Λίγες ώρες πριν πέσει η αυλαία της φετινής σεζόν για τον Ολυμπιακό, διάφορες σκέψεις ταλανίζουν το μυαλό όσων αγαπούν την ομάδα. Το παρελθόν, ωστόσο, δεν αλλάζει οπότε το μόνο που μετράει είναι να γίνει ΤΩΡΑ ό,τι θα βοηθήσει για ένα ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ ΑΥΡΙΟ.


Γράφει ο Νίκος Μυγδάλης

Η αρχική, δικαιολογημένη, προσμονή

Στην αρχή της τρέχουσας περιόδου, υπήρχε μια συγκρατημένη αισιοδοξία η οποία πήγαζε, εν πολλοίς, σε δύο πρόσωπα τα οποία θα επηρέαζαν, ποικιλοτρόπως, την αγωνιστική εικόνα της ομάδας.

Η επιστροφή του Γιώργου Μπαρτζώκα προτού ολοκληρωθεί, αναγκαστικά και νωρίτερα λόγω της πανδημίας η περσινή σεζόν, ήταν το έναυσμα για ένα ολικό restart στο Λιμάνι. Το καλό αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας στα τελευταία παιχνίδια και η πίστη στις ικανότητες του Έλληνα τεχνικού, έκαναν τον κόσμο, ξανά, ανυπόμονο για τη συνέχεια.

Λίγους μήνες αργότερα, η επιστροφή του Κώστα Σλούκα στην ομάδα που ήθελε να βρεθεί για τη συνέχεια της καριέρας του, σκόρπισε ενθουσιασμό. Η πεποίθηση ότι θα φτιαχτεί ένα σύνολο πολύ ανταγωνιστικό και ικανό να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρόκριση-επιστροφή στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας, υπήρχε και απέμενε να αποδειχτεί, από νωρίς, αλλά κυρίως, μακροπρόθεσμα, στη διοργάνωση.

Ξεκίνησε ενθαρρυντικά, δεν βελτιώθηκε, κατέρρευσε και απέτυχε

Οι λόγοι της φετινής αποτυχίας έχουν ειπωθεί και το πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε μία μόνο πλευρά. Η ευθύνη κατανέμεται, όχι ισομερώς, στο τρίπτυχο που ορίζει τη μοίρα της ομάδας. Διοίκηση – Προπονητής – Παίκτες (αφήνω έξω τον κόσμο, ο οποίος υπό κανονικές συνθήκες, έχει και αυτός μερίδιο με την παρουσία και τη στήριξή του στο γήπεδο).

Μια ομάδα, λοιπόν, που στον 1ο γύρο δεν εντυπωσίαζε μεν, δεν παρουσίαζε νέες ιδέες στο παιχνίδι της, δεν έδειχνε κάποια ιδιαίτερη βελτίωση προϊόντος του χρόνου, αλλά κατάφερνε να βρίσκεται σε τροχιά οχτάδας. Παρουσίαζε μια σταθερότητα, σπάνια έχανε δίχως να παλεύει, ενώ βρήκε και κάποιες, λίγες, μεγάλες εμφανίσεις που παρά τα όποια αγωνιστικά προβλήματα που άρχισαν να φαίνονται, δείχνοντας ότι στο 2ο γύρο μπορεί να παρουσιάσει καλύτερο πρόσωπο και, αν μη τι άλλο, να δείξει κάτι διαφορετικό και πιο δυναμικό.

Το αν αυτό θα ήταν ικανό να τη φέρει στην οχτάδα, δεν έχει σημασία γιατί δε το είδαμε ποτέ. Ο Ολυμπιακός «φώναζε» από το τέλος του 2020 ότι χρήζει ενίσχυσης και έπρεπε να κινηθεί για τουλάχιστον μία προσθήκη ή αντικατάσταση. Ταυτόχρονα και ενώ οι περισσότερες ομάδες ανέβαζαν στροφές στο 2ο μισό της σεζόν, οι Πειραιώτες μπλέχτηκαν για τα καλά στα προβλήματά τους, όχι μόνο δε βελτιώθηκαν, αλλά έγιναν ξεκάθαρα χειρότεροι και, μοιραία, γνώρισαν το μεγάλο σερί ηττών που τους έκανε από αρχές Φλεβάρη να φαίνονται αποκλεισμένοι. 

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν αξιοποίησε όσο μπορούσε το υπάρχον, έστω και ελλιπές, ρόστερ. Δεν κατάφερε να εμπνεύσει τους παίκτες ότι μπορεί να αλλάξει την εικόνα της ομάδας. Δεν προέβη σε κάποια αλλαγή, που έκανε «μπαμ» ότι χρειαζόταν.

Ευθύνες καταλογίζονται και σε παίκτες, αλλά δεν έχει νόημα τώρα να σταθούμε επί προσωπικού. Η Ευρωλίγκα είναι πολύ ανταγωνιστική και όπως δεν είναι εύκολο να τρέξεις μεγάλο σερί νικών, έτσι δεν είναι φυσιολογικό, να βρεθείς σε τέλμα και να γνωρίσεις τόσες πολλές διαδοχικές ήττες. Για να συμβεί το τελευταίο, σημαίνει ότι υπάρχουν αρκετά προβλήματα στην ομάδα που δεν εντοπίζονται μόνο στη ποιότητα, τη πληρότητα και την ικανότητα του ρόστερ.

Η επόμενη ημέρα

Έπειτα από τρανταχτές αποτυχίες, είτε αλλάζεις τον προπονητή είτε τον πιστεύεις, στηρίζοντάς τον όχι μόνο στα λόγια, αλλά και παρέχοντάς του καλύτερα υλικά. Οι αδερφοί Αγγελόπουλοι έχουν επιλέξει τη 2η επιλογή και αυτό από τη μία σημαίνει πίστη στον προπονητή, από την άλλη ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη του ίδιου. Η πλειοψηφία του κόσμου τον πιστεύει και τον θέλει, ακόμα κι αν αρκετοί έχουν δεύτερη σκέψη ή ακόμα και εντελώς διαφορετική. Ο ίδιος καλείται να επιβεβαιώσει ότι μπορεί να επαναφέρει τον Ολυμπιακό στο δρόμο που οδηγεί στην ΕΠΙΤΥΧΙΑ, πετυχαίνοντας μεμονωμένους στόχους που όλοι μαζί οδηγούν στον απώτερο.

  • Η καλύτερη στελέχωση του ρόστερ είναι το 1ο, χρονικά, ζητούμενο. Θεωρώντας ότι ο Ολυμπιακός θα έχει ένα ελαφρώς αυξημένο μπάτζετ, πρέπει να φτιαχτεί ένα σύνολο το οποίο, στη θεωρία, δεν θα έχει εξ αρχής κάποιο σημαντικό κενό ή μεγάλο ρίσκο. Μια ομάδα πλήρης, με μεγαλύτερη δόση ποιότητας και εμπειρίας.
  • Να γίνει ξεκάθαρο στους παίκτες το αγωνιστικό πλάνο στο οποίο θα δουλέψει και θα στηριχτεί η ομάδα. Να είναι εμφανείς, κατανοητοί και αποδεκτοί οι ρόλοι, τόσο του κάθε παίκτη ξεχωριστά όσο και όλων μαζί. Να πείσει ο κόουτς τους παίκτες του ότι με βάση το δικό του πλάνο πρέπει να προχωρήσουν και να είναι ο ίδιος ειλικρινά πεπεισμένος ότι οι παίκτες του μπορούν να υποστηρίξουν τα δικά του «θέλω».
  • Να υπάρχει ενότητα, σωστή διαχείριση δυσκολιών και προβλημάτων που πάντοτε εμφανίζονται στη διάρκεια μιας σεζόν και όλη η ομάδα να βρίσκεται στο ίδο μήκος κύματος, όχι αποκλειστικά ως προς το ζητούμενο αποτέλεσμα, δηλ. τη νίκη, αλλά κυρίως, ως προς τη προσπάθεια που πρέπει να παρουσιάζει κάθε μέρα και σε κάθε αναμέτρηση στο παρκέ.

Ένας κρίκος αν σπάσει από τους παραπάνω, η νέα αποτυχία θα είναι ΔΕΔΟΜΕΝΗ. Αν όμως συμβούν όλα μαζί, είναι βέβαιο πως η ομάδα θα αποπνέει ΥΓΕΙΑ, θα ευχαριστιέται το να παλεύει με τη δική της φιλοσοφία-ταυτότητα και θα προσεγγίσει μέσα στη σεζόν το αγωνιστικό της ταβάνι, όποιο κι αν είναι αυτό. Βέβαιο, επίσης, είναι, ότι ο κόσμος θα νιώθει γεμάτος από τη προσπάθεια και θα ανυπομονεί για το επόμενο παιχνίδι σκεπτόμενος πρώτα με μπασκετικά κριτήρια κι έπειτα με το συναίσθημα, το οποίο άλλωστε ποτέ δεν έλειπε από το συγκεκριμένο τμήμα του συλλόγου.

Να εκμεταλλευτεί το χρόνο μιας και ξέρει τι χρειάζεται

Η μακρά περίοδος που θα ακολουθήσει μέχρι την έναρξη της προετοιμασίας, είναι ιδαίτερα δυσάρεστη πρώτα απ’όλα για τους παίκτες. Ωστόσο, άπαντες είναι επαγγελματίες και μόλις ξεκίνησε η σεζόν ήξεραν ότι υπάρχει και αυτό το σενάριο. Ο προπονητής παραμένει και δείχνει να έχει ξεκαθαρίσει σε μεγάλο βαθμό το τοπίο ως προς τις παραμονές & αποχωρήσεις παικτών. Επίσης, είναι ξεκάθαρες οι θέσεις και οι ρόλοι που απαιτείται ενίσχυση, τα απαραίτητα χαρακτηριστικά των παικτών που θα αποκτηθούν και, σε γενικές γραμμές θεωρώ, οι οικονομικές δυνατότητες της ομάδας.

Δίχως αγωνιστικές υποχρεώσεις από τις 10 Απριλίου και έχοντας σαφή γνώση για τα παραπάνω, ο Ολυμπιακός πρέπει να αξιοποιήσει όσο καλύτερα γίνεται το επόμενο διάστημα.

Προφανώς οι στόχοι, ή οι πιθανοί στόχοι, θα έχουν τρέχουσες αγωνιστικές υποχρεώσεις και τίποτα δε θα ξεκαθαρίσει οριστικά μέχρι την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων, ωστόσο είναι γνωστό τοις πάσι ότι αρκετές μεταγραφές «ζυμώνονται» από νωρίς…

Προσεχώς θα ασχοληθούμε και εδώ με παίκτες που ίσως απασχολήσουν, αλλά το νόημα του παρόντος άρθρου δεν είναι αυτό κι ας αδημονεί ο κόσμος για νεότερα από τις μεταγραφές. Το κύριο νόημα, πέραν του ρόστερ, είναι το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να δουλέψει η ομάδα.

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ξέρει καλύτερα απ’τον καθένα

Η απόφαση του Βασίλη Σπανούλη σχετικά με το αν θα συνεχίσει να βρίσκεται στην ενεργό δράση απασχολεί όλους στον Ολυμπιακό. Ο ίδιος θα το ανακοινώσει, σκεπτόμενος τι λέει τόσο το σώμα του όσο και η καρδιά του. Είχα κάνει την εκτίμησή μου, νωρίτερα μες στη σεζόν, ότι θα αποσυρθεί, τονίζοντας ωστόσο, ότι θέλω διακαώς να πέσω έξω. 

Προσωπικά, θα περιμένω τον ίδιο να μιλήσει και μέχρι τότε, κρατάω την άποψη του πατέρα μου, για το τι θα πει ο τεράστιος και μοναδικός αυτός παίκτης προσεχώς… (ας μου επιτραπεί για μία, μοναδική και τελευταία φορά, να γράψω υποθετικά λόγια οποιουδήποτε ανθρώπου)

«Η επόμενη σεζόν θα είναι η τελευταία μου ως παίκτης του αθλήματος που τόσο αγαπώ και με την ομάδα μου με την οποία έχω ζήσει τα πάντα. Το μόνο που με νοιάζει είναι να κάνουμε τα πάντα για να ξαναφέρουμε επιτυχίες στον Ολυμπιακό και προσωπικά θα κάνω ό,τι χρειαστεί για να το πετύχουμε. Ελπίζω να ομαλοποιηθεί η κατάσταση με την πανδημία και του χρόνου να παλέψουμε σε γεμάτα γήπεδα και με τον κόσμο της ομάδας στο πλευρό μας.»

Αρχηγέ, ό,τι κι αν αποφασίσεις θα είναι απολύτως σεβαστό.

Έχεις ακόμα να δώσεις πράγματα στην ομάδα.

Ο κόσμος θέλει να σε αποθεώσει μέσα στα γήπεδα που σε θαυμάζει επί χρόνια και ειδικά στο ΣΕΦ.

Σου ΑΞΙΖΕΙ ένα διαφορετικό και πολύ καλύτερο φινάλε το οποίο θα το ορίσεις ΕΣΥ.

Να κάνει το «αύριο» πετυχημένο…