Με εντός έδρα ήττα-σοκ από τη Βιλερμπάν σταμάτησε το νικηφόρο σερί τριών αγώνων για τον Ολυμπιακό, με τους ερυθρόλευκους να παρουσιάζονται πνευματικά ανέτοιμοι, γνωρίζοντας μια ήττα που δύσκολα «μπαλώνεται».

Γράφει ο Νίκος Μυγδάλης

Παρουσιάστηκε αδικαιολόγητα «χαλαρός»

Υπήρχαν συγκεκριμένα πράγματα που έπρεπε να προσέξουν οι Πειραιώτες, ώστε να μη διακινδυνέψουν μια εντελώς εκτός προγράμματος ήττα. Οι Γάλλοι, οι οποίοι μακριά από τη Λυών παρουσιάζονται αρκετά αδύναμοι έχοντας κερδίσει μόνο τη Μπασκόνια στη Βιτόρια, μπορεί να βρίσκονταν στη προτελευταία θέση της κατάταξης, αλλά έχουν να επιδείξουν κάποιες σπουδαίες εντός έδρας νίκες και συγκεκριμένα δυνατά στοιχεία στο παιχνίδι τους.

Η μεγάλη αθλητικότητα σε όλες τις θέσεις, η συχνά μεγάλη ευστοχία από τη περιφέρεια και η δύναμη στον τομέα των ριμπάουντ, ήταν οι βασικές «καμπάνες» που έπρεπε να έχουν επιστήσει τη προσοχή του Ολυμπιακού, για να μη βρεθεί προ εκπλήξεως.

Οι απουσίες των ερυθρολεύκων (Παπανικολάου, Μάρτιν και, εκτάκτως, Λαρεντζάκη) αποτελούν ένα γεγονός που μεγάλωσε τα προβλήματα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τη παραμικρή δικαιολογία για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίστηκαν και ηττήθηκαν

Έκανε όλα όσα ΔΕΝ έπρεπε

Παρότι ο Γιώργος Μπαρτχώκας πριν τον αγώνα είχε τονίσει τη δυσκολία και τη κρισιμότητα της αναμέτρησης, οι παίκτες του δεν παρουσιάστηκαν έτοιμοι. Αυτό αποτελεί ευθύνη τόσο του προπονητή όσο και των παικτών, μιας και η ομάδα βρίσκεται σε ένα χρονικό σημείο της σεζόν, όπου έβγαζε ανάκαμψη, βελτίωση, πήρε σημαντικές νίκες και βρίσκεται γερά στη μάχη της πρόκρισης στα πλέι οφ. Μια εντός έδρας ήττα από τη Βιλερμπάν, είναι κατανοητό ότι κοστίζει πολύ περισσότερο στην οικονομία της κατάταξης, δεδομένου ότι, λογικά, κανείς άλλος ανταγωνιστής δεν θα υποπέσει σε τέτοιο «λάθος».

Οι Πειραιώτες έπρεπε να ακολουθήσουν συγκεκριμένη τακτική για να μη μπλέξουν στο παιχνίδι που αρέσει στην ομάδα του Τι Τζέι Πάρκερ.

  • Να αποφύγουν το σετ παιχνίδι αργών επιθέσεων, μιας και οι Γάλλοι διαθέτουν μεγάλα και αθλητικά κορμιά για να ματσάρουν τον αντίπαλο σε κάθε θέση.
  • Να έχουν καλή και γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, χωρίς κατάχρηση ντρίπλας, προκειμένου να υπάρξει αμυντική ανισορροπία και να παραχθούν πολλά και υπό καλές συνθήκες εκτέλεσης τρίποντα. Η απειλή από το λόου ποστ δεν θα ήταν εύκολη, όπως επίσης και οι διεισδύσεις, οπότε ο Ολυμπιακός έπρεπε να απειλήσει και να βρει μεγάλες λύσεις από τη περιφέρεια.
  • Να γίνει τρομερή αμυντική ομαδική προσπάθεια για τη διασφάλιση όσο το δυνατών περισσότερων αμυντικών ριμπάουντ, δεδομένου ότι το μέγεθος και η αθλητικότητα των Γάλλων θα ασκούσε μεγάλη πίεση και θα διεκδικούσε πολλά επιθετικά ριμπάουντ που εκτός από ανανέωση κατοχών, επιφέρει και κούραση στην αντίπαλη άμυνα.
  • Να υπήρχε αμυντική συγκέντρωση τόσο στη προσωπική άμυνα όσο και στις περιστροφές, για να μη βρει η Βιλερμπάν τα αγαπημένα της τρίποντα και, σε πιθανή ευστοχία όπως υπήρξε στο ξεκίνημα, ρυθμό μέσω αυτών.

Εγκλωβίστηκε μετά τα πρώτα λεπτά

Είναι άξιο αναφοράς ότι το μόνο διάστημα του αγώνα στο οποίο ο Ολυμπιακός βρήκε «εύκολα» καλάθια, ήταν το πρώτο 5λεπτο, όπου η ομάδα πέτυχε τους πρώτους 12 πόντους, έχοντας μοιράσει ο Σλούκας ήδη 5 ασίστ, για να ολοκληρώσει τη 1η περίοδο με 6 τελικές πάσες. Είναι, επίσης, χαρακτηριστικό, ότι το προβάδισμα με 22-17 του 12ου λεπτού, ήταν και το τελευταίο σημείο του αγώνα που ο Ολυμπιακός έδειχνε να βρίσκει λύσεις απέναντι στην άμυνα της Βιλερμπάν.

Από τη μία ο Σλούκας είχε βοηθήσει στη δημιουργία, αλλά δεν έβρισκε χώρους για να σκοράρει. Από την άλλη με τον Σπανούλη στη συνέχεια, η ομάδα έκανε όλο και πιο αργές επιθέσεις. Ο Τζένκινς σταθερά «ωσεί παρών» στην επίθεση και οι ΜακΚίσικ και Χάρισον έβρισκαν μια ολόκληρη άμυνα να τους περιμένει, με τις στατικές επιθέσεις του Ολυμπιακού να είναι αδύνατο να παράγουν συνθήκες καλής εκτέλεσης. Τέλος, η εικόνα στη φροντ λάιν ήταν αποκαρδιωτική, με τους Φαλ-Μπακό και Γιαμπουσέλε να κερδίζουν τις μάχες σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού και να επικρατούν με περίσσεια άνεση, με τον Γιαμπουσέλε ειδικά να πραγματοποιεί μια μεγαλειώδη και πολύ γεμάτη εμφάνιση.

Προλάβαινε να αντιδράσει στο 2ο, φάνηκε ότι δεν μπορεί…

Η Βιλερμπάν έδειχνε να ελέγχει πλήρως το ρυθμό του αγώνα, ωστόσο, το 36-37 του ημιχρόνου άφηνε περιθώρια στον Ολυμπιακό να κάνει αυτά που έπρεπε, έστω για κάποια λεπτά, έστω αναζητώντας και πετυχαίνοντας ένα μικρό ξέσπασμα, για να πάρει μια διαφορά κι έπειτα να τη διαχειριστεί σωστά, μιας και οι Γάλλοι, εκτός έδρας, συχνά καταρρέουν. Αυτό όχι μόνο δε συνέβη, τουναντίων, ήταν οι φιλοξενούμενοι αυτοί που έδραξαν την ευκαιρία, διατηρούσαν το προβάδισμα χωρίς να αλλάξουν το παραμικρό από το πλάνο τους και πίστεψαν για τα καλά ότι μπορούν να κερδίσουν στο ΣΕΦ.

Το δυσλειτουργικό σχήμα που αποδείχτηκε «καταστροφή»

Με τον Ολυμπιακό να μη μπορεί να αλλάξει το ρου της αναμέτρησης και να την οδηγήσει σε έναν πιο γρήγορο ρυθμό, ήρθε και το σχήμα χωρίς ΚΑΝΕΝΑΝ δημιουργό από το 27’ έως το τέλος της 3ης περιόδου, χρόνος αρκετός για να ξεφύγει για πρώτη φορά η Βιλερμπάν με 42-51.

Μια ομάδα όπως οι ερυθρόλευκοι που υστερούν εμφανώς στη δημιουργία πλήν του Σλούκα και όσων δίνει σε κάποια ματς ο Σπανούλης, βρέθηκε με τη περιφέρεια να απαρτίζεται απο τους Τζένκινς-ΜακΚίσικ-Χάρισον, αδυνατώντας να εκδηλώσει έστω κάποιες καλές επιθέσεις και αναζητώντας συνεχώς τα μακρινά σουτ του Βεζένκοφ και ατομικές ενέργειες των ΜακΚίσικ και Χάρισον.

Έπρεπε να ρισκάρει νωρίτερα

Οι Γάλλοι μπορεί να ήλεγχαν το ρυθμό και να είχαν συνεχώς το προβάδισμα αλλά δεν είχαν καμία τρομερή απόδοση ούτε σκόραραν συνεχώς από το τρίποντο, όπως έχει συμβεί σε αρκετά παιχνίδια τους. Το κύριο πρόβλημα τη ομάδας, ήταν στην επίθεση, όπου δεν άλλαζε το παραμικρό. Όπως ο Μπαρτζώκας δοκίμασε σχήμα χωρίς δημιουργό και αποδείχτηκε καταστροφικό, έτσι θα έπρεπε να δοκιμάσει νωρίτερα, το σχήμα και με τους δύο δημιουργούς μέσα στο παρκέ. Αυτό συνέβη από 35ο λεπτό και μέχρι το τέλος, αλλά σε μια αναμέτρηση αργού ρυθμού και πολύ χαμηλού σκορ, το μείον 10 στο τελευταίο 5λεπτο πολύ δύσκολα γυρνάει.

Αδικεί τον εαυτό του και το ξέρει…

Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει και ο χρόνος δε γυρίζει πίσω. Ο Ολυμπιακός βρίσκεται στο 10-9, έχασε τεράστια ευκαιρία να μπει για τα καλά στην οχτάδα αλλά από’κει και πέρα πρέπει να μη μεμψιμοιρεί και να αντιδράσει άμεσα. Τη προσεχή Τρίτη παίζει ξανά με τους Γάλλους στη Λυών και η ομάδα ξέρει τι πρέπει να κάνει διαφορετικά. Ακολούθως, ταξιδεύει στο Κάουνας για τον αγώνα της Παρασκευής κόντρα στη Ζαλγκίρις. Οι ερυθρόλευκοι παρουσιάζονται πολύ καλύτεροι εκτός έδρας αλλά πρέπει να έχουν κατά νου, ότι ούτε πρόκειται να κερδίσουν παντού μακριά από το ΣΕΦ, ούτε πρόκειται να έχουν καλές πιθανότητες πρόκρισης αν δεν παρουσιάσουν το καλό τους αγωνιστικό προφίλ και σε συνεχόμενες αναμετρήσεις του Φαλήρου.

ΥΓ1: Η ομάδα πήρε δύο ρίσκα το καλοκαίρι. Το ένα είναι η δημιουργία πλην του Σλούκα συν ό,τι δώσει ο Σπανούλης και το άλλο η φροντ λάιν με 2 σέντερ rookie στην Ευρωλίγκα χωρίς ιδιαίτερο ύψος. Και τα δύο την πληγώνουν, αλλά το 2ο πολύ περισσότερο. Με ένα ακόμα αμυντικογενή σέντερ, με μέγεθος, όγκο και, επιθετικά, ικανό να δώσει τα βασικά στο πικ εν ρολ παιχνίδι, θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα τόσο για τον Σλούκα και το Σπανούλη (θα έγραφαν εύκολα κάποιες περισσότερες ασίστ) όσο και για την ομάδα συνολικά.

ΥΓ2: Το πρόβλημα δεν είναι ούτε η ηλικία ούτε η σωματική κατάσταση του Σπανούλη, η οποία είναι πολύ καλύτερη από πάρα πολλά γκαρντ της διοργάνωσης. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ένας αθλητικός παίκτης – κλασικός σκόρερ δίπλα του που να προσφέρει κάθε είδος απειλής, ο οποίος θα εστίαζε και σε αυτόν τη προσοχή της αντίπαλης άμυνας για να μη κλείνει συχνά όλη αυτή στον Σπαν αλλά και στον Σλούκα, συν ό,τι αναφέρθηκε στο ΥΓ1, με την εικόνα του Έλις στα περισσότερα παιχνίδια να δυσκολεύει την ομάδα με τα αδύναμα σκριν και τη νωθρότητα που, συνήθως, παρουσιάζει τόσο στην άμυνα όσο και στα επιθετικά τελειώματα

ΥΓ3: Δεν ξέρω αν «μπαλώνεται» τέτοια ήττα. Θεωρώ πως είναι σχεδόν αδύνατο… Πιστεύω όμως πως στην ομάδα έχουν αντιληφθεί στο έπακρο το «έγκλημα» που έκαναν και πως θα κάνουν τεράστια προσπάθεια να σταματήσουν να αδικούν τους ευατούς τους, κερδίζοντας και στη Γαλλία και όπου αλλού χρειαστεί.

Πισωγύρισμα ολκής