φετινή σεζόν , είναι πως οι πρωταθλητές Ελλάδας και στις δύο περιπτώσεις έκαναν ένα εξαιρετικό κλέισιμο στην κανονική διάρκεια.

Και αν πέρσι όλα γύριζαν γύρω από τον Mike James και σε δεύτερο πλάνο στον Andrien Payne που ήρθαν στη μέση της χρονιάς και έπαιξαν ρόλοστην αλλαγή του momentum , φέτος πρωταγωνιστής δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Ρικ Πιτίνο , που κατάφερε μέσα από τη δουλειά του να μετατρέψει τον σχεδόν αποκλεισμένο και χωρίς ταυτότητα Παναθηναϊκό του Γενάρη , σε μαύρο άλογο της κούρσας των φετινών playoffs.

Βέβαια για να είμαι απόλυτα δίκαιος , δεν γίνεται να αφήσω έξω από την κουβέντα το Νικ Καλάθη , που μέσα στο αγωνιστικό πλαίσιο που εφάρμοσε ο Αμερικανός hall of famer , ανέδειξε την σπουδαία ικανότητα που έχει να βελτιώνει τους πάντες γύρω του.

Ο Ρικ ,ο Νικ και τα υπόλοιπα μέλη της πράσινης ομάδας έχουν απέναντί τους μια ακόμη πρόκληση.

Ή Ρεάλ του Παμπλο Λασο , διέγραψε μια  πορεία σχεδόν διαδικαστική.Δεν έζησε τις περσινές απώλειες  τραυματισμών και εκμεταλλεύτηκε άριστα το βάθος του roster του.Κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά ο @lostgps και οι @basketballguru ανέβασαν κάποια γραφήματα που έδειχναν  πόσο ισορροπημένη διαχείριση έκανε ο συμπαθέστατος Ισπανός coach.Δυστυχώς δεν τα βρήκα για να σας τα παραθέσω.

Οι Μαδριλένοι έχουν χωρίς υπερβολές 15  , έτοιμους να βοηθήσουν και να προσφέρουν  ανά πάσα ώρα και στιγμή , παίχτες.Αυτό το βάθος , ειδικά όταν μιλάμε για μια σειρά 3 εώς 5 αγώνων σε 10 μέρες θα παίξει ρόλο.Αν θέλουμε να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο , το βάθος επιλογών που έχει στη frontline του ο Laso είναι και αυτό που του δίνει τον πρώτο λόγο.Ο Tavares με το τεράστιο μέγεθος του κυριαρχεί και στις 2 μεριές του παρκέ.Τελειώνει με ασφάλεια κάθε κατοχή που καταλήγει στα χέρια του κοντά στο καλάθι (ΤS 74,2) , μαζεύει το μεγαλύτερο μέρος από τις διεκδηκίσημες μπάλες ψηλά  (ΤR 17,3) ενώ αννανεώνει και πολλές επιθέσεις όντας ο καλύτερος επιθετικός rebounder μαζί με τον αειθαλή Reyes.

Από κοντά ακολουθεί ο Ayon , και εκτελεστικά αλλά και δημιουργικά.Ο Μεξικανός είναι ο έξτρα πόλος δημιουργίας από το ζωγραφιστό και μάλιστα ακολουθεί τους Campazzo – Llull σε παραγωγή assist όπως φαίνεται και στον παρακάτω πίνακα :

2019-04-13 (15).png

Πολλοί θα θυμάστε την σπουδαία εμφάνιση του στο δεύτερο περσινό ματς του ΟΑΚΑ , όπου από το low post κατάφερε να δημιουργήσει για όλους όσους έκοβαν στην πλάτη του από τον κετρικό διάδρομο.Κάτι ανάλογο αναμένεται να κάνει και φέτος περιμένοντας τα κοψίματα των Taylor , Deck ,Randolph αλλά και την προσπάθεια των συμπαικτών του να δώσουν screen μακριά από την μπάλα στο σεσημασμένο εκτελεστή που ακούει στο όνομα JC Carroll (ΤS 50,75).

Αναφέρθηκα στην προηγούμενη παράγραφο στον Randolph , αλλά δεν αρκεί αυτό για να περιγράψει τη σημαντικότητά του για το αγωνιστικό πλάνο της Real.O Aμερικανός  all around PF σηκώνει μεγάλο βάρος στο εκτελεστικό κομμάτι είτε εκτελώντας από τις αγαπημένες του γωνίες από μέση και μακρινή απόσταση , αλλά και όντας η πηγή κίνησης στη frontline των Ισπανών που επιτρέπει σε Tavares και Ayon να έχουν τον απαραίτητο χώρο για να δράσουν.

Γενικά οι ψηλοί της Βασιλλισας λειτουργούν σαν πολιορκητικός κριός για να καμφθεί η αντίσταση κάθε άμυνας όντας μάλιστα πάρα πόλυ αποτελεσματικοί. Αν δεν με πιστεύετε ρίξτε μια ματιά στον παρακάτω πίνακα :

2019-04-13 (16).png

Όμως όπως όλοι ξέρουμε οι ψηλοί στο basket σου δίνουν δύναμη , αλλά το κουμάντο και την τελική επικράτηση την αποφασίζουν αυτοί που έχουν την μπάλα.Δε χρειάζεται να πω πολλά για ένα backcourt που αποτελείται από τύπους όπως ο Campazzo , o Rudy , o Carroll , o Causeur ,o Taylor o Prepelic και φυσικά ο Llull.

Ο ηγέτης των Μαδριλένων όπως και πέρσι που έχασε το μεγαλύτερο μέρος της σειράς με τον ΠΑΟ ,έτσι και φέτος στάθηκε άτυχος και  , σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του προπονητή του , πολύ δύσκολα θα προλάβει να αγωνιστεί σε κάποιο από τα παιχνίδια της σειράς.Η απώλειά του,στερεί από την ομάδα του τη δεύτερη σημαντικότερη πηγή δημιουργίας και εκτέλεσης αλλά πέρα από τους αριθμούς , αφαιρεί από τα χέρια του Laso ένα σημαντικό μέρος clutch στοιχείων στα κλειστά παιχνίδια.Ο καταπληκτικός Ισπανός guard , φανερά επηρεασμένος από τον περσινό μακροχρόνιο τραυματισμό του , δεν πλησίασε τα προ τραυαματισμού standard του , αλλά παρέμενε αυτός που θα κληθεί να πάρει τις αποφάσεις.Είτε θα έπαιζε PnR με τους ψηλούς της παρέας του με σκοπό να τους τροφοδοτήσει  , είτε θα εκτελούσε υπό οποιεσδήποτε συνθήκες με τα γνωστά «μανταρίνια » του.

Η απουσία του παραμένει σημαντική , αλλά οι Μαδριλένοι παραμένουν ψύχραιμοι γιατί ξέρουν ότι τουλάχιστον θα έχουν διαθέσιμους τον Campazzo αλλά και το Rudy.Ο Αργεντίνος κοντορεβυθούλης , έχει πραγματοποιήσει μια break out season , ηγείται σε assist , έχει ένα από τα υψηλότερα +/- (192) στη συγκριση άμυνας επίθεσης πιέζοντας διαολεμένα τον αντίπαλο χειριστή  σε σημείο εκνευρισμού και κυρίως είναι αυτός που αλλάζει το ρυθμό της ομάδας μου.

Από κοντά ο άνθρωπος που αγαπάμε να μισούμε , ο Rudy Fernandez , που σαν το καλό hamon , όσο περισσότερο παλιώνει , τόσο καλύτερος γίνεται.Το επιθετικό του ταλέντο γνωστό , το κρύο αίμα του επίσης , η ικανότητά του να δημιουργεί   κυρίως από τα φτερά και ταίζοντας ψηλούς και κοντούς (Ayon –Carroll οι αγαπημένοι του) ήταν μια παράμετρος που πάντα υπήρχε στο παιχνίδι του απλά φέτος έχει τονιστεί αρκετά.Αυτό που σε πολλούς θα έκανε εντύπωση , είναι πως το υψηλότερο συντελεστή +/- από όλους τους συμπαίχτες του  (220 για την ακρίβεια.)Ο Rudy λοιπόν είναι η κόλλα που συνδέει ιδανικά backcourt με frontline και μαζί με τους Campazzo και Tavares  σχηματίζουν την πιο ισορροπημένη επιθετικά και αμυντικά τριάδα της βασίλλισας.

Ένας παράγοντας Χ σε πάρα πολλά παιχνίδια για τον Laso είναι o Causeur , που με μεγάλη συνέπεια  δημιουργεί στο close out και απειλεί σταθερά ακροβολισμένος στην αδύνατη πλευρά.Η Ρεάλ είναι μια ομάδα που σαν αρχή της έχει το γρήγορο τέμπο , έχοντας ένα από τα υψηλότερα pace στη διοργάνωση (72,6 ) αυτό δε σημάνει όμως πως κολλάει όταν τα παιχνίδια πάνε χαμηλά.

Βέβαια ο Παο του Πιτίνο έχει αποδείξει  , μάλιστα αρκετά πρόσφατα , τόσο εναντίον της  Αρμάνι αλλά και απέναντι στην ίδια τη Ρεάλ πως δε φοβάται να τρέξει.Θα μπορούσα να πως πως αυτό επιζητά ακόμα και αν δεν εκδηλώνεται μέσα από παιχνίδι ανοιχτού γηπέδου.Με μπροστάρη τον Καλάθη  προσπαθεί να εκτελέσει στα πρώτα δευτερόλεπτα της επίθεσης πριν προλάβει η αντίπαλη άμυνα να βρει το κατάλληλο στήσιμο.

Άλλωστε , ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας , ο Παο σε set καταστάσεις δεν βολεύεται για δύο βασικούς λόγους:

  • Ο πρώτος και κυριότερος είναι πως πέραν του Καλάθη δεν έχει άλλον δημιουργό.Ορίστε και σχηματοποιημένη η εικόνα.
2019-04-14 (9).png
  • Πέρα όμως από την έλλειψη δημιουργίας είτε από την περιφέρεια , είτε από το ζωγραφιστό ο ΠΑΟ αντιμετωπίζει μεγάλο θέμα στην ευστοχία του από τη γραμμή του τριπόντου.Οι πράσινοι σουτάρουν μέτρια από τα 6,75  αν και η έλευση Πιτίνο περιόρισε αρκετά τη χρήση του τριπόντου.Για να ενισχύσω την άποψή μου απλά να σας αναφέρω πως στις ήττες του ο Παο σούταρε με 28% στο 3πτ.

Στο σκοράρισμα ο Πρωταθλητής Ελλάδας θα στηρίξει πολλά πέρα από τον Καλάθη και στην ικανότητά του να φτάσει μέχρι το καλάθι , στους Τόμας και Λάνγκφορντ.Ο Τόμας έχοντας εκτοξεύσει την απόδοσή του μετά την αλλαγή προπονητή εκτελεί αποτελεσματικά κυρίως από το χαμηλό post ενω ο πολύπειρος Langford όσο και αν τα χρόνια έχουν περάσει δεν έχει χάσει στο ελάχιστο το φονικό του ένστικτο και  είναι ο μόνος που μπορεί να δημιουργήσει το δικό του σκορ χωρίς να έχει ανάγκη τη συνδρομή των συμπαικτών του.

Ο Πιτίνο χρησιμοποιεί σχήματα που του παρέχουν την απαιτούμενη ενέργεια και ένταση στην άμυνα με τους Καλάθη –Παπαπέτρου και Τόμας να είναι παρόντες στα περισσότερα από αυτά.Το μομέντουμ , η ψυχολογία δίνουν φτερά στους παίχτες του Πιτίνο.Η εμπειρία του Αμερικάνου προπονητή θα παίξει ρόλο στη σειρά όμως οι Πράσινοι θα πρέπει να παλέψουν ομαδικά στη διεκδίκηση του rebound και για να τρέξουν αλλά και για να απαγορεύσουν στους Ισπανούς να έχουν πολλές δεύτερες ευκαιρίες.

Η κατάσταση στην οποία θα βρεθεί ο Gist μετά τον τραυματισμό του στο παιχνίδι με τον Προμηθέα είναι ένας παράγοντας που θα καθορίσει πολλά στην οικονομία της σειράς.Το δίδυμο Βουγιούκα-Παπαγιάννη μπορεί σωματομετρικά να ταιριάζει με τους ψηλούς της Ρεάλ αλλά θα περιορίσει αρκετά τόσο τη λειτουργία του Καλάθη , αφού κανείς από τους δύο δεν έχει στα ατού του το PnR , αλλά και γιατί στην άμυνα δε θα μπορούν με ασφάλεια να ακολουθήσουν έξω σε αρκετά σχήματα του Λάσο.

Άλλος ένας κομβικός παράγοντας θα είναι το κατά πόσο θα αλληλοεξουδετερωθούν ο Καλάθης με τον Campazzo.Για διαφορετικούς λόγους ο καθένας , έχουν απομείνει ουσιαστικά μόνοι στο οργανωτικό κομμάτι.Αμφότεροι εμπλέκονται ενεργά και σε φάση άμυνας αλλά και επίθεσης και το πως θα κατανείμουν τις δυνάμεις τους θα καθορίσει την εξέλιξη.

Η παρουσία τωn Langford , Τhomas αλλά και Παπαπέτρου θα παίξει βαρύνοντα ρόλο στον τομέα του σκοραρίσματος.Η Ρεάλ είναι ευάλωτη από μέση απόσταση και  από τη δεξιά γωνία σημεία που και οι 3 τους είναι αρκετά αποτελεσματικοί.

Το να σας πω για το πόσο κομβική θα είναι η μάχη της ρακέτας το θεωρώ περιττό.Η μάχη ανάμεσα σε δύο από τις πολυνίκεις ομάδες της διοργάνωσης αναμένεται αρκετά σκληρή και μαζί με το Εφες-Μπάρτσα στα δικά μου μάτια είναι  οι δύο σειρές που θα τραβήξουν σε βάθος.Η Ρεάλ παραμένει φαβορί , αλλά ο Παο έχει τις πιθανότητες του.

Το βάθος των πρωταθλητών Ευρώπης προκαλεί δέος και μέσα στη σειρά είμαι βέβαιος πως θα μας παρουσιαστούν πολλά και διαφορετικά σχήματα ανάλογα με τις ανάγκες που θα προκύψουν.Η απουσία του Llull είναι σίγουρα σημαντική αλλά λύσεις θα βρει ο Laso.Το ματσάρισμα της σειράς για μένα θα είναι το Langford –Rudy και στις δύο μεριές.

Οπως και να έχει ο Παναθηναϊκός μπορεί να νιώθει καλά με τον εαυτό του και να μπει στη μάχη χωρίς να έχει κάτι να χάσει.Ας ευχηθούμε να δούμε λοιπόν μια σειρά αντάξια των 16 τροπαίων που θα παρουσιαστούν σε Μαδρίτη και Αθήνα το επόμενο 10ήμερο.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ(by Peris)

Remake της περσινής κόντρας ανάμεσα στον “αυτοκράτορα” και τη “βασίλισσα” λοιπόν με τους πράσινους να αναζητούν τη λυτρωτική ρεβάνς που θα τους δώσει το εισιτήριο για την αίθουσα του θρόνου μετά από 7 χρόνια άγονων αναζητήσεων.

Το σκηνικό μοιάζει αρκετά διαφορετικό με το περσινό,όπου ο Πάο έμπαινε με πλεονέκτημα έδρας να παίξει απέναντι σε μια ομάδα με δεδομένη ποιότητα,αλλά πολλών σκαμπανεβασμάτων την ώρα που και το τριφύλλι δεν έβλεπε την πρόκριση ως υπέρβαση αλλά ως δεδηλωμένο στόχο.

Για τον Πάο,είχα την ευκαιρία να γράψω αναλυτικά στο green book πριν αρκετές ημέρες και να αναφερθώ στην όλη αλλαγή που έχω δει αγωνιστικά μετά την εμφάνιση του Ρικ Πιτίνο στα μέρη μας(με τα βίντεο που έφτιαξα).Ο Νικ Καλάθης πρωταγωνιστεί σε μια ομάδα που αμύνεται με ένταση,προστατεύει τους χώρους της σαν μια γροθιά και ψάχνει τις ευκαιρίες να τρέξει ή να επιτεθεί σε πρώτο χρόνο ακόμα και μετά το στήσιμο της άμυνας.Η αναλυτικότερη οπτική μου βρίσκεται στο εν λόγω άρθρο οπότε δε θα μακρηγορήσω άλλο.

Η έξτρα σημείωση που έχω να κάνω πάνω στην επιτυχία της σύμπραξης του Πιτίνο με αυτό το ρόστερ των πρασίνων που έμοιαζε μέχρι το Γενάρη δυσλειτουργικό και υποδεέστερο ποιοτικά των απαιτήσεων έχει να κάνει με τη διαφορά της αποστολής που είχε όλα αυτά τα χρόνια στο κολεγιακό μπάσκετ σε σχέση με την ευρωπαϊκή νόρμα. Εκτός φυσικά από τη δεδομένη τεράστια αξία και θέση που έχει στο παγκόσμιο μπασκετικό στερέωμα ή την οξυδέρκεια όσον αφορά πρωτογενείς εκφάνσεις του αθλήματος.

Οι προπονητές λοιπόν στο NCAA καλούνται να οδηγήσουν σύνολα τα οποία δε χτίζονται με την αντίστοιχη λογική με το ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό μπάσκετ και δεν είναι ιδανικά στελεχωμένα στη θεωρητική νόηση και ιδέα της αγωνιστικής χημείας.Ένας κόουτς λοιπόν που έχει την τεράστια πείρα και τη διαφορετική φιλοσοφία στο να κολλάει μαζί θεωρητικά αταίριαστους παίκτες,ίσως ήταν η ιδανική επιλογή στο κατάλληλο timing για τους πρασίνους για να πάρει το maximum από τα δυνατά στοιχεία του συνόλου.

Απέναντι στους πρασίνους λοιπόν,η τροπαιούχος της περσινής διοργάνωσης.Το νέο wonderkid που την οδήγησε μεταξύ άλλων στην κορυφή, εγκατέλειψε την ήπειρο μας και βρίσκεται στο Dallas για να συνεχίσει όσο το δυνατόν το legacy του μεγάλου Dirk στον κόσμο του ΝΒΑ.

Παρ’ολα αυτά το οπλοστάσιο των Μαδριλένων εξακολουθεί να είναι υπερπλήρες.Η επιστροφή του Γιουλ στη σκηνή μοιραία τον έθεσε και πάλι στο τιμόνι της ομάδας με την παρουσία του ή μη, να είναι καταλυτική για την πιθανή έκβαση της σειράς.

Η Ρεάλ έχει έρθει ως εδώ με άλλη μια ομαλή πορεία και σταθερή εμφάνιση φέτος.Ομολογώ πως στην αρχή της χρονιάς δε θα την κατέτασσα σε φαβορί για τη διοργάνωση(για την κορυφή-γιατί στην ελίτ ανήκει δεδομένα) λόγω του συνδυασμού κορεσμού και απώλειας top star quality.Αυτού που έχασε με την αποχώρηση του Luka Doncic.Μπορεί να ακούγεται λίγο παράδοξο για ομάδα που έχει τόσο πλούσιο μπάτζετ και πλειάδα αστέρων να παρατάξει,αλλά θεωρούσα πως στην κατάσταση που ο Γιουλ δεν παίζει ως ο καλύτερος της Ευρώπης(παρότι εξακολουθεί να είναι εξαιρετικός παίκτης) δε διαθέτει παίκτη που θα μπει στη συζήτηση για το alpha dog της διοργάνωσης ή πχ.το βραβείο του MVP.

Παρ’όλα αυτά ο Πάμπλο Λάσο έχει καταφέρει να αναδείξει ένα κάπως “επαναστατικά δημοκρατικό” σε θέμα συμμετοχικότητας καθεστώς για μια ομάδα τέτοιου ελιτιστικού χαρακτήρα,τη Ρεάλ Μαδρίτης.Έχει βγει μπροστά ο Ρούντι ως η παλιά καραβάνα-leader και άνθρωπος του closing,έχει αναβαθμιστεί πλήρως η εκτελεστική δραστηριότητα του Ράντολφ,ο Ταβάρες έχει αναδειχθεί στον αμυντικό πύργο ελέγχου,ο Αγιόν αποτελεί παραδοσιακή high-class λύση στο σκοράρισμα γύρω από το καλάθι,ενώ ο Καμπάτσο είναι ο άνθρωπος που από τα μετά βίας 1,80 καταφέρνει να αποτελεί τον ισορροπιστή και “νομοθέτη” του tempo στα παιχνίδια των Μαδριλένων.Προσθέστε και τη διαθεσιμότητα ουκ ολίγων “ονομάτων” να κάνουν βρώμικη δουλειά στην άμυνα.

Βέβαια,η ώρα να πιστοποιήσει την επάρκεια να βγάλει την γενετήρια δύναμη της δίψας και κυριαρχίας προς την επικράτηση έρχεται από εδώ και πέρα,αρχής γενομένης από το ματσάρισμα με τον Πάο που ανεβαίνει με φόρα.

Ο Παναθηναϊκός λοιπόν καλείται να πιαστεί και να προσπαθήσει να επιβιώσει με άρμα μάχης την άμυνα του.Να εμφανίσει την καλύτερη άμυνα της λίγκας,μια άμυνα που είναι ικανή να πνίξει τον αντίπαλο εμφανιζόμενη με την ίδια ακριβώς ένταση σε συνέχεια και να πλήξει την επιθετική ροή του αντιπάλου,ακόμα και αυτής της πληθωρικής Ρεάλ των πολλών λύσεων.

Το κακό μαντάτο-ο τρόπος που ο Παναθηναϊκός αμύνεται στέλνοντας στις γωνίες τον αντίπαλο χειριστή και προσπαθώντας να παγώσει τη δημιουργία ψηλά στην περιφέρεια,δεν έχει άψογη εφαρμογή απέναντι στη Ρεάλ.Οι Ισπανοί έδειξαν στο Οάκα να μην επηρεάζονται από αυτή τη συνθήκη καθώς έχουν παροιμιώδη ικανότητα να αλλάζουν αφετηρίες στα plays τους και ο παίκτης που του έχει ήδη απαγορευτεί να μπει στον κεντρικό διάδρομο μπορεί να βρει στήριγμα στον επόμενο της δυνατής πλευράς που λαμβάνει τη μπάλα σε διαφορετικό angle ως προς το καλάθι.

Με αυτό τον τρόπο συνεχίζουν να θέτουν την άμυνα σε κίνηση και να μπορούν να την απορυθμίσουν πιο εύκολα με τον ψηλό αμυνόμενο να έχει βγει ήδη μακριά από τη ρακέτα και τη φάση των rotations να μπαίνει πιο βαθιά για να αποτρέψει πιθανή είσοδο στο ζωγραφιστό.Κάτι που σημαίνει περισσότερες πιθανότητες για εύρεση ελεύθερου περιφερειακού σουτ μετά από split out απέναντι σε collapsed defense.

Οι Μαδριλένοι έχουν επίσης την εναλλακτική του να τοποθετήσουν τη μπάλα στο low post(Αγιόν,Ρέγες,Τόμπκινς) και να απαγκιστρωθούν από πιθανή έντονη πίεση στην πρώτη γραμμή άμυνας κάτι που τους καθιστά ευέλικτους και έτοιμους να βρουν λύσεις για τον έλεγχο του ρυθμού.Μπορεί ο Παναθηναϊκός να κάνει εδώ μια πρώτη ανατροπή αρνούμενος την εισαγωγή της μπάλας εκεί και βάζοντας λίγη “φλόγα” στο παρκέ?Είναι δυνατόν πχ να γυρίσουν στην παλιά αγάπη του switch κόβοντας αυτοματισμούς της Ρεάλ,αλλά παράλληλα βρίσκοντας ευκαιρίες για deflections και τρέξιμο στον αιφνιδιασμό? Τέτοιοι λοιπόν πιθανοί άσσοι από το μανίκι μοιάζουν εκ των ουκ άνευ στην ιδεατή προετοιμασία από τον Ρικ Πιτίνο για να φέρει τούμπα τα προγνωστικά.

Άλλωστε,το επιθετικό ταβάνι των πρασίνων σε σετ παιχνίδι μοιάζει να είναι τέτοιο που να μην του επιτρέπει μεγάλα όνειρα(κάτι που πηγάζει από την αμφίβολη αποτελεσματικότητα από τη γραμμή του τριπόντου).Ως εκ τούτου,η ομάδα λοιπόν τρέφεται από τις συνεργασίες του άξονα .Ελλείψει περιφερειακού σουτ,το σημείο αναφοράς είναι η δραστηριότητα του Νικ Καλάθη γύρω από αυτή την περιοχή,με κύριο σημείο την ικανότητα να πάει μέχρι μέσα φιλτράροντας παράλληλα σχεδόν κάθε δυνατή επιλογή πάσας.Όμως η παρουσία του Ταβάρες στο κέντρο της ρακέτας με τον Καμπάτσο “σκιά” καθιστά αρκετά δύσκολη αυτή την δράση,οπότε κομβικό ρόλο σε διάφορες side pick καταστάσεις θα παίξει η αποτελεσματικότητα του παίκτη που έρχεται στο high post ως σκαλοπάτι στο τρίγωνο ή της εκτέλεσης αυτών που είναι στημένοι στη weak side.

Εφόσον η βασίλισσα, ειδικά σε καταστάσεις μισού γηπέδου έχει την άνεση της αποσυμπίεσης,ίσως οι πράσινοι θα πρέπει να πάνε μέχρι τέλους σε ένα ανελέητο κυνήγι και extravagant πίεσης ακόμα και από τη γραμμή της επαναφοράς.Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να λειτουργήσει σε βάθος σειράς.Όμως με πιθανή απουσία του Γιουλ μπορεί να ρίξει μεγάλο βάρος στους ώμους του Καμπάτσο,(τον οποίο πιθανόν να σημαδέψει έντονα σε low post φάσεις με Λάνγκφορντ και Νικ για να φορτώσει φάουλ) και να ανεβάσει σε χρόνο τις επιθέσεις της Ρεάλ,βρίσκοντας το ιδανικό timing να παγιδέψει τη μπάλα και στο μισό γήπεδο-μη δίνοντας ανάλογα δευτερόλεπτα στον αντίπαλο να την κυκλοφορήσει και να βρει ελεύθερο σουτ.

Διαφορετικά,αν κάτι τέτοιο δε μπορέσει να έχει εφαρμογή,ο Πάο θα πρέπει να εμφανίσει συνεχόμενη αμυντική πειθαρχημένη ακρίβεια και ένταση σε όλη τη διάρκεια(κάτι που χωρίς Γκιστ υγιή απλά δε γίνεται) και παράλληλα να βρει ανέλπιστα φοβερές εμφανίσεις που θα κάνουν την επίθεση του αγνώριστη και εξαιρετικά effective στους βαθμούς των “γηπεδούχων”.Κάτι σαν breakout Λοτζέσκι ή απότομη “pivot ενηλικίωση” Παπαγιάννη στο ποστ ή Λάνγκφορντ να θυμάται τα νιάτα του(ούτως η άλλως η midrange εκτέλεσή του θα είναι καταλύτης δεδομένου του “ταμπουριού” της Ρεάλ) ή εκτελεστική μεταμόρφωση του Νικ στο σουτ.

Θεωρώ πως βάσει “αγωνιστικών κανόνων” η Ρεάλ έχει ξεκάθαρο πάνω χέρι λοιπόν στη σειρά.Παρότι ο Παναθηναϊκός έχει καταφέρει μια αξιοσημείωτη άνοδο τον τελευταίο καιρό,η επανάληψη στη λεπτομέρεια εκτέλεσης αυτών των ομάδων έχει σπουδαία σημασία και της δίνω το προβάδισμα να ελέγξει τη σειρά(νομίζω αν τη φέρει με 2-0 στην Αθήνα θα πρέπει να εμφανιστεί ασόβαρη για να επιτρέψει το μπούμερανγκ).Μάλιστα,αρκετά από τα παραπάνω σημεία θεωρώ πως δεν ευνοούν την ελληνική ομάδα.Όμως όλη αυτή η αλλαγή στον ψυχισμό της ομάδας και τη διαφορετική ιδιοσυγκρασία των ομάδων ίσως κρύβει μια ευκαιρία που ο Πάο δεν θα πετάξει αυτή τη φορά στα σκουπίδια αν του εμφανιστεί.Θα πρέπει να πετύχει πολλές μικρές νίκες,ο Αμερικανός mastermind να μπει σε mode superhero για 2 εβδομάδες και κάτι και κάπου εκεί το momentum και η ψυχόσφαιρα των παρκέ ίσως αρχίσει να κρυφοχαμογελά στο τριφύλλι…

Σχολιάζουμε στο άρθρο της ανάρτησης με τις υπόλοιπες σειρές:

https://mindthebasket.com/the-playoffs-are-coming/#disqus_thread

GREEN THREAT TO THE QUEEN