Μία ιδιαίτερη διαβολοβδομάδα βίωσε ο Παναθηναϊκός. Από τη μία οι καλές εμφανίσεις με Ρεάλ και Άλμπα, από την άλλη οι δικαιολογημένες φωνές για τη διαιτησία και για τον τρόπο που επηρέασε το αποτέλεσμα υπέρ της ισπανικής ομάδας. Καλή δουλειά για το σύνολο του Γιώργου Βόβορα, με τον ίδιο να προετοιμάζει καλά και να κοουτσάρει εξαιρετικά τα παιχνίδια απέναντι σε Λάσο και Ρενέσες.

Γράφει ο Efthymis

Απέναντι στη Ρεάλ

Ο Παναθηναϊκός έδειξε πολλά από αυτά που οραματίζονταν και ευαγγελίζονταν το τεχνικό επιτελείο το καλοκαίρι. Αρχικά η άμυνα της ομάδας ήταν αρκετά καλή. Ο Βόβορας επέλεξε να αμυνθεί με step back/ fight through τακτική απέναντι στο pick and roll της Ρεάλ με εξαίρεση τις περιπτώσεις που χειριστής ήταν ο Ντεκ. Η Ρεάλ χρησιμοποίησε σταθερά screens στην αδύνατη πλευρά (αρκετές φορές stagger) για να ελευθερώσει τον εκάστοτε παίκτη που είτε θα εκτελούσε είτε θα έστηνε mid pnr. Ο Παναθηναϊκός βασίστηκε επιθετικά σε γνώριμα plays, αλλά ήταν άστοχος.

Αυτός που άλλαξε τους συσχετισμούς στο παρκέ ήταν ο Παπαγιάννης. Η εξαιρετική του άμυνα ήταν αυτή που έδωσε την ευκαιρία στην ομάδα να τρέξει στο transition και να πάρει προβάδισμα στο σκορ. Ρεάλ αμύνθηκε σταθερά με την κλασική step back/fight through τακτική όσο ο Ταβάρες βρισκόταν στο παρκέ. Η Ρεάλ επιτέθηκε από το χαμηλό ποστ, με τους forwards να ποστάρουν, αλλά εκτός από μερικά φάουλ δεν κέρδισε κάτι. Η είσοδος του Νέντοβιτς, του Σαντ Ρος, του Κασελάκη και του Μήτογλου, έδωσε πνοή στην επίθεση με τη μπάλα να κυκλοφορεί πιο γρήγορα. Σημαντικό ότι ο Ταβάρες ακολουθούσε το Μήτογλου ψηλά. Ο Βόβορας εφάρμοσε ζώνη (1-2-2) και ο Λάσο στράφηκε στην horns offense. Το δεκάλεπτο τελείωσε 15-14.

Το παιχνίδι απέκτησε πιο γρήγορο ρυθμό στις αρχές του δευτέρου δεκαλέπτου. Η Ρεάλ έτρεξε στο ανοιχτό γήπεδο και σκόραρε. Ο Βόβορας προσπαθώντας να ρίξει το ρυθμό, πέρασε τη μπάλα στο ποστ και συγκεκριμένα στο Μπέντιλ. Οι φιλοξενούμενοι συνέχισαν να βασίζονται στην horns offense, ήταν όμως άστοχοι σε κάποια καλά σουτ που παρήγαγαν. Την ίδια στιγμή ο Μπέντιλ έδινε σκορ και κέρδιζε φάουλ, εκμεταλλευόμενος την απουσία του Ταβάρες και την απειρία του Γκαρούμπα. Η Ρεάλ απάντησε με τον ίδιο τρόπο, ακουμπώντας τη μπάλα στο χαμηλό ποστ. Η έξοδος του Ταβάρες, άλλαξε και την άμυνα του Παναθηναϊκού με τις αλλαγές να χρησιμοποιούνται περισσότερο σε αυτό το σημείο. Η είσοδος του Ταβάρες προκάλεσε πολλά προβλήματα σε άμυνα και επίθεση.

Ο Ταβάρες άλλαξε τις ισορροπίες στο τρίτο δεκάλεπτο. Η παρουσία του ήταν καταλυτική σε άμυνα και επίθεση και σε συνδυασμό με την αφύπνιση του Ράντολφ οι φιλοξενούμενοι πήραν τα ηνία του αγώνα. Ο Βόβορας άλλαξε την άμυνα σε ζώνη έπειτα από το time out (εφάρμοσε 1-2-2 που εξελισσόταν σε 3-2, είδαμε επίσης και 2-3) που εξελισσόταν σε man to man στα τελευταία δευτερόλεπτα της επίθεσης της Ρεάλ. Επιθετικά προσπάθησε με δόλωμα το σουτ του Παπαγιάννη να τραβήξει τον Ταβάρες μακριά από το καλάθι, όμως ο ίδιος ενώ ευστόχησε σε midrange σουτ, αστόχησε σε τρίποντα που δοκίμασε. Η ομάδα του Λάσο είχε απαντήσεις σε αυτά τα προβλήματα. Ο Παναθηναϊκός σκόραρε αποκλειστικά από αιφνιδιασμούς, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ο τραυματισμός του Μακ.

Ο Νέντοβιτς έδωσε το σάλπισμα της αντεπίθεσης. Οι πρωτοβουλίες του έδωσαν ώθηση στην επίθεση, ενώ η άμυνα ζώνης 3-2 που προσαρμοζόταν σε man to man με την εξέλιξη του αγώνα τη είχε αποτέλεσμα. Η έξοδος του Ταβάρες και η είσοδος του Ράντολφ και η αντικατάσταση του Κάρολ από τον Τέιλορ είχε ως αποτέλεσμα ο Βόβορας να εγκαταλείψει την άμυνα ζώνης και να στραφεί σε man to man. Μερικές βεβιασμένες επιθέσεις που κατέληγαν σε λάθος αποφάσεις δεν επέτρεψαν στον Παναθηναϊκό να ισοφαρίσει. Η Ρεάλ ακούμπησε τη μπάλα στο χαμηλό ποστ για εκτέλεση με τον Ράντολφ και δημιουργία με τον Ντεκ.

Ο Παναθηναϊκός ακούμπησε και εκείνος τη μπάλα στο ποστ, στον Μπέντιλ και στον Παπαπέτρου. Η είσοδος του Ταβάρες ενεργοποίησε και πάλι την άμυνα ζώνης, όμως τελικά ο Βόβορας εφάρμοσε καθαρό man to man. Τα τελευταία λεπτά ήταν ιδιαίτερα. Οι λάθος αποφάσεις από τις δύο ομάδες, αλλά και από τους διαιτητές οδήγησαν το παιχνίδι στην παράταση.

Ο Παναθηναϊκός πέρασε τη μπάλα στους Μπέντιλ, Παπαπέτρου για αν δημιουργήσουν από μεσα προς τα έξω, ενώ εφάρμοσε επιλεγμένα άμυνα ζώνης. Το κακό ήταν ότι ο Σαντ Ρος έφυγε με 5 φάουλ και τη θέση του πήρε ο κρύος Μποχωρίδης. Ο Αμπάλδε έδωσε στ Ρεάλ το προβάδισμα, όμως ο Νέντοβιτς, αφού φόρτωσε τον Τέιλορ (πολύ καλός αμυντικά) με 5 φάουλ ισοφάρισε. Η άμυνα του Μποχωρίδη πάνω στον Γιουλ έστειλε το παιχνίδι στην δεύτερη παράταση.

Ο Αμπάλδε ήταν η κινητήριος δύναμη της Ρεάλ στη δεύτερη παράταση, δίνοντας ρεσιτάλ σωστών αποφάσεων σε δημιουργία και εκτέλεση. Την ίδια στιγμή ο Παναθηναϊκός βασίστηκε στην εκτελεστική δεινότητα του Νέντοβιτς και στο pnr των Παπαπέτρου-Παπαγιάννη και διεκδίκησε το παιχνίδι στο βαθμό του δυνατού με βάση τη διαιτησία που είδαμε.

Απέναντι στην Άλμπα

Ο Βόβορας ήξερε πως για να κερδίσει την Άλμπα έπρεπε να ελέγξει την επίθεσή της μέσω της άμυνας. Η πρόθεσή του φάνηκε από την αρχική πεντάδα που παρέταξε. Ο Νέντοβιτς στον άσο και Σαντ Ρος, Παπαπέτρου, Μπέντιλ και Παπαγιάννης γύρω του, τέσσερις παίκτες με δύναμη, ύψος και αθλητικότητα. Ο Παναθηναϊκός προστάτευσε το ζωγραφιστό του με τους ψηλούς του (κυρίως οι Παπαγιάννης και Γουάιτ) να είναι κυρίαρχοι, πήρε τα ριμπάουντ και έχοντας καλό ποσοστό στα σου 3 πόντων καθάρισε το παιχνίδι.

Συνοπτικά, η άμυνα του Παναθηναϊκού έλεγξε την κίνηση των παικτών της Άλμπα μακριά από τη μπάλα, στην horns offense που χρησιμοποιεί ο Ρενέσες, ενώ εφάρμοσε αλλαγές σε επιλεγμένες περιπτώσεις στα pnr των Γερμανών για να μην δώσει χώρο στους περιφερειακούς των φιλοξενούμενων να σουτάρουν ή να πασάρουν.

Ο Παναθηναϊκός δεν προβληματίστηκε από την άμυνα ζώνης του Ρενέσες. Κυκλοφόρησε σωστά τη μπάλα, δημιούργησε ελεύθερα σουτ, έβαλε τη μπάλα στο high post και επιτέθηκε κάθετα.

Συμπεράσματα

Ο Γιώργος Βόβορας τα πήγε περίφημα απέναντι στους δύο Ισπανούς προπονητές. Ήταν προετοιμασμένος, είχε ιδέες και με εξαίρεση ένα 10λεπτο στο παιχνίδι με τη Ρέαλ η ομάδα είχε εξαιρετική εικόνα. Σε αυτά τα παιχνίδια έλαμψαν οι Παπαγιάνννης, Νέντοβιτς και ο φορμαρισμένος εσχάτως Παπαπέτρου. Επίσης, ο Μήτογλου έδωσε πολλές λύσεις στην άμυνα, όπως και ο Κασελάκης. Ο Μπέντιλ έδειξε πως μπορεί να γίνει σημαντικός παράγοντας στο ποστ με την ωμή του δύναμη (η τεχνική του και τα τελειώματα χρειάζονται δουλειά), κερδίζοντας φάουλ και δίνοντας σκορ.

Σταθερά καλός ήταν ο Σαντ Ρος στα οργανωτικά του καθήκοντα, διαχειριζόμενος έναν σημαντικό αριθμό αποφάσεων, αλλά και στα εκτελεστικά (αν και πιστεύω πως στο παιχνίδι με τη Ρεάλ κακώς πήρε το σουτ και δε δοκίμασε να επιτεθεί προς το καλάθι). Ο Μακ ήταν καλός όσο έπαιξε απέναντι στη Ρεάλ. Ο Γουάιτ δε φάνηκε ιδιαίτερα απέναντι στη Ρεάλ, αλλά ήταν εξαιρετικός με την Άλμπα. Ο Μποχωρίδης ήταν σε μέτρια κατάσταση και εκτέθηκε στην παράταση από τον Αμπάλδε (έχει το ελαφρυντικό ότι ήταν κρύος), ενώ ο Φόστερ έδειξε να ξυπνάει (η έτσι ελπίζω τουλάχιστον).

Ο επιμένων νικά