Η φετινή σεζόν έχει κλείσει εδώ και αρκετές ημέρες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και είναι ευκαιρία να αναφερθούμε σε μερικούς παίκτες οι οποίοι τράβηξαν αρκετά βλέμματα επάνω τους,αγωνιζόμενοι σε ομάδες και διοργανώσεις λίγο πιο κάτω από τον πρώτο προβολέα.Παίκτες που πρόσφατα συστήθηκαν στο κοινό της γηραιάς ηπείρου,παίκτες που αναμένεται να δούμε φέτος για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα και μερικοί παλαιοί γνώριμοι της διοργάνωσης που καλό είναι να θυμηθούμε.

To know them better

Ξεκινώ για αρχή με μερικά ονόματα αθλητών όχι ευρέως γνωστών,οι οποίοι αγωνίστηκαν φέτος σε ευρωπαικά πρωταθλήματα και άφησαν καλές εντυπώσεις υποσχόμενοι κάποιο βήμα παραπάνω τον επόμενο καιρό.

Nick Johnson

Ξεκινάω τη λίστα με τον Nick Johnson.O Aμερικανός combo guard δεν κατάφερε ποτέ να σταθεροποιηθεί ή να θεωρηθεί σοβαρό prospect μετά την σύντομη περιπέτειά του προ 5ετίας και την επιλογή του από τους Rockets ως 2nd round pick.Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ως τώρα στη θυγατρική των Spurs στη G-League(mvp των περσινών τελικών),ενώ μετά από πέρασμα μιας χρονιάς τη σεζόν 2016-2017 στην Ευρώπη για την Μπάγερν Μονάχου,φέτος επέστρεψε μεσούσης της σεζόν για να αντικαταστήσει τον τραυματία Dominic Waters στη Nanterre.

Πρόκειται για έναν παίκτη που ξεχωρίζει για τα πατήματα του και τον τρόπο που τρέχει και τελειώνει φάσεις στο ανοιχτό γήπεδο.Με ύψος 1,91 ήταν undersized μεταξύ άλλων για να σταθεί στη μεγάλη λίγκα ως shooting-guard ενώ δεν είναι τόσο skilled σαν pure point guard. Είναι decent χειριστής της μπάλας χωρίς όμως να αποτελεί δικλείδα ασφαλείας στον τομέα ενώ δεν έχει την οργανωτική πάστα στο παιχνίδι του.

Παρ’όλα αυτά δεν είναι απλά ένας αθλητικός γκαρντ που μπορεί να τελειώσει δυνατά φάσεις στο καλάθι.Είναι αρκετά εκρηκτικός,έχει καλό body control και είναι ικανός να λάβει την καλύτερη εκάστοτε απόφαση με τη μπάλα είτε σε close-out ή παίζοντας σε παιχνίδι 2 με 2(βρίσκοντας τον Julian Gamble σαν finisher στη Γαλλική ομάδα βρήκε ουκ ολίγες εντυπωσιακές alley-oop φάσεις επιθετικά). Τράβηξε τα φώτα που ήταν πάνω αποκλειστικά από τον Jeremy Senglin και έδειξε αρκετές από τις δημιουργικές του αρετές με τις τελικές του πάσες.

Η “όρθια” κορμοστασιά στο στυλ που τρέχει με τη μπάλα και ο τρόπος που επιτίθεται στο καλάθι και εκτελεί,θυμίζει σε ένα βαθμό τον Γάλλο superstar Nando De Colo,όμως δεν έχει ανάλογες εκτελεστικές ικανότητες.Δεν είναι παίκτης με σταθερά αξιόπιστο σουτ,παρότι έχει βελτιώσει αρκετά την αποτελεσματικότητα του σουτάροντας εν στάσει και έχει τρόπους να πάει κοντά στο καλάθι.Οδεύοντας στα 27,θα μπορούσε να σταθεί θεωρώ σε υψηλότερο επίπεδο σε 2-guard lineups με το κοντρολαρισμένο αλλά επικίνδυνο επιθετικά παιχνίδι του.

Gian Clavell

Πάμε σε έναν παίκτη ο οποίος δεν έχει συστηθεί τόσο στο ευρύ κοινό και δεν έχει κάνει το θόρυβο τον οποίο ίσως θα μαρτυρούσε το πακέτο του και το background που έχει.Ο Πορτορικανός(θυμηθείτε το όνομα του για το παγκόσμιο) διεθνής wing(25 χρ.) κυνηγώντας το όνειρο της Αμερικής,αγωνίζεται σταθερά στα τελευταία 3 summer leagues(φέτος με το Portland δίπλα σε Ζακ Όγκαστ και Ντεμέτριους Τζακσον) και έχει πάρει στο παρελθόν μια μικρή ευκαιρία με 2-way contract από το Ντάλας.Φέτος έπαιξε ολόκληρη τη σεζόν για την Εστουδιάντες στην ACB.

Είναι ένας παίκτης που ξεκινάει από τη θέση του shooting guard,όμως έχει το μάκρος και το κορμί να πάει μια θέση πιο κάτω υπό προυποθέσεις.Φέρει την ταμπέλα του σουτέρ,όντας παίκτης που παίζει πρωτίστως μακριά από τη μπάλα και ψάχνει την εκτέλεση,όμως έχει τη δυνατότητα να βάλει ο ίδιος τη μπάλα κάτω και να βρει διαφορετικά spots για να σηκωθεί βρίσκοντας ισορροπία ακόμα και στον αέρα.

Έχει αρκετά aggressive χαρακτήρα στο παιχνίδι του και τον τρόπο που θα ψάξει την εκτέλεση του,καθιστώντας πολλές φορές αμφίβολο το shot selection του.Παρότι προσδιορίζεται από το χαρακτηριστικό του αυτό,δεν είναι ένας κλασικός spot shooter ή παίκτης που ψάχνει την εκτέλεση μόνο γύρω από τα screen αλλά έχει το ταπεραμέντο και την τάση να βάλει τη μπάλα στο παρκέ και να πάει μέχρι μέσα με no-fear attitude παρότι δεν τελειώνει με συνέπεια και ισορροπία.

Ουσιαστικά στην Εστουδιάντες δε θάμπωσε με τα νούμερα του μιας και η ομάδα είχε να μοιράσει πολλές μπάλες,ειδικά με την άφιξη του Τζεντίλε που μπέρδεψε την κατάσταση. Διαθέτει έναν παρορμητισμό στο παιχνίδι του ο οποίος όμως μεταφράζεται και με θετικό τρόπο όταν βρίσκει ρυθμό στην εκτέλεση,ενώ η ένταση που βάζει συχνά και η προσήλωση του τον βοηθάει να δυναμώνει σημαντικά και στην άμυνα χωρίς να έχει τα ανάλογα fundamentals.

Oι ασίστ Κουκ->Κλαβέλ ήταν στην πρώτη θέση των πιο συχνών διδύμων της ACB

Αν μπορέσει να είναι πιο προσεκτικός και κοντρολαρισμένος τις φορές που ξεκινάει κάποια plays σαν δημιουργός και πρέπει να πάρει απόφαση και ταυτόχρονα προσέξει την διαχείριση των φάουλ στην άμυνα,θα μιλάμε για σημαντική αναβάθμιση.Μου θυμίζει έναν πιο αθλητικό και aggressive Βασιλειάδη(με αγκάθι οτι πάει κι αυτός κατά κόρον δεξιά ενώ δεν είναι πάντα αξιόπιστα δολοφονικός στο σουτ) και θα ήθελα να τον δω με ένα ρόλο σε μεγαλύτερη ομάδα.

Δύο ακόμα παίκτες στους οποίους θα ήθελα να αναφερθώ στην εν λόγω περίπτωση είναι οι Yakouba Ouattara και ο Charles Jackson.

Ο Οuattara είναι ένας wing g/f ο οποίος παρά το σχετικά μικρό του ύψος έχει εντυπωσιακή σωματική διάπλαση και αποτελεί δυναμίτη στον τρόπο που αγωνίζεται.Πρόκειται για έναν κυρίως weak side player που συχνά θα τον δεις να εκτελεί corner 3’s ενώ έχει ιδιαίτερη ικανότητα χρησιμοποιώντας το εκτόπισμα του να μπορεί να βρει το μισό εκατοστό χώρου για να βρει την ευκαιρία να σουτάρει είτε χρησιμοποιώντας off-ball screens ή πηγαίνοντας κοντά στο καλάθι.

Εκτός από το σουτ του,διαθέτει πολύ καλή αθλητικότητα και φοβερό motor και ορμή τα οποία του δίνουν ευκαιρίες να επιτεθεί στο καλάθι.Δεν έχει αξιόπιστο χειρισμό της μπάλας,κάτι που παρά το ύψος του δε μπορεί να τον τοποθετεί στη θέση του guard,όμως ειδικά σε ομάδες που τρέχουν και σε σχήματα που υπάρχουν 2 πιο κανονικοί χειριστές της μπάλας,μπορεί να βοηθήσει πολύ με το aggressiveness του.Είχε απασχολήσει το Brooklyn προ 2ετίας που του προσέφερε 2-way contract.

O Jackson είναι ένας center που αγωνίστηκε φέτος στη γερμανική Ουλμ παίζοντας στο champions league και αποτελώντας το βασικό ψηλό της ομάδας.Δεν πρόκειται για κάποιον κλασικό mobile ψηλό που έχουμε χορτάσει τα τελευταία χρόνια αλλά λίγο διαφορετική περίπτωση.Έχει σχετικά μεγάλο δέμας(2.08μ) και δεσπόζει σαν παρουσία στη ρακέτα.

Παρότι δεν είναι άρτιος τεχνικά και δεν έχει πλαστικές κινήσεις,μιλάμε για έναν ψηλό που προστατεύει με κάθε κόστος το χώρο του γύρω από το ζωγραφιστό.Πολύ μαχητικός,φυσική δύναμη και αξιοσημείωτο μέγεθος κοντά στις μάχες της ρακέτας.Ψάχνει σκορ κλειδώνοντας τον αντίπαλο με ποστ κινήσεις βαθιά στο ζωγραφιστό και ερχόμενος εν κινήσει χωρίς όμως να έχει άνεση να βάλει τη μπάλα κάτω.

Έχει καλή αντίληψη και πολύ αυξημένη προσήλωση στο παιχνίδι αφού δεν παρατάει καμία φάση σε άμυνα και επίθεση ενώ παρότι δεν είναι mobile και άνετος να κινηθεί έξω από τα 4 μέτρα στην άμυνα,δεν είναι και βαρύς όπως άλλοι παίκτες στη θέση του.Πληγή τα ποσοστά του στις βολές.Όχι άσχημη περίπτωση για banger για ομάδα που ψάχνει κορμί με κιλά και πολεμική διάθεση στην πίσω γραμμή άμυνας και την καρδιά της ρακέτας.

Welcome guys

Προχωρώντας σε 2ο σκέλος,πάμε να ρίξουμε μια ματιά σε μερικούς αθλητές οι οποίοι αναμένεται φέτος να κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στην κλειστή ευρωπαϊκή λίγκα αφού πιθανότατα θα αγωνίζονται σε μία από τις 18 ομάδες που έχουν κλείσει εισιτήριο για τη φετινή χρονιά.

Amine Noua

Eδώ έχουμε να κάνουμε με ένα από τα νέα ταλέντα του ευρωπαϊκού μπάσκετ,που έχει κλείσει μόλις τα 22 του χρόνια.Ο Γάλλος φόργουορντ βλέπει τον κόσμο λίγο πάνω από τα 2 μέτρα και αποτελεί ένα σημαντικό prospect για το γαλλικό μπάσκετ φλερτάροντας από μικρός με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.Έμεινε όμως undrafted στην πρόσφατη διαδικασία και αναζητά την τύχη του στο SL με τη φανέλα των Hawks.

Αγωνίζεται στη θέση 4 και φέτος αποτέλεσε βασική επιλογή για τους πρωταθλητές Γαλλίας της Βιλερμπάν,που ετοιμάζονται για το επόμενο βήμα στη Euroleague.Mοιράστηκε τη θέση με το συμπατριώτη του Jean-Charles Livio(επίσης ενδιαφέρουσα περίπτωση,εξαιρετικός αμυντικά και καλή πρώτη ύλη) και ήταν αιχμή του δόρατος στην transition offense του Μίτροβιτς όντας κομβικός στα τρεξίματα του στο γήπεδο με συχνή συμμετοχή ερχόμενος σαν trailer σε καρφώματα.

Το πρώτο πράγμα που ξεχωρίζεις πάνω του είναι το φοβερό motor που τον διακρίνει και η ευκολία με την οποία απογειώνεται,έχοντας σπουδαίο vertical leap και ικανότητα να φτάσει πάνω από το καλάθι.Έχει πολύ καλό συντονισμό στις κινήσεις του και μπορεί να απασχολήσει την άμυνα ως off-ball απειλή κινούμενος από την baseline καθώς πολύ δύσκολα ανακόπτεται αν σηκωθεί με φόρα.

Διαθέτει αξιοσημείωτο μακρινό σουτ το οποίο εμπιστεύεται και ίσως υπεραγαπά.Σουτάρει με αρκετή συχνότητα και όλο και πιο αξιόπιστα,χωρίς όμως να αποτελεί τον παίκτη που φέρει την ταμπέλα του σταθερού εκτελεστή και του γλυκού καρπού που θα “γράψει” από κάθε σημείο του παρκέ.Η βελτίωση και σταθεροποίηση του σε αυτό το κομμάτι θα του εξασφαλίσει τα minimum.

Παρ’όλα αυτά o παίκτης του Misko Raznatovic έχει δρόμο σε fundamentals όπως το ριμπάουντ θέσης και η φιλοπονία του να πάει πιο κοντά στις επαφές και τη ρακέτα,ενώ επιθετικά θα πρέπει να βελτιώσει πολύ το κομμάτι του παιχνιδιού με την κατοχή της μπάλας σε πάσα και τρίπλα.Το nba μοιάζει δύσκολη υπόθεση καθώς είναι undersized για τη θέση 4,αντίθετα το athleticism του θεωρώ πως είναι ταμάμ για τα ευρωπαϊκά παρκέ και αν βελτιωθεί τακτικά σε τοποθετήσεις μπορεί να αποτελέσει πρωταγωνιστικό highflyer που μπορεί να κατέβει σε σχήμα καμικάζι και στο 5.Άνευ απροόπτου θα τον δούμε στην ομάδα του Τόνι Πάρκερ στην EL.(ή έχει άλλη άποψη κάποιος πιθανός μνηστήρας?)

Ben Bentil

Ο Bentil λοιπόν θα αποτελέσει έναν από τους εκλεκτούς του Αργύρη Πεδουλάκη για τη γραμμή ψηλών των πρασίνων αφού μετά την πολύ καλή του χρονιά στο Περιστέρι αποφάσισε να τον φέρει μαζί του στο τριφύλλι.O Γκανέζος ψηλός δεν πέρασε απαρατήρητος από τα draft πριν λίγα χρόνια και έπειτα από κάποια περιπλάνηση στην Ευρώπη,έχει βρει μια πολύ καλή ευκαιρία σε μικρή ηλικία(24 χρ.) στη Γηραιά Ήπειρο.

Είναι παίκτης με μέγεθος 5αριού για τα ευρωπαϊκά δεδομένα,όμως είναι αρκετά skilled και έχει ένα πακέτο δεξιοτήτων που μπορούν να τον τοποθετήσουν και στο 4.Ουσιαστικά ο διαχωρισμός ανάμεσα στις 2 θέσεις μπορεί να αποτελέσει είτε έναν προβληματισμό για το πού θα σταθεί ή ένα ευχάριστο πονοκέφαλο για το πώς να βοηθήσει.

Ο Βentil έχει αρκετά καλό μακρινό σουτ(δεν είναι Σίνγκλετον),αλλά και μέσης απόστασης μετά από pop-out.Διαθέτει αρκετά soft touch για ψηλό και μπορεί να τελειώσει φάσεις γύρω από το καλάθι βρίσκοντας τη μπάλα εν κινήσει ή παίζοντας ο ίδιος σε προσωπική φάση ή με πλάτη. Ενώ είναι πολύ ανεπτυγμένος μυικά και δυνατός παίκτης,δεν έχει τα στοιχεία ενός mobile ψηλού σε θέμα ταχύτητας σε μικρούς χώρους.

Θεωρώ πως η όλη δυσκολία στο εγχείρημα προσαρμογής του Bentil αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστεί το σχετικά βαρύ κορμί του στο υψηλότερο και πιο απαιτητικό επίπεδο της Ευρωλίγκα.Ενώ ξέρει να πασάρει και να τελειώνει κοντά στο καλάθι και προσπαθεί αμυντικά,θα χρειαστεί να προσέξει αυτές τις ενέργειες του γιατί έχει μάθει να χρησιμοποιεί την επαφή και αυτό μπορεί να μεταφραστεί σε κουτούλημα σε διαφορετικό πλαίσιο χώρων.

Eπειδή αμυντικά δεν είναι αρκετά versatile και ευκίνητος,θα πρέπει σιγά σιγά να τοποθετήσει το παιχνίδι του τακτικά περισσότερο στο 5(σημαντικό γιατί έχει μάθει να παίζει μάλλον πιο πολύ στο 4). Ενώ έχει το επιθετικό προφίλ να κινηθεί και αρκετά μακρύτερα από το καλάθι,η δύναμη του και ο τρόπος που κινείται μπορούν να τον καταστήσουν ένα σύγχρονο 5άρι,όχι βαρύ,που έχει πεδίο δράσης και ρεπερτόριο μακριά από τη ρακέτα αλλά είναι και εξίσου ικανός στο να παίξει κοντά σε αυτήν και να επιβιώσει στις μάχες των επαφών και του σκορ σε αυτή την ακτίνα.Έξυπνη κίνηση που θα χρειαστεί χρόνο προσαρμογής(κολλάει και εξίσου καλά δίνοντας παραπάνω μέγεθος στο 4 παίζοντας δίπλα στον Wiley) .

Δύο ακόμα παίκτες που αναμένουμε να δούμε για 1η φορά φέτος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης είναι οι Phil Scrubb(Zενίτ) και Louis Labeyrie(Bαλένθια).

O Καναδός combo guard ήταν ένα προϊόν του εγχώριου μπάσκετ του Καναδά που μας σύστησε η Άεκ το 2015 όμως δεν είχε επιτυχές πέρασμα,καθώς η ομάδα εκείνη την περίοδο δεν είχε ούτε την υπομονή ούτε την τεχνογνωσία να εντάξει τα χαρακτηριστικά του στο παιχνίδι της.

Ψηλό γκαρντ με μακριά άκρα που παίζει στρωτό και μυαλωμένο μπάσκετ.Είχε πολύ γεμάτη σεζόν στην ομάδα της Αγίας Πετρούπολης αποτελώντας την πανοπλία του Brandon Jennings.Διαθέτει πολύ αξιόπιστο μακρινό spot σουτ,βάζει σωστά το σώμα και τα χέρια του στην άμυνα μπορώντας να αποτελέσει defensive stopper,ενώ έχει οργανωτικά καθήκοντα και λειτουργεί ως ball mover στην επίθεση.Καλή περίπτωση για να πλαισιώσεις ένα ball-dominant guard.

Ο Labeyrie είναι αρκετά πιο γνωστός καθώς έχει συμμετάσχει σε εθνικά τουρνουά με την ομάδα της Γαλλίας(από τους παίκτες που κλασικά αρέσουν στον Κολέ για τη βρώμικη δουλειά) και ήταν φέτος πρωταθλητής Eurocup με τη Βαλένθια μετά από χρόνια στο Στρασβούργο του Γάλλου ομοσπονδιακού προπονητή.

Mακρύς και σκληροτράχηλος power forward που βάζει το σώμα του στη φωτιά και έχει αθλητικότητα για να κατέβει ακόμα και στο 5 υπο συνθήκες.Βρίσκεται στα 27 του,δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιήσει με συνέπεια το μακρινό σουτ που έχει,όμως είναι πολύ καλός αμυντικός και ξέρει να βοηθάει ως συνδετικός κρίκος της frontline(καλός σκρίνερ,πασάρει σωστά).Καλός team player για τη Βαλένθια.

Βring them back

Πάμε λοιπόν και σε μερικούς παίκτες οι οποίοι έχουν αγωνιστεί στην Ευρωλίγκα όμως για διαφορετικούς λόγους ο καθένας έχουν αυτή τη στιγμή λίγο πιο χαμηλό αγωνιστικό status και θα μπορούσαν να επιστρέψουν στο υψηλό επίπεδο.

Josh Adams

O Adams λοιπόν είναι ένας αθλητής που στο πρώτο του πέρασμα και την πορεία στη Euroleague άφησε πικρή γεύση καθώς αποχώρησε σύντομα από την κακή Εφές πληρώνοντας το μάρμαρο μιας συνολικά πρόχειρης στελέχωσης από τον Περάσοβιτς.Δεν έχει όμως κλείσει καν τα 26 του χρόνια και ακόμα κυνηγάει το όνειρο της Αμερικής κλείνοντας πέρσι στη θυγατρική των Ράπτορς στη G-league.

Ο Adams έκανε μεγάλο θόρυβο με την πρώτη του ευρωπαϊκή χρονιά με τα εντυπωσιακά του καρφώματα και τον τρόπο που έπαιρνε διαδρόμους για απογείωση σε ανοιχτό γήπεδο ίσως θαμπώνοντας λίγο παραπάνω από οτι επέτασσε το πακέτο του αλλά και τα πραγματικά skills του.Η εντυπωσιακή του αλτική ικανότητα και τα μαγικά του τελειώματα πραγματικά χρειάζονταν αρκετή φόρα για να ξεδιπλωθούν.

Ουσιαστικά,δεν πρόκειται για έναν κλασικό slasher που θα πυροδοτήσει τo defensive collapse καθώς δε διαθέτει εντυπωσιακό συνδυασμό προωθητικής τρίπλας και πρώτου βήματος.Όμως,δεν σημαίνει οτι δε μιλάμε για έναν καλό παίκτη που αποτελεί μια αρκετά καλή λύση ως energetic combo-guard ομάδας σε ένα καλό σύνολο.Κι αυτό γιατί μιλάμε για ένα παίκτη με αρκετά καλή αίσθηση και αντίληψη του παιχνιδιού.

Ο Adams,σίγουρα δε φημίζεται για την περιφερειακή του εκτέλεση,όμως είναι αρκετά αξιόπιστος spot shooter,ειδικά αν βρει ισορροπία και δεν έχει μπροστά του χέρι. Για την ηλικία του μιλάμε για αξιοσημείωτα καλό decision maker που μπορεί να λειτουργήσει σωστά στην επιθετική λειτουργία μισού γηπέδου μιας ομάδας.Παρότι δεν έχει τη φοβερή σταυρωτή και τα στοιχεία για να διεισδύσει,αν βρει το χώρο σε ανοιχτό γήπεδο ή κενό στην άμυνα και πάρει τα βήματα για το καλάθι μπορεί να κρεμάσει σαγόνια με το εξαιρετικό του finish και την ανθεκτικότητα στην επαφή.

Σίγουρα όχι κάποιο significant μέγεθος,όμως ικανός σε αμυντικά deflections και να βοηθήσει να ξεδιπλωθεί μια transition επίθεση.Προσωπική μου άποψη είναι οτι τον ταβανιάζει ελαφρώς ο μη εξαιρετικός για pg χειρισμός της μπάλας,που δεν του επιτρέπει να είναι κυρίαρχος με τη μπάλα στον έλεγχο του ή να ανεβάσει τα δημιουργικά του potentials όπου δεν έχει αυτή τη στιγμή σπουδαία ικανότητα. Πλήρες όμως γκαρντ και καλός team player,αξίζει να τον ξαναδούμε στη μεγάλη διοργάνωση.

Austin Daye

Πάμε και σε έναν παλαιότερο γνώριμο από τα σαλόνια της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης που αισίως βρίσκεται στα 31 του χρόνια.Ο Daye είναι ένας παίκτης που ακολούθησε μια όχι ευκαταφρόνητη πορεία για μερικά χρόνια σε ομάδες του NBA,έχοντας ένα φυσικό προφίλ και ύψος(2.10μ) που για το σουτ και την τεχνική του κατάρτιση ήταν πολύ αξιοπρόσεκτο.

Η χλιαρή του συνεργασία με τη Γαλατάσαραϊ και τον Αταμάν ήταν η τελευταία του χρονιά στην Ευρωλίγκα ενώ από τότε συνεχίζει σε χαμηλότερα ευρωπαϊκά στρώματα.Φέτος λοιπόν έμοιαζε αναγεννημένος οδηγώντας τη Βενέτσια στον τίτλο του ιταλικού πρωταθλήματος με τις καλές του εμφανίσεις παίζοντας κυρίως στο 4 αλλά έχοντας πολύ σημαντικό usage.

O Αμερικανός ήταν ένας αρτίστας τεχνικά ψηλός ο οποίος μπορεί να σουτάρει από όλα τα μήκη και πλάτη του παρκέ.Είναι ψηλός και μακρύς και απελευθερώνει από ψηλά,κάτι που κάνει δύσκολο το μαρκάρισμα του.Έχει την ευχέρεια να γυρίσει από διαφορετικές γωνίες παίζοντας με πλάτη και να τελειώσει και με τα 2 χέρια, ενώ επιδεικνύει ιδιαίτερη οξυδέρκεια στην πάσα και το μοίρασμα της μπάλας.

Είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση παίκτη που παγιδεύτηκε με το ύψος του καθώς είναι πραγματικά πολύ αδύνατος και με κορμό “πούπουλο” που αποφεύγει την επαφή όπως ο διάολος το λιβάνι και αυτό δεν του επέτρεψε ποτέ να σταθεί όπως θα μπορούσε σε υψηλότερο επίπεδο με συνέπεια.Δεν πρόκειται για άγνωστο παίκτη προφανώς,όμως ποτέ δεν είναι αργά.Το firepower και η ποιότητα με την οποία πλέον κουρδίζει το επιθετικό του παιχνίδι είναι δυσεύρετα στοιχεία.

Θεωρώ πως η τριβή του με το ευρωπαϊκό παιχνίδι του έχει δώσει άλλο χαρακτήρα και η ταπεινή μου γνώμη είναι πως θα μπορούσε να βρεθεί σε ομάδα της Ευρωλίγκα.Με βάση την ιδιαιτερότητα του και τη μεγαλύτερη του άνεση να παίζει με τη μπάλα στα χέρια(το close out το είχε ούτως η άλλως) ακόμα και στήνοντας μερικά δικά του plays για να λάβει αποφάσεις και να δημιουργήσει,θεωρώ πως τον έχουν φτάσει σε ένα σημείο ωριμότητας να ανέβει στη θέση 3 για να ξορκίσει την αδυναμία του που φέρνει μια πιο κοντινή θέση στη ρακέτα. Φυσικά και σαν 4 σε σχήματα ομάδων που τρέχουν περισσότερο και έχουν wide spread επιθετική διάταξη.

Δύο ακόμα παίκτες οι οποίοι έχουν παίξει στην Ευρωλίγκα και πολύ πιθανό κάποια στιγμή να ξανδούμε λοιπόν είναι 2 παιδιά από το Μαυροβούνιο,ο Nikola Ivanovic και ο Marko Todorovic

Ο Ιvanovic είναι μια περίπτωση παίκτη που θεωρώ πως με λίγο παραπάνω ύψος και αθλητικότητα θα ήταν πραγματικά πολύ υψηλού επιπέδου.Παίζει και στις 2 θέσεις των γκαρντ,τον γνωρίσαμε κι αυτόν από την Άεκ,ενώ φέτος αγωνίστηκε με τη Μπούντουτσνοστ(είναι fan favorite στην Ποντογκόριτσα) όμως είχε ένα σοβαρό τραυματισμό που τον άφησε έξω.

Εξαιρετικά εγκεφαλικός παίκτης,διαβάζει πολύ καλά το παιχνίδι και χειρίζεται τη μπάλα και το σώμα του με μεγάλη άνεση.Παίζει πραγματικά low mistake μπάσκετ ξέροντας να μοιράζει τη μπάλα και έχει καλή τεχνική κατάρτιση στον τρόπο που βρίσκει το σημείο του για να εκτελέσει,όντας ικανοποιητικός και από μέση απόσταση.Τον ταβανιάζει το φυσικό του προφίλ,στερείται ταχύτητας για να παίξει σε άλλο ρυθμό,ενώ παρότι αμύνεται σωστά δεν έχει το μέγεθος να ξεχωρίσει(που θα του έδινε επίσης άλλο χαρακτήρα και επιθετικά σαν floor general).

Ο Τodorovic δεν αποτελεί κάτι τόσο εντυπωσιακό σαν prospect,απασχόλησε από μικρός βρισκόμενος στη Βαρκελώνη και έπειτα παίζοντας στην Κίμκι όμως φέτος αγωνίστηκε στη Μπανταλόνα.Στερείται σημαντικά motor για να φανεί στο υψηλό επίπεδο,όπως και lateral quickness στην άμυνα,όμως θεωρώ πως έχει μια δυσεύρετη πλαστικότητα για το μέγεθος του και ξέρει να σπάει σωστά τη μπάλα στους συμπαίκτες του.Έχει σημαντικό μέγεθος και δεξιότητες για τη θέση του center,δεν αποκλείεται να τον ξαναδούμε σύντομα στα πιο υψηλά σαλόνια.

Making the next step