Ήττα σε ένα κλειστό παιχνίδι για το τριφύλλι απέναντι στην περσινή πρωτοπόρο της λίγκας, Αναντολού Εφές. Οι πράσινοι πήραν τον έλεγχο του ματς και έδειχναν να το διεκδικούν, όμως το meltdown στο 3ο δεκάλεπτο συνεπικουρούμενο από το φοβερό ξέσπασμα του Mίσιτς έγειρε την πλάστιγγα οριστικά.

By Efthymis

Η αποστολή του Παναθηναϊκού απέναντι στην Εφές ήταν δύσκολη. Η ομάδα του Αταμάν μπορεί να ξεκίνησε άσχημα τη σεζόν, όμως σταδιακά βρίσκει ρυθμό και αρχίζει να θυμ.ιζει την περυσινή ομάδα. Το μειονέκτημά της ήταν η απουσία του Λάρκιν και του Ντάνστον αλλά και ο τραυματισμός του Μπομπουά νωρίς στο παιχνίδι.

Ο Βόβορας, από την άλλη, δεν είχε στη διάθεσή του τον Νέντοβιτς, το βαρόμετρο της φετινής επίθεσης της ομάδας και τον Όγκαστ. Νέο πρόσωπο αποτέλεσε ο Μακ, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού.

Ο Παναθηναϊκός στο 1ο δεκάλεπτο αμυντικά βασίστηκε σε προσωπική άμυνα και χρησιμοποίησε άμυνα αλλαγών σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως το pnr μεταξύ Σίμον-Πλάις ώστε να μην δώσει την ευκαιρία στον Κροάτη να βρει χρόνο και χώρο για να εκτελέσει. Επιθετικά είδαμε την ομάδα να προσπαθεί να μετακινήσει τη μπάλα από τη μία πλευρά στην άλλη με κομβικό παίκτη τον Παπαγιάννη, ο οποίος είτε αποτελούσε τον παίκτη που αναλάμβανε να πασάρει είτε αυτόν που διευκόλυνε την κυκλοφορία με τα σκριν. Ο Βόβορας στόχευσε στο να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για να επιτεθεί η ομάδα σε καταστάσεις 2vs2.

Η Εφές εφάρμοσε διάφορες διατάξεις στην επίθεσή της, όπως horns offense και 1-4 high stack , που κατέληγαν σε κεντρικό pnr. Αμυντικά βασίστηκε σε man to man, ενώ η ιδέα της ζώνης (2-3) εγκαταλήφθηκε σύντομα μιας και o Παναθηναϊκός επιτέθηκε σωστά (ο Γουάιτ έκανε ένα ωραίο κόψιμο στη baseline).

Η έξοδος του Παπαγιάννη ήταν σημαντική μιας και η Εφές πέρασε τη μπάλα στο ζωγραφιστό με τον Πλάις και τον Άντερσον να ποστάρουν εππιτυχημένα. Στα τελευταία λεπτά της περιόδου ο Μακ και ο Καλαϊτζάκης πέρασαν στο παρκέ.

Στο 2ο δεκάλεπτο, ο Παναθηναϊκός αμυντικά μονιμοποίησε τις αλλαγές στο pnr (μερικές φορές ήταν pnp), με εξαίρεση τα pnr που χειριστής ήταν ο Μίσιτς (εκεί είδαμε under και step back/fight through), ενώ επιθετικά ο Μακ τιμώρησε το under του Μίσιτς είτε εκτελώντας από την περιφέρεια είτε πηγαίνοντας σε lay up. Οι γηπεδούχοι είχαν ιδέες επιθετικά, όπως να ποστάρει ο Κασελάκης, κεντρικό pnr, pin down screen στον Παπαπέτρου για να πάρει το διάδρομο ή να εκτελέσει (αυτό πρέπει να το ξαναδεί ο κόουτς, δεν είναι ο Λοτζέσκι ή ο Ρίβερς για να εκτελεί μετά το screen), ήταν όμως άστοχοι.

Η Εφές, με τη σειρά της, εφάρμοσε double staggered screen ως δόλωμα για να αποπροσανατολίσουν την άμυνα και κατάφεραν να βρουν σουτ από την αδύνατη πλευρά και spain pnr για να «κρατήσουν» τον Παπαγιάννη μακριά από τη ρακέτα και να επιτεθούν κάθετα προς το καλάθι.


Το 3ο δεκάλεπτο
ήταν ίσως ένα από τα χειρότερα δεκάλεπτα του φετινού Παναθηναϊκού ση διοργάνωση τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Η Εφές είχε διαβάσει πλέον την άμυνα του Τριφυλλιού απομόνωσε τον Παπαγιάννη που έμενε στην περιφέρεια με τον Σίμον και εκδήλωνε τις επιθέσεις της μακριά από τον Έλληνα center, κυκλοφορώντας υπέροχα τη μπάλα. Ταυτόχρονα ο Μίσιτς είχε αποκωδικοποιήσει την άμυνα των γηπεδούχων, εκμεταλλεύηκε τα καλά screens (ο Αταμάν εφάρμοσε και guard-to-guard δράσεις) και πήρε φωτιά. Εκμεταλλεύτηκε την τακτική του Βόβορα και άρχισε να εκτελεί, ενώ το ίδιο έκανε και όταν ο Έλληνας τεχνικός άλλαξε την άμυνά πάνω εφαρμόζοντας αλλαγή με τον Παπαγιάννη να πηγαίνει πάνω στον Σέρβο σταρ. Τίποτα όμως δε μπορούσε να τον σταματήσει.

Το πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό διογκώθηκε με την ταυτόχρονη επιθετική δυσλειτουργία. Ο στόχος του Βόβορα ήταν να ακουμπήσει τη μπάλα στο ζωγραφιστό, αλλά αυτό δεν έγινε σταθερά και οργανωμένα. Ο Παναθηναϊκός δε μπορούσε να τροφοδοτήσει τους ψηλούς του, εξαιτίας της κακής μέρας των γκαρντ, κυρίως του Μποχωρίδη και του Φόστερ, παρά το γεγονός ότι δημιουργούσε συνεχώς mismatches. Η επίθεση ήταν στατική, είχε κακές αποστάσεις και η επιθέσεις ήταν αδέξιες. Ευτυχώς ο Μακ με διεισδύσεις και ο Παπαγιάννης, στις λίγες φορές που τροφοδοτήθηκε σωστά, κράτησαν την ομάδα κοντά στο σκορ.


Το πρώτο μισό της τελευταίας περιόδου θα μπορούσε να περιγραφεί με τη φράση «στο ίδιο έργο θεατές», τουλάχιστον για την επιθετικη λειτουργία του Παναθηναϊκού. Οι γηπεδούχοι δεν είχαν καλές αποστάσεις, τα τριγωνάκια στην πλευρά δεν είχαν αποτέλεσμα και η μπάλα δεν περνούσε στο ζωγραφιστό, αλλά αντιθέτως γινόντουσαν λάθη και κατέληγε στην Εφές. Ο Παναθηναϊκός όμως είχε βελτιωθεί αμυντικά και δεν επέτρεπε στους φιλοξενούμενους να ξεφύγουν στο σκορ. Οι γηπεδούχοι βρήκαν σκορ με κάποιες ατομικές προσπάθειες του Μακ, ένα τρίποντο του Γουάιτ και ένα δύσκολο καλάθι του Μήτογλου, όμως η είσοδος του Άντερσον βοήθησε την Εφές να βρει σκορ, με τον Αμερικανό να κάνει θραύση στις close out επιθέσεις. Η Εφές κάτησε το προβάδισμα παρά τις άστοχες βολές του Σίμον.

Σκόρπιες σκέψεις

Ο Παπαγιάννης είναι σταθερά καλός στα τελευταία παιχνίδια του Παναθηναϊκού. Αυτό που μου έκανε εντύπωση χθες ήταν τα πολύ καλά σκριν που έκανε και η εξαιρετική αντιμετώπιση του Πλάις, από τον οποίο δέχθηκε μόλις ένα καλάθι όσο αγωνίστηκε.

Η απουσία του Νέντοβιτς και η κακή μέρα του Φόστερ είχε ως αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να μην έχει κάποιον παίκτη που θα εκτελέσει από την περιφέρεια. Ευτυχώς ο Μακ ήταν εξαιρετικός στο ντεμπούτο του.

Η κακή μέρα του Μποχωρίδη επηρεασε τη συνολική επιθετική λειτουργία της ομάδας. Η μπάλα δεν μπήκε σωστά στο ζωγραφιστό και η ομάδα επιτέθηκε μέσα από προσωπικές φάσεις ή οδηγήθηκε σε λάθη.

Ο Παπαπέτρου λειτουργεί εξαιρετικά με τη μπάλα στα χέρια, αλλά πρέπει να αλλάξει προσέγγιση όταν βγαίνει από τα σκριν. Κοιτάει περισσότερο να εκτελέσει και λιγότερο να βάλει τη μπάλα στο παρκέ. Όσες φορές επιλέγει το δεύτερο και πηγαίνει προς τα μέσα είτε βρίσκει κάποιον ελεύθερο συμπαίκτη είτε σκοράρει με lay up ή mid-range σουτ. Αδικεί τη συνολική του εικόνα.

Ο Γουάιτ είναι επίσης ανεβασμένος. Επιθετικά δε φοβάται να πάρει προσπάθειες, ενώ αμυντικά είναι υποδειγματικός και αποτελεί στυλοβάτη της άμυνας.

Εντυπωσιακή εμφάνιση από τον Μακ στο ντεμπούτο του με τον Αμερικανό να δείχνει τις εκτελεστικές του ικανότητες. Αυτό ακριβώς περίμενε ο Βόβορας από τον scoring guard του για να μπορέσει να βελτιωθεί η παραγωγικότητα της ομάδας.

Ο Σαντ Ρος άφησε τα εκτελεστικά καθήκοντα και επικεντρώθηκε σε αυτά που ξέρει να κάνει καλά. Δημιουργικά ήταν καλός, ενώ αμυντικά ήταν θετικός, αν και αντιιμετώπισε δυσκολίες.

Ο Φόστερ δεν είναι καλός στα τελευταία παιχνίδια κι δείχνει να βρίσκει τείχος στο μισό γήπεδο. Ίσως ο Βόβορας θα πρέπει να δοκιμάσει κάποια plays που θα του δίνουν κάποια mid-range σουτ, ή να του δώσει προσπάθειες στο ποστ.

Ο Κασελάκης για άλλο ένα παιχνίδι έδωσε ενέργεια και πάλεψε. Όμως, πρέπει να δείξει μεγαλύτερη σιγουριά στις εκτελεστικές του ικανότητες. Δεν είναι ο παίκτης του 1/7 τρίποντα. Αρκεί να το πιστέψει.

Ο Καλαϊτζάκης πήρε χρόνο χάρη στην καλή εικόνα που έδειξε στο πρωτάθλημα. Είπαμε ο Βόβορας είναι δίκαιος.

Δεν άντεξε στο ξέσπασμα της Εφές