Στο εναρκτήριο παιχνίδι του νέου έτους ο Ολυμπιακός είχε μπροστά του έναν αγώνα με το χαρακτήρα «τελικού» απέναντι στη Μπάγερν. Ένα πραγματικό ντέρμπι στο φινάλε του οποίου μέτρησαν οι προσωπικότητες, οι περισσότερες λύσεις και το μεγαλύτερο «θέλω» για να καθορίσει το νικητή.

Γράφει ο NikosMigdalis

Καλή χρονιά σε όλους εύχομαι με υγεία και καλύτερες μέρες για όλο τον κόσμο!

Έχοντας τελειώσει τον πρώτο γύρο με ρεκόρ 8-8 (εκκρεμεί το ματς με τη Βιλερμπάν στη Γαλλία) και όντας σε απόσταση μιας νίκης από την οχτάδα, οι ερυθρόλευκοι έπρεπε πάση θυσία να κερδίσουν την εξαιρετική και πολύ σκληρή ομάδα του Τρινκιέρι, η οποία είχε ήδη 11 νίκες στο ενεργητικό της και κάθε ήττα της έχει επέλθει με μεγάλη δυσκολία. Οι απουσίες των Παπανικολάου και, εκτάκτως, του ΜακΚίσικ από τη μία πλευρά και των Λούσιτς, Σίσκο και Ντζέντοβιτς από την άλλη, έφεραν επιπλέον προβλήματα στους δύο αντιπάλους και οι προπονητές κλήθηκαν να πάρουν μεγάλες αποφάσεις για να «μακιγιάρουν» τα κενά. Από αυτές τις αποφάσεις, ο Ολυμπιακός βρήκε περισσότερες λύσεις, είχε τον Κώστα Σλούκα σε μια απόλυτα ηγετική και τρομερή εμφάνιση και κατόρθωσε με καθαρό μυαλό στο τέλος να πάρει την πολυπόθητη νίκη.

Το καλό ξεκίνημα και η άμεση αντίδραση της Μπάγερν

Ο Ολυμπιακός έπρεπε να προσπαθήσει να ανοίξει το ρυθμό του παιχνιδιού και να έχει καλή κυκλοφορία της μπάλας στο σετ παιχνίδι για να βρει λύσεις απέναντι στην ικανότατη αμυντικά Μπάγερν. Κάτι το οποίο μετουσίωσε σε πράξη στο πρώτο 5λεπτο της αναμέτρησης, καθώς όντας εύστοχος από τη περιφέρεια με Σλούκα-Χάρισον, αξιοποιώντας το ποστ παιχνίδι του Πρίντεζη και στηριζόμενος σε πικ εν ρολ συνεργασίες μεταξύ των Σλούκα-Μάρτιν, προηγήθηκε νωρίς με 16-9. Έπειτα από το πρώτο (τηλεοπτικό) τάιμ άουτ και με τον Σπανούλη να παίρνει τη θέση του Τζένκινς (θετικός ο Αμερικανός στην πίεση πάνω στον Μπάλντουιν αλλά ωσεί παρόν ακόμα μία φορά επιθετικά), η Μπάγερν αντέδρασε, πίεσε πολύ το Σλούκα και άρχισε να χτυπάει, επιθετικά, στο ζωγραφιστό των Πειραιωτών με τον Ρέινολντς να δείχνει ασταμάτητος τελειώνοντας δυναμικά φάσεις και ευστοχώντας και σε δύο σουτ με πρόσωπο από τα 5-6 μέτρα.

Την επιθετική σκυτάλη παρέλαβε ο Σίλεϊ, ο οποίος έγινε βασική επιθετική στόχευση του Τρινκιέρι λόγω της παρουσίας του Σπανούλη στο μαρκάρισμά του. Ο Αμερικανός με προσωπικές φάσεις έβρισκε το χώρο που χρειαζόταν είτε για να δώσει σκορ στην ομάδα του είτε για να δημιουργήσει ανισορροπία στην αντίπαλη άμυνα. Οι Γερμανοί «έτρεξαν» ένα αρχικό 0-9 το οποίο έγινε 3-13 μέχρι να καλέσει το πρώτο τάιμ άουτ ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Το 19-22 της πρώτης περιόδου έδειξε πως ο Ολυμπιακός μπορεί να βρει λύσεις επιθετικά, αλλά θα χρειαστεί να παίξει πολύ καλύτερη άμυνα για να επιβάλει το δικό του ρυθμό στο ματς.

Το δυσλειτουργικό σχήμα της β’ περιόδου και το καλό κλείσιμο του ημιχρόνου

Στον ίδιο ρυθμό συνεχίστηκε το ματς με την εκκίνηση του 2ου 10λέπτου, με τον Σλούκα να είναι στον πάγκο και τον Ολυμπιακό όμως σταδιακά να αναλώνεται σε επιθέσεις μεγάλης διάρκειας, αργό τέμπο και δίχως καλές αποστάσεις. Η Μπάγερν έπαιζε με αλλαγές στα σκριν χωρίς να δημιουργούνται σημαντικά miss match, με το μέγεθος των Μπάλντουιν-Μπαμπ-Τζόνσον-Ραντόσεβιτς να δυσκολεύει τις επιθετικές ενέργειες των γηπεδούχων. Η νέα αλλαγή Σλούκα-Σπανούλη στο 14’  δεν άλλαξε την εικόνα και η ταυτόχρονη παρουσία των Λαρεντζάκη-Τζένκινς ήταν δυσλειτουργική και περιόριζε αισθητά τα επίπεδα δημιουργίας και απειλής των ερυθρόλευκων. Έχοντας βρει γερά πατήματα αμυντικά, η Μπάγερν έπαιζε με υπομονή στην επίθεση ακουμπώντας τη μπάλα στον Ραντόσεβιτς, δημιουργώντας ρήγματα με ντράηβ του Μπάλντουιν και συνεχίζοντας να βρίσκει λύσεις τόσο από τον Ζίπσερ όσο και από τον «καυτό» Σίλεϊ. Κάπως έτσι σημειώθηκε το μεγαλύτερο προβάδισμα των φιλοξενούμενων, με το 33-42 του 17’ να επιφέρει αλλαγές στον Ολυμπιακό.

Ακολούθησε ένα πολύ δυναμικό κλείσιμο μέχρι το ημίχρονο, με τους Μάρτιν-Χάρισον να ξεμπλοκάρουν την ομάδα κερδίζοντας φάουλ και ευστοχώντας σε βολές και τον κόουτς Μπαρτζώκα να επιστρατεύει προς το τέλος ένα ψηλό σχήμα αποτελούμενο από ένα καθαρό γκαρντ, τον Σλούκα, τον Χάρισον στο 2 και τους Βεζένκοφ-Ζαν Σαρλ-Έλις στο 3-4-5. Με αυτό το τρόπο κατάφερε να περιορίσει την επιθετική δράση της Μπάγερν, παρατάσσοντας μέγεθος και γρήγορα πόδια για να προκύψουν αποτελεσματικές switch άμυνες. Το οποίο συνέβει, με την ομάδα να δέχεται μόλις ένα καλάθι στο τελευταίο τρίλεπτο, να βρίσκει ξανά λύσεις στην επίθεση με άψογη δημιουργία του Σλούκα και σκορ από Βεζένκοφ και Έλις, για το 44-46 του ημιχρόνου.

Ίδια προσέγγιση επιθετικά, πιο αποτελεσματικός αμυντικά

Όπως και στο ξεκίνημα της αναμέτρησης, ο Ολυμπιακός μπήκε στο 2ο ημίχρονο προσπαθώντας να ανοίξει τον ρυθμό την επίθεση. Με συνεχή κίνηση για να καταλήξει συνήθως σε κεντρικό πικ εν ρολ με τον Σλούκα να αποφασίζει, ή τροφοδοτώντας νωρίς τον Γιώργο Πρίντεζη στο low post και αναζητώντας early offense επιθέσεις είτε για άμεση εκτέλεση του ίδιου είτε για για δημιουργία και γρήγορη εκτέλεση απ’έξω. Η ομάδα ήταν εύστοχη ξανά, με τους Σλούκα-Χάρισον-Μάρτιν να δίνουν συνεχόμενους πόντους και τον Ολυμπιακό να διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα. Ο κόουτς Τρινκιέρι βρήκε εκ νέου το τέχνασμα για να ισορροπήσει την κατάσταση, με τη σταθερά του Ρέινολντς να είναι «εκεί» για τη Μπάγερν και τον πολύ δυναμικό σέντερ να πετυχαίνει 6 διαδοχικούς πόντους βάζοντας ξανά μπροστά την ομάδα του (53-57 και 57-59 στο 28’).

Ωστόσο, η 2η παρουσία του Σπανούλη στο παρκέ και η συνύπαρξή του με τον Σλούκα, απεδείχθη λειτουργική τούτη τη φορά, με την ομάδα να μην είναι στατική και τον αρχηγό να δίνει πολύτιμες λύσεις. Το άκρως επιθετικό και ευέλικτο σχήμα με Σλούκα-Σπανούλη-Χάρισον-Πρίντεζη-Έλις (ακολούθησαν 2 αλλαγές με Σάσα-Μάρτιν να περνάνε στη φροντ λάιν στο τελευταίο 1.30’), έφερε 11 πόντους στα τελευταία 4 λεπτά, με το 64-61 του 30ου λεπτού να δίνει ένα ελαφρύ προβάδισμα στους Πειραιώτες. 

Το «κλειστό» ροτέισον και η μεγάλη αποφασιστικότητα που έφερε τη νίκη

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας και τις 2 φορές που επιστράτευσε σχήμα με τον Βεζένκοφ στο 3 και δύο καθαρούς ψηλούς, είδε την ομάδα να ανταποκρίνεται θετικά και στις δύο μεριές του παρκέ. Εξ ου και η απόφασή του να πορευθεί με την ίδια τακτική στο μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας και καθοριστικής περιόδου. Ο Ζαν Σαρλ πέρασε στη θέση του Χάρισον και επιθετικά, απόντος του Ρέινολντς, το πλάνο ήταν να εκμεταλλευτεί τον πιο γρήγορο, συγκριτικά με τον Ραντόσεβιτς, Έλις. Ένα καλάθι του Αμερικανού, ακολούθησε ένα κλασικό «Σπανουλέικο» step back τρίποντο από την κορυφή, σε εκπνοή επίθεσης και υπό την πίεση του Τζόνσον κι ένα ακόμα, ελεύθερο αυτή τη φορά, τρίποντο του Σάσα από το αγαπημένο του φτερό στις 45 μοίρες, έπειτα από ντράηβ και σπλιτ άουτ του Σλούκα. Το 72-63 του 33ου λεπτού έδειχνε ότι οι βάσεις για τη νίκη είχαν μπει και η ομάδα συνέχιζε να σκοράρει με ευκολία. Νέο τρίποντο του Σλούκα αυτή τη φορά έπειτα από ασίστ του Βεζένκοφ κι ένα ακόμα τελείωμα του Έλις, συντηρούσαν τη διαφορά στους 9 πόντους (77-68) πριν μπουν οι ομάδες στο τελευταίο πεντάλεπτο.

Ως συνηθίζει η Μπάγερν, όχι μόνο δεν παραδόθηκε αλλά βρήκε τρόπο να επιστρέψει άμεσα στη διεκδίκηση της νίκης. Εκμεταλλευόμενη τη δύναμη των Γκιστ-Ρέινολντς στη ρακέτα και χτυπώντας συνεχώς σε iso καταστάσεις για τον Σίλεϊ το μαρκάρισμα του Σπανούλη, ισοφάρισε κρατώντας παράλληλα τον Ολυμπιακό για 3’ χωρίς σκορ. Το κλειστό ροτέισον που απέδιδε μέχρι νωρίτερα, έβγαζε πλέον κούραση και, προσωπική άποψη, αποτελεί ότι ο θετικός στο 2ο ημίχρονο αρχηγός, έπρεπε να αντικατασταθεί νωρίτερα από τον Χάρισον. Με τον Σίλεϊ να έχει σκοράρει ήδη 10 πόντους στη 4η περίοδο και το συγκεκριμένο μαρκάρισμα να αποτελεί την ξεκάθαρη αμυντική πληγή της ομάδας, η Μπάγερν μπήκε στο τελευταίο τρίλεπτο από ίδια αφετηρία (77-77) και έχοντας το μομέντουμ της αναμέτρησης.

Εκεί επικράτησε το ένστικτο της επιβίωσης για τους Πειραώτες, καθώς έπειτα από το πολύ δύσκολο floater γκολ-φάουλ του Βεζένκοφ μπροστά στον Ρέινολντς, είδαν στο πρόσωπο του Σλούκα τον ηγέτη που δεν θα επαναπαυθεί στην εξαιρετική του έως τότε εμφάνιση, αλλά θα πάρει την ομάδα από το χέρι στο τέλος για να την οδηγήσει στη νίκη. Δύο προσωπικές ενέργειες και ισάριθμα καλάθια με πολύ δύσκολα ντράηβ στο φινάλε επιθέσεων, με την άμυνα της Μπάγερν προσαρμοσμένη πάνω του, έδωσαν ανάσα 5 πόντων στον Ολυμπιακό, επιβεβαιώνοντας την clutch ικανότητα του Σλούκα όχι μόνο στα σουτ αλλά, γενικότερα, στο να πάρει τη σωστή απόφαση και να ευστοχήσει σε κρίσιμες προσπάθειες. Ο Σίλεϊ με νέο τρίποντο κράτησε την ομάδα του ακόμα μία φορά μέσα στο ματς (84-82), ακολούθησε άστοχη εκτέλεση του Χάρισον και η Μπάγερν, κατόπιν τάιμ άουτ, είχε 3,8” για την ύστατη προσπάθεια. Ο Ζίπσερ πήρε την ευθύνη από το τρίποντο, με τον Βεζένκοφ κολλημένο πάνω του και αστόχησε, σε μια φάση που προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες των Γερμανών και για την οποία, όπως και γενικά για τη διαιτησία θα τοποθετηθώ στα ΥΓ.

ΥΓ1: Είναι πολύ σημαντικό ότι άπαντες στον Ολυμπιακό αντιμετώπισαν το παιχνίδι ως «τελικό». Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας είπε ξεκάθαρα τη παραμονή του αγώνα, κάτι που κάνει πολύ σπάνια, ότι η ομάδα πρέπει να κερδίσει οπωσδήποτε. Σε παρόμοιο τόνο ως προς τη κρισιμότητα του αγώνα και οι δηλώσεις του MVP Κώστα Σλούκα, μετά τη μεγάλη νίκη. Ο Ολυμπιακός ήταν με τη πλάτη στο τοίχο, πρέπει να κάνει πολύ περισσότερες νίκες στην έδρα του απ’ότι στον α’γύρο (μόλις 3 σε 8 ματς) και αναζητεί νίκες απέναντι σε όλους, πόσο μάλλον σε ομάδες που βρίσκονται ψηλότερα από αυτόν για να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρόκριση στα πλέι οφ.

ΥΓ2: Για όσους θεωρούν ότι καταλαβαίνουν καλύτερα και πιο ορθολογικά κάποια πράγματα, όπως δεν έκανε τρομερή εντύπωση η πρότερη μέτρια παρουσία του Σλούκα σε αρκετά παιχνίδια έτσι δεν κάνει τρομερή εντύπωση, η μεγάλη άνοδος της απόδοσής του εδώ και πάνω από ένα μήνα και κάποιες πραγματικά εντυπωσιακές εμφανίσεις του. Και μάλιστα, άλλος ο βαθμός δυσκολίας απέναντι στην αφελέστατη Χίμκι και τελείως διαφορετικός απέναντι στην πλέον σκληροτράχηλη Μπάγερν, ή κάποιες εβδομάδες πριν, Μπαρτσελόνα. Ο Κώστας ξέρει τον ρόλο για τον οποίο γύρισε, δεν γύρισε απλά και μόνο επειδή αγαπάει την ομάδα και έχει δεθεί με πολλούς σε αυτή, αλλά θέλει να πετύχει με τον τρόπο που τόσο αυτός όσο και η ομάδα έχουν στο μυαλό τους. Δε ξέρω αν θα το πετύχουν φέτος ή κάποια στιγμή, αλλά είμαι βέβαιος ότι μπορούν να το πετύχουν και θα κάνουν το παν για να το καταφέρουν.

ΥΓ3: Δεν έχω κάνενα ταμπού, ίσα ίσα που μου αρέσει και θεωρώ ότι πρέπει να σχολιάζεται η διαιτησία, ειδικά σε «κλειστά» παιχνίδια ή όποτε αυτή παίζει κάποιο ρόλο και επιφέρει παράπονα και καταιγισμό σχολίων. Επίσης δεν έχω κανένα θέμα να πω ότι η ομάδα που υποστηρίζω ευνοήθηκε και δεν αποσκοπώ να σχολιάζω μόνο όταν θεωρώ το αντίθετο. Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο είχε μια πολύ καλή, για εκείνον, διαιτησία, η οποία χωρίς να κάνει κραυγαλέα λάθη, έδινε αρκετά εύκολα φάουλ στη Μπάγερν. Στην επανάληψη το ισορρόπησε αρκετά, μπορώ κάλλιστα να βρω 3-4 ανάποδες φάσεις και για τις δύο ομάδες, ή λάθη από τα λεγόμενα «μη σφυρίγματα». Eνδεικτικά: λάθος επιθετικό φάουλ εις βάρος της Μπάγερν, πολύ αυστηρό 4ο φάουλ στο Σίλεϊ, πολύ αυστηρό το αντιαθλητικό του Ζαν Σαρλ στο Ρέινολντς, ανοχή στην σκληρή άμυνα της Μπάγερν και στις πολλές επαφές, ειδικά από το 72-63 κι έπειτα, όταν μόνο μέσω αυτής θα μπορούσε να επιστρέψει. Επίσης, αν η διαιτησία ήθελε να «σπρώξει» τόσο πολύ τον Ολυμπιακό, στη παράβαση που χρεώνεται ο Σλούκας 3’ πριν τη λήξη με το σκορ στο 77-74 μιας και πάτησε τη baseline, επειδή πριν την πατήσει έχει δεχθεί σπρώξιμο από τον Μπάλντουιν, θα καταλόγιζε το φάουλ. Υπήρχαν και φάσεις, λοιπόν, που αν είχαν δωθεί στον Ολυμπιακό, πιθανότατα δε θα έφτανε η αναμέτρηση στο να κριθεί στη τελευταία φάση. Στην οποία ο Βεζένκοφ κολλάει στον Ζίπσερ, δεν υπάρχει σπρώξιμο ούτε μαρκάρισμα σε χέρια ή πόδια, παραμόνο μια μικρή επαφή στο σώμα η οποία είναι στη κρίση του καθενός το πώς θα την παρουσιάσει. Προσωπικά μιλώντας, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΟΥΛ. Η Ευρωλίγκα ενημέρωσε ότι βάσει κανονισμού είναι φάουλ, μιας και κατά την εκτέλεση δεν πρέπει ο αμυνόμενος να βρίσκεται σε έναν «νοητό κύλινδρο» περιμετρικά του επιτιθέμενου. Και απαντάω, λοιπόν, το εξής. Ο κανονισμός πράγματι είναι έτσι, αλλά δεν βλέπουμε να εφαρμόζεται όταν ο αμυνόμενος είναι σε αυτόν τον περιβόητο κύλινδρο, παρά μόνο βλέπουμε να δίνονται πανεύκολα τρεις βολές στη παραμικρή επαφή σε χέρια, πόδια, ή αν πέσει πάνω στον σουτέρ. Η επαφή, φανέλα με φανέλα του Σάσα στον Ζίπσερ, για’μένα πάντα, δε στοιχειοθετεί φάουλ και είμαι βέβαιος ότι αν ο Ολυμπιακός ήταν αυτός που ζήταγε αυτό το φάουλ, δε θα υπήρχε τέτοια αντίδραση και βεβαιότητα από πολλούς.

ΥΓ4: Ο Μπάλντουιν είναι ένας παίκτης με σπουδαία αθλητικά προσόντα και συγκεκριμένα πράγματα που μπορεί να κάνει πολύ καλά. Μπορεί να καθιερωθεί ως ένα αρκετό καλό γκαρντ της Ευρωλίγκας, αλλά δεν είναι ο παίκτης που θέλεις να παίρνει κρίσιμες και μεγάλες αποφάσεις και δύσκολα μπορεί να είναι αποδοτικός αν δεν έχει μεγάλη ελευθερία σταθερά μεγάλο ρόλο στην ομάδα του. Ήταν ξεκάθαρο ότι απέναντι στον Ολυμπιακό, δε διαχειρίστηκε σωστά το, όχι παράλογα, μεγάλο κίνητρο που είχε να αποδείξει πράγματα στην πρώην ομάδα του και λειτούργησε εις βάρος της νυν. Πολλά πράγματα μπορούν να βελτιωθούν στο παιχνίδι κάθε παίκτη. Το μυαλό και η νοοτροπία όμως, είναι από τα πιο δύσκολα να αλλάξουν…

ΥΓ5: Ακολουθεί διπλή αγωνιστική με την ομάδα να παίζει τη Τρίτη ένα ακόμα πολύ δυνατό ματς στο Τελ Αβίβ και τη Παρασκευή να υποδέχεται τη Βιλερμπάν. Ο καλός Ολυμπιακός, με τον ΜακΚίσικ ξανά στη σύνθεσή του, μπορεί να εκμεταλλευτεί τη μεγάλη πίεση που θα έχει η ομάδα του Σφαιρόπουλου, παίζοντας και αυτή έναν δικό της «τελικό» και να αποδράσει με ένα πολύ σημαντικό διπλό.

Καιγόταν, το άξιζε, το πήρε