Ολυμπιακός – Άλμπα 75-71 και 5-3, πλέον, στην Ευρωλίγκα.

Το κάκιστο ξεκίνημα, η αντίδραση, ανατροπή και νίκη στο 2ο ημίχρονο και οι καμπάνες του 1ου που ήχησαν δυνατά στο ΣΕΦ.

Έπειτα από τη νίκη στην Αγία Πετρούπολη, οι Πειραιώτες έπρεπε να παρουσιαστούν σοβαροί, συγκεντρωμένοι και προσεκτικοί, ώστε να επιβεβαιώσουν το τίτλο του φαβορί που είχαν απέναντι στους Γερμανούς. Οι τελευταίοι, προέρχονταν από διάστημα αποχής δύο εβδομάδων στην Ευρωλίγκα, χτυπημένοι από τον κορονοϊό και ήρθαν στο Φάληρο έχοντας δώσει δύο αναμετρήσεις τις προηγούμενες 3 ημέρες, για τις εγχώριές τους διοργανώσεις.

Από τη μία η ομάδα του κόουτς Ρενέσες ηττήθηκε εύκολα στις 3 εντός έδρας αναμετρήσεις, από Μπάγερν, Εφές και ΤΣΣΚΑ, από την άλλη, ως συνηθίζει εδώ και χρόνια, είναι πιο επικίνδυνη εκτός έδρας, χάνοντας φέτος δύσκολα στο Τελ Αβίβ στη πρεμιέρα και, κάνοντας την έκπληξη μεγατόνων, κερδίζοντας μέσα στο άντρο της ΤΣΣΚΑ.

Αυτά, προς επιβεβαίωση όσων λέγαμε, ότι, για τη μεγάλη πλειοψηφία των ομάδων, δεν υπάρχουν εύκολα ματς στη διοργάνωση, παρά μόνο, κάποια, που αν είσαι πραγματικά καλός, μπορείς να τα κερδίσεις εύκολα.

Το ξεκίνημα των ερυθρολεύκων ήταν αδιανόητα κακό, με την ομάδα να είναι στατική στην επίθεση, χωρίς κινητικότητα και δίχως καλή κυκλοφορία μπάλας. Απέναντι, μάλιστα, σε μία από τις πιο αδύναμες, αμυντικά, ομάδες, αδυνατούσε να παράξει καλές συνθήκες εκτέλεσης, δεν έβγαζε πικ εν ρολ συνεργασίες, και η στατικότητα δε μπορούσε επ ουδενί να δημιουργήσει ελεύθερα σουτ από τη περιφέρεια.

Τα 8 λάθη της 1ης περιόδου είναι ενδεικτικά, με τη πεντάδα των Σλούκα-Τζένκινς-Παπανικολάου-Ζαν Σαρλ-Μάρτιν να μην αποδίδει σε καμία πλευρά του παρκέ. Αμυντικά, τόσο ο Ολυμπιακός όσο και η Άλμπα, είχαν επιλέξει από την αρχή καθαρή man to man άμυνα και δίχως να αλλάζουν στα σκριν, παρά μόνο σε κάποιες περιπτώσεις ένα σύντομο χετζ άουτ του ψηλού και επιστροφή πίσω μέχρι να ανακτήσει τη θέση του ο εκάστοτε γκαρντ.

Οι φιλοξενούμενοι αρέσκονται σε παιχνίδι πολλών πλαϊνών σκριν μακριά από τη μπάλα (off ball), για να παράξουν τα αγαπημένα τους ελεύθερα τρίποντα, αλλά και ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα. Άλλωστε, η έλλειψη καθαρού σέντερ με μέγεθος και αθλητικότητα, δεν ευνοεί καθαρές πικ εν ρολ συνεργασίες σε 2on2 καταστάσεις. Αυτό ακριβώς έκαναν από το ξεκίνημα της αναμέτρησης, το οποίο απέδωσε καρπούς και, σε συνδυασμό με την εμφανή νωθρότητα και έλλειψη ενέργειας του Ολυμπιακού, τους έδωσε άμεσα διψήφιο προβάδισμα, κλείνοντας την εναρκτήρια περίοδο με 10-22.

Οι πρώτες αλλαγές παικτών έκαναν την εμφάνισή τους από το 7′, με τους Σπανούλη-Βεζένκοφ-Χαραλαμπόπουλο και Έλις να προσπαθούν να αντιστρέψουν τη κατάσταση. Στη 2η περίοδο, το σκορ εξακολουθούσε να μην έρχεται, με τον επιθετικό προσανατολισμό να μη διαφοροποιείται ιδιαίτερα. Έπειτα από τα 2 πρώτα, στείρα, λεπτά της περιόδου, οι ομάδες άρχισαν να βρίσκουν λύσεις, κυρίως μέσα από τη ρακέτα, ωστόσο, οι Γερμανοί συντηρούσαν και διεύρυναν μάλιστα το προβάδισμα, φτάνοντας στο 20-35 του 18′, για να κλείσει το ημίχρονο με 24-35.

Η διαφορά των 11 πόντων ήταν άκρως τιμητική για την εικόνα του Ολυμπιακού και, αν η Άλμπα ήταν σε καλύτερη επιθετική βραδιά, ιδιαίτερα στο δυνατό της κομμάτι που είναι το τρίποντο, η διαφορά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη.

Με το ξεκίνημα του 2ου μέρους, η αλλαγή στα επίπεδα διάθεσης και ενέργειας του Ολυμπιακού, ήταν έκδηλη. Το σχήμα με Σλούκα-ΜακΚίσικ-Παπανικολάου-Ζαν Σαρλ και Μάρτιν μπήκε με ξεκάθαρη στόχευση να παίξει δυνατές άμυνες και, μέσω αυτών, να αρχίσει να ρολάρει η ομάδα και στην επίθεση. Η επιδίωξη αιφνιδιασμών και επιθέσεων στα πρώτα δευτερόλεπτα της επίθεσης ήταν εμφανέστατη, με την ομάδα να δείχνει αποφασισμένη, ικανή και, διόλου, βιαστική, να μαζέψει τη διαφορά άμεσα. Κάτι που κατάφερε, τρέχοντας ένα επί μέρους 9-2 για το 33-37 μέσα σε 3 λεπτά. Είναι ενδεικτικό, πως στο πρώτο μισό της 3ης περιόδου, οι ερυθρόλευκοι δέχτηκαν μόλις δύο πόντους, την ίδια στιγμή που επιθετικά έβρισκαν ρυθμό και χτίζοντας ψυχολογία.

Το μόνο που έλειπε, ήταν ένα σχήμα που θα έδινε εξ ολοκλήρου τον έλεγχο στον Ολυμπιακό και, μαζί και το προβάδισμα. Αυτό πράγματι συνέβη, με Ζαν Σαρλ στο 5, Σάσα στο 4, δύο περιφερειακοί (αρχικά Σλούκας-ΜακΚίσικ, στη συνέχεια (Σπανούλης-Σλούκας) και η σταθερά του Παπανικολάου. Η Άλμπα κρατιόταν με δυσκολία μπροστά στο σκορ, με τους Τίμαν και Σίκμα να δίνουν λύσεις απ’το ζωγραφιστό, αλλά αδυνατούσε να βγάλει πετυχημένες άμυνες και, η εικόνα του ματς έδειχνε πως είναι θέμα χρόνου να μείνει πίσω. Από εκείνο το σημείο, οι γηπεδούχοι είχαν ξεκάθαρη στόχευση τις πικ εν ρολ συνεργασίες με τον Ζαν Σαρλ, ο οποίος έκανε θραύση τελειώνοντας φάσεις αποτελεσματικά, βάζοντας όλες τις βολές και, ταυτόχρονα, όντας εξαιρετικός στον τομέα της άμυνας.

Το τρίποντο του Λο μπροστά στον Βεζένκοφ για το 40-44 από τη κορυφή, στη χαρακτηριστική του κίνηση, ήταν και η τελευταία ανάσα για την Άλμπα, με τη περίοδο να κλείνει με ένα κόκκινο ξέσπασμα, μπροστάρης του οποίου ήταν ο Βασίλης Σπανούλης. Το αγαπημένο του (και μας!) side step τρίποντο, ασίστ στον Παπανικολάου για τρίποντο, ασίστ στον Λίβιο σε πικ εν ρολ και, νέο τρίποντο απ’τη γωνία, έβαλαν τον Ολυμπιακό μπροστά με 51-44, ανατρέποντας πλήρως την εικόνα και το σκορ του 1ου μέρους.

Στη τελευταία περίοδο, ο κόουτς Ρενέσες επέλεξε να συνεχίσει με μόλις 1 γκαρντ (Γκρέηντζερ), κάτι που δε βοηθούσε την ομάδα του, με την άμυνα του Ολυμπιακού να έχει ανεβάσει πολύ τα επίπεδα πίεσης και ενέργειας. Οι άμυνες συνέχισαν να είναι ως επί το πλείστον καθαρό man to man, αλλάζοντας μόνο σε κάποιες κατοχές που εκδηλώθηκαν στα τελευταία δευτερόλεπτα επίθεσης. Οι Φοντέκιο-Γκιφέι που κάλυπταν το 2-3 δεν είναι δημιουργοί και παρόμοια στατικότητα με αυτή του Ολυμπιακού του 1ου ημιχρόνου, εμφάνιζε σταθερά πλέον η Άλμπα. Μεμονωμένες λύσεις από Σίκμα και Λάμερς κρατούσαν τους φιλοξενούμενους κοντά στο σκορ, ωστόσο, η ταυτόχρονη είσοδος των Σλούκα και ΜακΚίσικ, έτρεξε ένα ακόμα σερί και έκανε τον Ολυμπιακό να μη ξανακοιτάξει πίσω.

Ο Σακίλ έκανε την 3η του ασίστ, αξιοποιώντας το ωραίο ρολάρισμα του Λιβιό, με τον Γάλλο να τελειώνει τη φάση με γκολ-φάουλ, για να ακολουθήσει ένα ακόμα έμμεσο τρίποντο από διείσδυση του Σλούκα. Η άμυνα εξακολουθούσε να βγάζει ενέργεια, με τον Βεζένκοφ να κλέβει και τον ΜακΚίσικ να εφορμά στον αιφνιδιασμό για ένα ακόμα εντυπωσιακό κάρφωμα. Το 1ο εύστοχο τρίποντο του Σάσα έπειτα από 4 άστοχα, ήρθε να εδραιώσει τον Ολυμπιακό σε ρόλο οδηγού (66-54 στο 4.30′ πριν το φινάλε), με την Άλμπα να βρίσκει κάποιες λύσεις στις τελευταίες επιθέσεις, ρίχνοντας τη διαφορά στου 4, με τρίποντο του Γκρέηντζερ στην εκπνοή, για το τελικό 75-71.

Οι ερυθρόλευκοι κρατάνε την εμφάνιση του 2ου μέρους, την ομαδική προσπάθεια και διάθεση που είχαν και στις δύο μεριές του παρκέ, ενώ δε πρέπει να αδιαφορήσουν για το κάκιστο 1ο ημίχρονο. Τα επίπεδα συγκέντρωσης με τα οποία ξεκινάς έναν αγώνα Ευρωλίγκας, πολλές φορές αποδεικνύονται καθοριστικά και, δεν δικαιολογείται, να είναι τόσο χαμηλά.

Η συνέχεια περιλαμβάνει, καλώς εχόντων των πραγμάτων, τις εκτός έδρας αναμετρήσεις σε Βαρκελώνη και Λυών, κόντρα σε Μπαρτσελόνα και Βιλερμπάν αντίστοιχα). Με μία νίκη απολογισμό θα υπάρξει ικανοποίηση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός θα πάει και θα πέσει αμαχητί κόντρα στη Μπαρτσελόνα, η οποία έως τώρα αποτελεί ξεκάθαρα την καλύτερη, πληρέστερη και ποιοτικότερη ομάδα της Ευρωλίγκας.


ΥΓ1: Βάσει αριθμών, υπήρχε σχετική ισορροπία σε ριμπάουντ, ασίστ, κλεψίματα και λάθη, καθώς και παρόμοιοι πόντοι και ποσοστά από τη περιφέρεια Η κύρια διαφορά εντοπίζεται στο 2ο μέρος, εκεί όπου ο Ολυμπιακός δεν απώλεσε, παρά ελάχιστα, αμυντικά ριμπάουντ, ενώ περιόρισε κατά πολύ των αριθμό των λαθών. Αυτό του έδωσε τη δυνατότητα να ελέγξει πλήρως το ρυθμό, να γεμίσει αυτοπεποίθηση και να ανατρέψει τη κατάσταση.

ΥΓ2: Η θέση του Ζαν Σαρλ είναι ξεκάθαρα το 4 και, ζητούμενο είναι να μπορέσει να ανταποκριθεί επαρκώς και στο 5 σε κάποιες καταστάσεις. Απέναντι στην Άλμπα, μπορεί να ήταν καθοριστικός αποκλειστικά ως σέντερ σχεδόν σε όλο το 2ο ημίχρονο, αλλά, ας μη ξεχνάμε, ότι οι Γερμανοί δεν έχουν δυνατό και αθλητικό σέντερ, όπως έχουν οι περισσότερες ομάδες στη διοργάνωση. Αξίζουν συγχαρητήρια πάντως στον Λιβιό, για τη διάθεση και τη αποφασιστικότητα που δείχνει, πατώντας στους τομείς που μπορεί να κάνει καλά, μην αναζητώντας το εξεζητημένο και μη ξεφεύγοντας από το ρόλο του.

ΥΓ3: Η χρησιμότητα του ΜακΚίσικ και τα στοιχεία που φέρνει ο Αμερικανός στην ομάδα, είναι δυσεύρετα όχι μόνο στον Ολυμπιακό, αλλά και στην Ευρωλίγκα γενικότερα. Όσοι αμφέβαλλαν, ή καλύτερα, δεν ήξεραν, αν μπορεί να έχει διάρκεια και να είναι αποδοτικός σε συνεχόμενα παιχνίδια, θωρώ πως ήδη αναθεωρούν. Ο παίκτης δείχνει ξεκάθαρα, ότι γουστάρει άπειρα την ομάδα και τη χώρα και ότι ανήκει ΑΝΕΤΑ σε αυτό το επίπεδο. Μήπως να αποτελέσει και αυτός μία εξαίρεση και να επιβραβευτεί για την εικόνα του με κάτι το οποίο δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ να μη συμβεί? Για να συμβεί, θα πρέπει να γίνει ΝΩΡΙΣ, γιατί αυτά που βλέπουμε απ’τον ΜακΚίσικ (δεν εννοώ μόνο τα καρφώματα), τα βλέπει όλη η Ευρώπη. Και, ιδιαίτερα, στη χώρα που αγωνιζόταν προηγουμένως, όπου ομάδα με ιδιαίτερη οικονομική άνεση, θα χρειαστεί γερό φρεσκάρισμα στο 2-3 του χρόνου…

ΥΓ4: Ήταν η πρώτη αναμέτρηση που δεν αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ο Μάρτιν. Προσωπικά, θεωρούσα πως του ταιριάζει πολύ το συγκεκριμένο ματς, αλλά ας μη κατακρίνουμε από μία εμφάνιση. Εκεί όπου υπάρχει προβληματισμός είναι με την εικόνα του Έλις στα τελευταία παιχνίδια, με τον Αμερικανό να παρουσιάζεται διστακτικός, να κάνει εύκολα το λάθος και να μη βγάζει την απαιτούμενη σκληράδα που προστάζει ο ρόλος και η θέση.

ΥΓ5: Η “πολλή” κουβέντα για τον Σλούκα “αρέσει” και θα συνεχιστεί. Κανείς δε βλέπει όσα ακριβώς περιμένουμε από τον Κωστή. Όσοι όμως αναγάγουν το θέμα αποκλειστικά στην ατομική ευθύνη, μάλλον δε καταλαβαίνουν ή δε θέλουν να καταλάβουν πως τα δεδομένα αλλάζουν, χρειάζεται χρόνος και οι παίκτες δεν είναι μηχανήματα για να μένουν ανεπηρέαστοι από όλα. Να πούμε και θα πούμε όλα τα αγωνιστικά θέματα που μπορεί να προβληματίζουν και για τον Σλούκα και για όλους. Αλλά με άτομα που θέλουν αμιγώς μπασκετική κουβέντα και δε χαρακτηρίζονται από εμπάθεια και τάσεις μηδενισμού και απαξίωσης. Γιατί με αυτά που ακούμε, μάλλον ΟΛΟΙ οι παίκτες 1ης γραμμής κάνουν γαμώ τις χρονιές ως τώρα στην Ευρωλίγκα και ο Σλούκας δεν είναι όσο καλός περιμένουμε να είναι. Ήμαρτον…

ΥΓ6: Δεν αγχώνονται με τους χρόνους συμμετοχής οι Μπαρτζώκας-Σπανούλης-Πρίντεζης και αγχώνονται άλλοι. Ο Ολυμπιακός μπορεί να είναι καλός σε κάποια ματς έχοντας και τους 2 με ενεργό ρόλο και αρκετό χρόνο στο παρκέ ή το αντίθετο. Το πόσο καθοριστικός ήταν ο Σπανούλης χτες (σε 14′ λεπτά συμμετοχής), ιδιαίτερα στο κομμάτι που αγωνίστηκε στο 2ο μέρος, ή το καταλαβαίνεις εύκολα, ή ΔΕ ΘΕΛΕΙΣ να το δεις. Αφήστε την ομάδα να δουλέψει και, οι Ολυμπιακοί, να θέλετε απλά να μείνει όσο πιο πολύ γίνεται μακριά από τραυματισμούς. Φιλική συμβουλή…

ΥΓ7: Ελπίζω η ίδια ανησυχία που υπάρχει σε πολλούς για τα αθλητικά, να υπάρχει και σε άλλους, πολύ σημαντικότερους, τομείς της ζωής, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη και ιδιαίτερη κατάσταση που βιώνουμε. Να προσέχετε και να μη ξεχνάτε ότι δεν είναι, κυρίως, για τον εαυτό μας, αλλά για την αγάπη και προσοχή προς τους δικούς μας ανθρώπους και το σεβασμό προς όλους.

Ψυχρολουσία και ανατροπή