Σε μια περίεργη σεζόν η οποία μάχεται να ξεφύγει από τη σκιά του κορωνοϊού που πλανάται πάνω από την καθημερινότητα μας, η Εuroleague έχει ξεκινήσει δυνατά παρά τις όποιες αντιξοότητες και μάλιστα με αρκετές εκπλήξεις. Σε αυτή τη φάση συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον το φετινό οικοδόμημα των ερυθρολεύκων και επανερχόμαστε στις αναρτήσεις για να σταθούμε στο τελευταίο τους παιχνίδι. Την ανασκόπηση του ματς και το σχόλιο για την ομάδα, που πιθανώς θα γίνεται εβδομαδιαία, κάνει ο @NikosMigdalis τον οποίο καλωσορίζουμε θερμά και ευχαριστούμε για τις παρατηρήσεις του και όσα είχε να πει.

Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε στο Μόναχο με 74-68 από τη Μπάγερν, μη μπορώντας να ακολουθήσει και να ανταποκριθεί στο physical game της ομάδας του κόουτς Τρινκιέρι.

Οι Γερμανοί έχουν ξεκινήσει εξαιρετικά τη σεζόν όντας από τις ελάχιστες ομάδες που συνδυάζει νίκες-καλό αγωνιστικό πρόσωπο και διάρκεια (3 διπλά σε Άλμπα-Μακάμπι-Φενέρ, ήττα στη παράταση από το Μιλάνο) και κατάφεραν να οδηγήσουν την  αναμέτρηση ακριβώς στο ρυθμό που ήθελαν. Αργό τέμπο, πολύ σκληρή άμυνα με επαφές και χέρια παντού.

Οι ερυθρόλευκοι έμειναν κοντά στο 1ο ημίχρονο (39-34) βρίσκοντας κάποια σουτ με καλές προϋποθέσεις από τη περιφέρεια (4/11τρ.) αλλά οι πόντοι από το ζωγραφιστό ερχόντουσαν με το σταγονόμετρο. Οι Έλις – Μάρτιν δε βρήκαν χώρους για να προκύψουν πικ εν ρολ συνεργασίες και το πρόβλημα ξεκινούσε από τα αναιμικά σκριν που έκαναν στο ξεκίνημα των επιθέσεων, καθώς και τις κακές αποστάσεις.

Το κακό βράδυ τόσο του Σλούκα όσο και του Σπανούλη έκανε τον Ολυμπιακό δυσλειτουργικό στην επίθεση, με πολλές επιθέσεις να καταλήγουν σε ατομικές προσπάθειες και την ομάδα να μένει κοντά στο σκορ χάριν σε κάποια ξεσπάσματα κυρίως από τους ΜακΚίσικ και Τζένκινς. Οι 2 τελευταίοι, μαζί με τον Παπανικολάου και, κατά διαστήματα, τον Βεζένκοφ, ήταν οι μόνοι που έβγαζαν τα απαιτούμενα επίπεδα ενέργειας για μια τέτοια αναμέτρηση.

Στα πρώτα 5 λεπτά του β’ ημιχρόνου οι Πειραιώτες μπήκαν δυνατά στο ματς, έπαιξαν σκληρή άμυνα, βρήκαν εύκολο σκορ αλλά πάντα κάτι έλειπε για να περάσουν μπροστά. Πότε μία καλή άμυνα, πότε ένα αμυντικό ριμπάουντ και πότε ένα μεγάλο σουτ στην επίθεση, την ώρα που μέσα στη ρακέτα η ομάδα αδυνατούσε να βρει σκορ.

Εκεί ήρθε η απάντηση των Γερμανών, οι οποίοι έχοντας ως σταθερή απειλή τον, εκπληκτικό έως τώρα στη σεζόν, Λούσιτς, καλές εκτελέσεις από τα midrange shot του Μπάλντουιν και κάμποσα επιθετικά ριμπάουντ, έστειλαν τη διαφορά στους 11π. και, παρότι υπήρχε χρόνος, η πλάστιγγα έδειχνε να γέρνει προς τους γηπεδούχους.

Το τελευταίο χαρτί του κόουτς Μπαρτζώκα παίχτηκε νωρίς στη 4η περίοδο, παρατάσσοντας ένα σχήμα χωρίς καθαρό δημιουργό. Σλούκας και Σπανούλης δε πάτησαν παρκέ και η περιφέρεια των Τζένκινς-ΜακΚίσικ-Χάρισον ανέλαβε να επαναφέρει την ομάδα στη διεκδίκηση του ματς. Κάτι το οποίο, εν πολλοίς, το κατάφερε, αυξάνοντας την ένταση στην άμυνα, απατώντας με “ξύλο” στο “ξύλο” των Γερμανών και πετυχαίνοντας πόντους από ατομικές, κυρίως, ενέργειες.

Τα σέντερ εξακολουθούσαν να μην αποτελούν παράγοντες του αγώνα, η διαφορά δεν έπεφτε κάτω από τους 4 π., ωστόσο, η Μπάγερν είχε κολλήσει επιθετικά (μόλις 13π. στη τελευταία περίοδο με κακές επιλογές) και “κρατούσε” τον Ολυμπιακό στο ματς. Σε εκείνο το σημείο υπήρχε η ανάγκη για 1-2 μεγάλα σουτ που όχι μόνο θα έφερναν τους φιλοξενούμενους σε απόσταση ενός σουτ, αλλά θα φόρτωναν και τη Μπάγερν με πίεση μιας και δε μπορούσε να “καθαρίσει” ένα δικό της παιχνίδι. Όμως αυτά δε βρέθηκαν ποτέ…

Ο Χάρισον σε κάκιστη βραδιά, ο Βεζένκοφ δε βρήκε τα αγαπημένα του σουτ από “τα φτερά” και ο ΜακΚίσικ, στη κρίσιμη επίθεση, έπειτα από κλέψιμο, ένα λεπτό πριν το τέλος, αστόχησε σε τρίποντο στον αιφνιδιασμό, ενώ είχε όλο το χώρο και το χρόνο να επιχειρήσει ένα από τα δυναμικά του ντράηβ (τί πρώτο βήμα και πάτημα έχει ο τύπος…) και να στείλει το ματς στη ζαριά του ενός σουτ.

3-2 λοιπόν και προχωράμε, περιμένοντας την επόμενη Παρασκευή όχι απλά την Εφές στο Φάληρο (μαζί με τον Λάρκιν λογικά) αλλά, μαζί και την αντίδραση του Ολυμπιακού, ο οποίος έπειτα από τρεις σερί σημαντικές νίκες (ΟΑΚΑ-Αρμάνι-Μακάμπι), ηττήθηκε κατά κράτος στο Μόναχο και, συνειδητοποίησε για τα καλά, ότι ανεξαρτήτως της ποιότητας του αντιπάλου, εξίσου σημαντικό είναι το “ποιος το θέλει περισσότερο”. Όπως έδειξαν και έκαναν εκείνοι, στα δύο προηγούμενα ματς στο ΣΕΦ.

Η Μπάγερν έδειξε από την αρχή ότι το θέλει πιο πολύ, έπαιξε σκληρά, πόνταρε στις σταθερές της στην επίθεση και επικράτησε δίκαια και πιο δύσκολα από ότι μπορούσε βάσει της συνολικής εικόνας του αγώνα.

ΥΓ1: Οι Μάρτιν-Έλις ανταπεξήλθαν εξαιρετικά κόντρα στη φροντ λάιν των Αρμάνι και Μακάμπι (Χάινς-Ταρζέφσκι / Χάντερ-Ζίζιτς) κι όμως, σχεδόν, εξαφανίστηκαν απέναντι στους Ρέινολντς-Ραντόσεβιτς. Σε αυτό οδήγησε η συνολική αμυντική λειτουργία της Μπάγερν κάτι το οποίο πιστώνεται κατά κύριο λόγο στον κόουτς Τρινκιέρι.

ΥΓ2: Ο Τρινκιέρι συνεχίζει να αποδεικνύει ότι αποτελεί έναν εξαιρετικό προπονητή, ο οποίος μπορεί να παρουσιάσει το δικό του, ωραίο μπάσκετ και να αναδείξει παίκτες, με ό,τι υλικά κι αν έχει στα χέρια του. Έχουν πάρει τόσοι και τόσοι προπονητές την ευκαιρία να διαχειριστούν σαφώς μεγαλύτερα μπάτζετ και δεν την έχει πάρει αυτός. Τρομερό. Κατά τη γνώμη μου, από τα μεγαλύτερα μυαλά με τις πιο σύγχρονες ιδέες εδώ που κυκλοφορούν, εδώ και χρόνια, στην Ευρώπη…

ΥΓ3: Σε ό,τι κατάσταση κι αν βρεθούν μες στη σεζόν όλοι μαζί και ο καθένας ατομικά, το Σλούκας 0/4τρ., Σπανούλης 0/4τρ., Χάρισον 0/4τρ. δε θα ξανασυμβεί.

ΥΓ4: Αρκετά μεγαλύτερη η επιθετική συνεισφορά του Παπανικολάου. Όσοι τον βγάζουν τόσο εύκολα εκτός κάδρου, καλύτερα να μη βιάζονται και να μη κατακρίνουν τον παίκτη κάθε φορά που δεν έχει 12π 6ρ και αμυνάρες. Παίκτες με τα καλά στοιχεία, τις παραστάσεις, τις εμπειρίες και την καρδιά του Παπ δεν υπάρχουν πολλοί.

ΥΓ5: Συνεχίζονται τα αρκετά απρόσμενα, θεωρητικά, αποτελέσματα κάθε αγωνιστική στην Ευρωλίγκα. Ας καταλάβουμε, καλύτερα, ότι αυτή δεν είναι μία τόσο απρόσμενη κατάσταση, δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν και ότι το πιθανότερο είναι αυτό να συνεχιστεί για κάμποσο καιρό ακόμα.

ΥΓ6: Δε ξέρω αν ο Ολυμπιακός θα κερδίσει την Εφές. Είμαι σίγουρος όμως ότι θα παίξει πολύ καλύτερα και ότι θα πλησιάσει ξανά την καλή του εικόνα. Αυτή που έχει ο Μπαρτζώκας στο μυαλό του και αυτή που θέλει να βλέπει και ο κόσμος στο παρκέ…

Ερυθρόλευκη στάση στο Μόναχο