Γράφει ο 77

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΚΥΚΛΟΥ – Η ΑΡΧΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ (;)

Μύρισε καλοκαίρι μέσα στο καταχείμωνο. Πάντα μυρίζει καλοκαίρι όταν παρακολουθεί κανείς την εθνική. Πολύ περισσότερο όταν αυτή θυμίζει ξανά την ομάδα που όλοι αγαπήσαμε. Η αλήθεια είναι πως πάει καιρός από την τελευταία φορά που η ομάδα έδωσε τροφή για θετικές σκέψεις. Μια τέτοια ήταν τα 12 ματς των παραθύρων ανεξάρτητα με τις ιδιαιτερότητες που κουβαλούσαν αυτά. Φαίνεται σαν να ανοίγει ένας καινούργιος κύκλος. Μπορεί να ακούγεται ως ευσεβής πόθος, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως στην ομοσπονδία δεν έχει υπάρξει καμιά αλλαγή που να προδιαθέτει για οποιουδήποτε τύπου ανανέωση, αλλά ας αισιοδοξούμε συγκρατημένα.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ

Ας θυμηθούμε λίγο τον πιο πρόσφατο επιτυχημένο κύκλο. Αρκετά παλιότερο. Εκείνο της καταπληκτικής ομάδας της περιόδου 2004-2008. Μεταφερόμαστε στο κύκνειο άσμα της στις 20 Αυγούστου 2008 και συγκεκριμένα στον χαμένο προημιτελικό του ολυμπιακού τουρνουά στο Πεκίνο με την Αργεντινή. Το τελευταίο ματς του Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο της ομάδας. Το τελευταίο ματς του Θοδωρή Παπαλουκά με τα γαλανόλευκα. Το τελευταίο ματς που είδαμε μαζί στο παρκέ την φοβερή τετράδα των γκαρντ : Διαμαντίδη – Παπαλουκά – Σπανούλη – Ζήση.

Η εθνική ολοκλήρωσε το Ευρωμπάσκετ του 2007 στην Ισπανία αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση. Στο αγωνιστικό σκέλος, στο ίδιο τουρνουά είχαμε τις μέτριες εμφανίσεις στον όμιλο, την άσχημη εμφάνιση για 35’ στον προημιτελικό με την Σλοβενία και φυσικά την ανεπανάληπτη ανατροπή, τον σπουδαίο ημιτελικό με τους οικοδεσπότες και μεγάλο φαβορί Ισπανούς και την απογοητευτική εμφάνιση στον μικρό τελικό (τα χούγια δεν αλλάζουν) κόντρα στους Λιθουανούς. Η 4η θέση όμως ήταν το λιγότερο. Στο εξωαγωνιστικό σκέλος υπήρξε μια διαμάχη που δημιούργησε φθορά στα ενδότερα της ομάδας. Η κόντρα μεταξύ Ομοσπονδίας και παικτών με αφορμή διάφορα ασφαλιστικά αιτήματα των τελευταίων που αφορούσαν κυρίως τους συναδέλφους τους των χαμηλότερων κατηγοριών. Μπροστάρηδες σ’ αυτήν την κόντρα, απ’ την πλευρά της ΕΟΚ ο εκπρόσωπος τύπου συγχωρεμένος Φίλιππος Συρίγος κι απ’ αυτήν των αθλητών ο Λάζαρος Παπαδόπουλος. Ο Συρίγος παραιτήθηκε λίγο πριν το ευρωμπάσκετ απ’ την άμισθη θέση του και επικεντρώθηκε στην σκληρή κριτική στην ομάδα εστιάζοντας στα συνδικαλιστικά των παικτών και στον προπονητή που τάχθηκε με το μέρος τους (έφτασε στο σημείο να προτείνει μετά το Πεκίνο την επιστροφή Ιωαννίδη!!!). Ο δε Παπαδόπουλος τον Ιούνιο του 2008 ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί απ’ την εθνική. Ουσιαστικά ο ίδιος είχε προδιαγράψει το τέλος του μετά απ’ αυτήν εδώ την σκηνή.

Μέσα σ’ όλα, τον Φεβρουάριο του 2008 προέκυψε ένα ακόμη γεγονός που βάρυνε κι άλλο την ατμόσφαιρα. Ο ομοσπονδιακός προπονητής ανέλαβε τον Ολυμπιακό με συμβόλαιο 2,5 χρόνων. Θρυλείται πως η απόφαση του Γιαννάκη ενόχλησε τον Βασιλακόπουλο γιατί υποτίθεται πως δεν ενημερώθηκε σχετικά. Η πλευρά του coach ισχυρίζεται το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση ήταν καινοφανές για τα ελληνικά μπασκετικά ήθη ο προπονητής του Ολυμπιακού λίγες μέρες μετά τους τελικούς των play offs να μαζεύει στην εθνική παίκτες των αιωνίων για την προετοιμασία ενόψει του ολυμπιακού τουρνουά… Και στον ΠΑΟ σίγουρα δεν πέταξαν την σκούφια τους…

https://www.sdna.gr/sites/default/files/styles/main-photo/public/article/2015/05/21/671637.jpg?itok=VCQmGlyF

Η ΕΟΚ είχε φροντίσει να εξασφαλίσει το ΟΑΚΑ ως την έδρα του προολυμπιακού τουρνουά. Η ομάδα καθάρισε με συνοπτικές διαδικασίες την πρόκριση κερδίζοντας εύκολα Λίβανο, Βραζιλία, Νέα Ζηλανδία και Πουέρτο Ρίκο. Ουσιαστικά αυτά τα 4 ματς χρησιμοποιήθηκαν ως μέρος της προετοιμασίας για το Πεκίνο.

https://www.sport24.gr/Basket/ElladaBasket/A1Women/article4150455.ece/BINARY/w620/ellas.jpg
Tο ρόστερ

Στο ρόστερ, ο coach προσπάθησε να διατηρήσει ανέπαφο τον βασικό κορμό των προηγούμενων επιτυχημένων τουρνουά. Είχε αλλαγές άλλες με δική του απόφαση (Κακιούζης) κι άλλες αναγκαστικά (Παπαδόπουλος – βλ. παραπάνω, Ντικούδης – ξεκούραση, Χατζηβρέττας – αποσύρθηκε απ’ την εθνική μετά το ευρωμπάσκετ του 2007).

  • Στα γκαρντ η τετράδα έμεινε αναλλοίωτη.
  • Ο Παπαλουκάς, εδραιωμένος πλέον στην συνείδηση όλων και προερχόμενος απ’ την κατάκτηση της 2ης Ευρωλίγκας του στο F4 της Μαδρίτης υπό της οδηγίες του Ετόρε Μεσίνα, αποφασίζει να επαναπατριστεί. Απ’ την αρχή του καλοκαιριού έχει ανακοινωθεί η συμφωνία του με τον Ολυμπιακό του Γιαννάκη για 3 χρόνια.
  • Ο Διαμαντίδης είχε μια δύσκολη σεζόν με τον ΠΑΟ. Οι πράσινοι απογοήτευσαν στην Ευρωλίγκα μένοντας εκτός play offs παρά το γεμάτο χρυσόσκονη ρόστερ που είχε στην διάθεσή του ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
  • Ο Σπανούλης που μόλις ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν μετά την επιστροφή του απ’ το ΝΒΑ. Με την φανέλα του ΠΑΟ και συμπληρώνοντας ένα απίστευτο back court με Διαμαντίδη, Σάρας, Μπετσίροβιτς και Χατζηβρέττα.
  • Και ο Νίκος Ζήσης στην 1η του σεζόν στην ΤΣΣΚΑ δίπλα στον Παπαλουκά αλλά με καθαρά συμπληρωματικό ρόλο.
  • Τον ρόλο του 5ου γκαρντ στο ρόστερ έδωσε ο Γιαννάκης στον G/F Πελεκάνο (τον οποίο είχε και το προηγούμενο καλοκαίρι στην Ισπανία) αντί του Νίκου Χατζηβρέττα. Ο Μιχάλης προερχόταν απ’ την σεζόν του στην Ρεάλ Μαδρίτης συμπαίκτης με τον Λάζο. Κι αυτός ακολούθησε τον δρόμο του Παπαλουκά προς το ΣΕΦ.
  • Στην θέση του SF, ο coach αφού έκοψε τον Κακιούζη ακούγοντας ουκ ολίγα μεταξύ άλλων κι απ’ τον ίδιο τον παίκτη θυμίζοντας τις περιπτώσεις Σιγάλα (2004), Παπανικολάου – Αλβέρτη (2005), συμπεριέλαβε στην αποστολή τον Βασιλόπουλο που προερχόταν από μια πολύ καλή σεζόν με τον Ολυμπιακό και ήταν μέλος της ομάδας στα προηγούμενα τουρνουά.
  • Φυσικά κατά την διάρκεια των παιχνιδιών η ομάδα είχε την ευχέρεια να παρατάσσεται για πολλά λεπτά με σχήματα των τριών γκαρντ.
  • Στην θέση ‘’4’’ το δίδυμο Φώτση – Τσαρτσαρή ακλόνητο. Ο Batman συμπλήρωνε μια τριετία στην Ντιναμό Μόσχας παίζοντας μόνο για μια χρονιά στην Euroleague. Είχε, όμως, δρομολογηθεί η εκ νέου επιστροφή του στο ΟΑΚΑ και στην αγκαλιά του Ζοτς. Απών απ’ το ευρωμπάσκετ της Ισπανίας λόγω τραυματισμού. Ο Τσάρτσα ήταν για πολλούς ο βασικός λόγος για τον οποίο απέτυχε ο Παναθηναϊκός στην Ευρωλίγκα. Ο τραυματισμός του και η αντικατάστασή του απ’ τον Πρκατσιν στέρησαν απ’ τους πράσινους σημαντικό μέρος της χημείας τους. Μαζί με το πράσινο δίδυμο, ο Πρίντεζης στην θέση του Ντικούδη. Για πρώτη φορά σε αποστολή τελικής φάσης τουρνουά. Με εξαιρετική χρονιά στον Ολυμπιακό μετά την επιστροφή απ’ το αγροτικό του στην Λάρισα.
  • Στους centers τώρα. Ο Γιαννάκης έβγαλε μπροστά τον Μπουρούση σε ρόλο βασικού. Ο Καρδιτσιώτης ήταν πολύ καλός και στην Ισπανία την προηγούμενη χρονιά ενώ είχε καλή σεζόν και στον Ολυμπιακό. Πίσω του ο Σόφο ο οποίος είχε μια περιπετειώδη χρονιά. Το παγκόσμιο του 2006 και η εκπληκτική του εμφάνιση στον αξέχαστο ημιτελικό με τις ΗΠΑ φάνταζαν πολύ μακρινά. Η σεζόν 2007-08 ήταν γεμάτη από προβλήματα. Αρχικά ο Γκέρσον παρέπεμψε τον παίκτη στην ΚΑΕ αφού τον είδε υπέρβαρο. Οι Αγγελόπουλοι του πρότειναν να πάει σε εξειδικευμένο κέντρο στην Ελβετία για να επανέλθει, ο παίκτης αρχικά αρνήθηκε, τον απείλησαν με διακοπή συμβολαίου, τελικά συμβιβάστηκε πήγε και επέστρεψε προς το τέλος της χρονιάς χωρίς τον Πίνι πια στον πάγκο παίζοντας στα play offs της Α1 δείχνοντας σε καλή κατάσταση. Ως 3ος συμπληρωματικός ψηλός ο τίμιος Ανδρέας Γλυνιαδάκης. Πάντα διαθέσιμος, έτοιμος και με καλή χρονιά στο Μαρούσι.
Image result for ελλαδα μπασκετ πεκινο 2008

Το τουρνουά

Είμαστε στο group με ΗΠΑ, Ισπανία, Αγκόλα, Γερμανία και Κίνα. Περνούν 4 και προφανώς δεν τίθεται θέμα πρόκρισης.

Πρεμιέρα με τους Ισπανούς του Ρενέσες. Τα όσα διαδραματίστηκαν στον ημιτελικό της Μαδρίτης επανέρχονται στη μνήμη. Χάνουμε εύκολα μα 81-66 πληρώνοντας το κάκιστο 3ο δεκάλεπτο. Μεγάλη πληγή οι βολές με 11/24!!! Τρίτη σερί ήττα απ’ τους ‘’φούριας ρόχας’’ σε τελικά τουρνουά. Φυσικά υπήρξε και συνέχεια.

Δεύτερο ματς κόντρα στους Γερμανούς του Νοβίτσκι. Εύκολη νίκη με 87-64 με χρόνο να παίρνουν όλοι οι παίκτες.

Τρίτη μέρα έχει ΗΠΑ. Μας είχαν και άχτι. Οπότε πάλι καλά να λέμε με το 92-69. Θαύματα δεν γίνονται συνέχεια. Και στην τελική αν είναι να γίνουν πάλι ας μην είναι σε ματς ομίλου… Απλά γράφω μερικούς απ’ το ρόστερ των Αμερικανών για να έχουμε μια ιδέα. Λεμπρόν, Κόμπε, Καρμέλο, Τζ. Κιντ, Πολ, Χάουαρντ, Γουέιντ…

Ξανά χαλαρή νίκη κόντρα στην Αγκόλα με 100άρα κιόλας. Σκορ 102-61. DNP ο Σόφο…

Η ομάδα ήδη σκέφτεται στο χιαστί αφού ούτως ή άλλως πάει για 3η στον όμιλο. Τακτοποιεί και την υποχρέωση με την Κίνα απ’ το ημίχρονο κιόλας. Με 91-77.

https://3.bp.blogspot.com/-T-wwHYR2sJc/WUaM-5J7tnI/AAAAAAAACto/XRE_aPCcE5kP-MEZLEOaOwvbgppNijcOwCLcBGAs/s640/argentina-celebrates2004.jpg

Προημιτελικός με την Αργεντινή σε ένα déjà vu του προ 4 ετών χιαστί στην Αθήνα στην οποία η παρέα του Μανού κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Μόνο που τότε βρισκόμασταν στην αρχή του ταξιδιού αυτής της παρέας.

Τέσσερα χρόνια μετά αυτή η ομάδα έχει κερδίσει, οι παίκτες στους συλλόγους τους το ίδιο και τα δεδομένα είναι διαφορετικά.

Απ’ τα ματς του ομίλου φαίνονται ξεκάθαρα οι προσθέσεις του Γιαννάκη για ένα rotation 8 παικτών αφού ουσιαστικά δεν υπολογίζει στους Πελακάνο, Γλυνιαδάκη, Πρίντεζη και Σόφο. Αυτό το χαρακτηριστικό έχει την σημασία του καθώς και η αντίπαλός μας στηριζόταν παραδοσιακά σε λίγους παίκτες αλλά τι παίκτες. Έξι όλοι κι όλοι. Μανού, Σκόλα, Πριγκιόνι, Ντελφίνο, Νοσιόνι και Ομπέρτο.

Ισορροπημένο ματς. Όλοι θυμούνται το computerized παιχνίδι του Πριγκιόνι των 36’, το τεράστιο καλάθι του Μανού για το 80-75, το κρεσέντο του Ντελφίνο, την επιστροφή μας στο τέλος με το σχήμα καμικάζι των τριών γκαρντ, με τον Βασιλόπουλο στο ‘’4’’ και τον Φώτση στο ‘’5’’ αλά Σλοβενία και φυσικά το παραλίγο buzzer beater του Σπανούλη. Ήττα με 80-78 και 5η θέση. Παρά το γεγονός πως η εθνική δεν εμφανίστηκε ανταγωνιστική στα δυο δύσκολα ματς του ομίλου απέναντι στους μετέπειτα φιναλίστ, έπαιξε όπως ήξερε το κρίσιμο χιαστί. Πάνω κάτω το ίδιο είχε συμβεί και την προηγούμενη χρονιά όταν έκανε το καλύτερό της ματς στον ημιτελικό με τους Ισπανούς.

Η στατιστική απεικόνιση της ομάδας στο τουρνουά.

Τον Δεκέμβριο του 2008 μπήκε τυπικά τέλος στην θητεία του coach στον πάγκο της εθνικής. Δυστυχώς, όπως δήλωνε τότε ο πρόεδρος της ΕΟΚ, η εθνική δεν μπορεί να έχει στον πάγκο της προπονητή που εργάζεται ταυτόχρονα στον πάγκο ενός εκ των δύο αιωνίων.

Image result for αργεντινη πεκινο μπασκετ 2008

Πάμε να δούμε έναν συγκεκριμένο σχολιασμό εκείνου του ματς που ανέκοψε τις ελπίδες της εθνικής για ένα Ολυμπιακό μετάλλιο.

Γράφει ο Peris

Η εθνική μας λοιπόν βρέθηκε απέναντι στην Αργεντινή των σπουδαίων παικτών και που είχε προλάβει τα προηγούμενα χρόνια να πετύχει απίστευτες διακρίσεις σαν ομάδα,όντας η κάτοχος του χρυσού ολυμπιακού μεταλλίου.


Εκείνο το απόγευμα,γνωρίσαμε μια από τις πιο επώδυνες ήττες με τον τρόπο που ήρθε…Φαίνεται αστείο,αλλά η εθνική των μεγάλων ανατροπών που έμοιαζαν θεόσταλτες,τα επόμενα χρόνια γνώρισε μια σειρά από δύσκολες και σκληρές ήττες στις λεπτομέρειες,σαν να ήταν χρωστούμενες,με συχνότερο θύτη φυσικά την σπουδαία Ισπανία.


Μια τέτοια ήταν και απέναντι στην Αργεντινή των Τζινόμπιλι,Σκόλα,Νοτσιόνι,Πριτζιόνι και Ντελφίνο.Η εθνική σε αυτό το ματς λοιπόν,είχε καταφέρει να επιβάλει το δικό της νόμο μέσα στο παιχνίδι και να ελέγξει τον ρυθμό του παιχνιδιού και τα τεκταινόμενα στις 2 πλευρές του παρκέ,όμως δεν κατάφερε ποτέ να το κεφαλαιοποιήσει στο δείκτη του σκορ απλούστατα γιατί οι Αργεντίνοι είχαν απίστευτη μπασκετική ποιότητα στη σύνθεση τους και μερικούς τεράστιους παίκτες και προσωπικότητες.



Η εθνική είχε την ευχέρεια να παρατάσσει 5άδες που διέθεταν ορισμένους εξαιρετικούς αμυντικούς στη σύνθεση τους και μέσω αυτών τη δυνατότητα να επιλέγει να βάζει μακρύτερους παίκτες απέναντι στο επιθετικό όπλο του αντιπάλου. Κάπως έτσι λοιπόν,έριξε πάνω στον μεγάλο Μανού Τζινόμπιλι είτε τον Βασιλόπουλο σε μονό μαρκάρισμα,ή μετά από αλλαγές στα πικ τους έτερους γρήγορους φόργουορντ ή σέντερ(Φώτση-Τσαρτσαρή) έχοντας τη δυνατότητα να καλύψει τη συγκεκριμένη επιλογή με τα μακριά γκαρντ μας(ΔΔ-Παπ-Ζήσης) να κατεβαίνουν θέσεις στο μαρκάρισμα του αντιπάλου.

Γύρω από αυτή την τακτική και με την Αργεντινή να μην μπορεί να περάσει τη μπάλα μέσα στο καλάθι στα miss-match(με το εξαιρετικό positioning των περιφερειακών μας να είναι το κλειδί),ουσιαστικά ο Τζινόμπιλι είχε απενεργοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό δημιουργικά και έπρεπε αυτός και οι υπόλοιποι περιφερειακοί να αναλάβουν ρόλο εκτελεστή,κάτι που ο ίδιος δεν είχε φυσικά πρόβλημα να κάνει,όμως συνολικά απέτρεπε την εύκολη κυκλοφορία και παραγωγή πόντων για τους Λατινοαμερικάνους.

This image has an empty alt attribute; its file name is 930053_b.jpg

Από την άλλη στο επιθετικό κομμάτι,η εθνική στηρίχτηκε όπως πάντα στην ικανότητα των γκαρντ μας να βάλουν τη μπάλα στα σημεία που θέλουν με επιτυχία και να ελέγξουν το ρυθμό χωρίς πολλά λάθη.Η Αργεντινή ακολούθησε μια τακτική 2 εναντίον 2 στα ball screens επιλέγοντας ice απέναντι στον χειριστή δίνοντας του πλευρά.

Απέναντι σε αυτή την τακτική ήταν κομβική η ικανότητα του Τσαρτσαρή να στήνει σωστά screen και να ρολάρει στο καλάθι.Αντίστοιχα,ο Σπανούλης μπορούσε παρά την καλή άμυνα είτε να βρίσκει τις πάσες με ακρίβεια λεπτομέρειας πηγαίνοντας με τη μπάλα βαθιά ώστε να βρει τη σωστή γωνία,να κερδίζει το χώρο του βάζοντας στην πλάτη του τον προσωπικό του αντίπαλο και να εκτελεί ή ακόμα και να εκθέτει εντελώς την συγκεκριμένη τακτική περνώντας από την απαγορευμένη πλευρά. Για τον Διαμαντίδη ήταν δυσκολότερο να βρει καλές προυποθέσεις δημιουργίας,καθώς δεν διέθετε το σουτ μετά από τρίπλα με αντίπαλο κολλημένο στον ώμο του,ούτε την διεισδυτικότητα να πατήσει ζωγραφιστό και να εξερευνήσει διαφορετικές επιλογές πάσας σε εκείνο το σημείο της καριέρας του.Παρ’όλα αυτά οι σωστές μεταβιβάσεις του και η καθοδήγηση στο παιχνίδι ήταν σημαντικές για να προστατέψει η ομάδα τη μπάλα και να μη δώσει ευκαιρίες για εύκολα καλάθια στον αιφνιδιασμό.

Βέβαια,καθώς η Αργεντινή αύξησε την πίεση της,η Ελλάδα είχε πρόβλημα στην ανάπτυξη της και χωρίς παιχνίδι μακριά από τη μπάλα,η χρονική αφετηρία επίθεσης και η διαδικασία των cuts για να ξεμαρκαριστούν οι δημιουργοί μας είχε πρόβλημα.Ουσιαστικά η ομάδα πλήρωνε την έλλειψη παικτών με έμφυτη ικανότητα να παίξουν σε προσωπική φάση με τρίπλα και σουτ.Παράλληλα είχε χάσει ένα από τα σημεία αναφοράς των τελευταίων ετών – το κλασικό low post παιχνίδι.Με τον Λάζαρο Παπαδόπουλο στην αποστρατεία η εθνική είχε πλέον να βασιστεί κυρίως στον Σοφοκλή ο οποίος όμως δεν είχε τον ρόλο που θα του επέτρεπε να επηρεάσει σε ένα Α’ βαθμό το παιχνίδι και να δώσει ανάσα στην επίθεση μισού γηπέδου της ομάδας,παρότι για τα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε ήταν θετικός.

Αυτό το σκηνικό,ουσιαστικά μείωνε τις πιθανότητες να βρίσκουμε καλά σουτ από καλούς παίκτες και συχνά η μπάλα κόλλαγε σε χέρια παικτών που δεν μπορούσαν να επιτεθούν σε 1 on 1 παιχνίδι,ακόμα κι αν τα γκαρντ μας έκαναν σωστές επιθετικές επιλογές.Μια πολύ σημαντική και η ουσιαστικότερη λύση μας στο να βρεθούν καλύτερες ματιές για παίκτες που διέθεταν κυρίως το spot-shooting ήταν η ικανότητα του Θοδωρή Παπαλουκά να αναμίξει στο παιχνίδι και την αδύνατη πλευρά σκανάροντας το γήπεδο και πασάροντας πάνω από τις αντίπαλες άμυνες.Η εθνική βρήκε μέσω αυτού καλά σουτ κυρίως από τον Φώτση αλλά και τον Ζήση ενώ ο “τσάρος” συγκέντρωσε λίγη παραπάνω αμυντική προσοχή γύρω από τις βόλτες του στο ζωγραφιστό.

Παρ’όλα αυτά η αδυναμία της ομάδας να εκμεταλλευτεί συνθήκες close-out καταστάσεων ήταν παροιμιώδης και ίσως ο καλύτερος παίκτης μας σε αυτό τον τομέα που μάλιστα αμυνόταν σωστά και με ένταση,ο Νίκος Ζήσης,μάλλον ξεχάστηκε στον πάγκο παραπάνω από όσο έπρεπε εκείνο το απόγευμα.Παράλληλα,τα λάθη του Βασίλη Σπανούλη στο 2ο ημίχρονο,πιθανώς και προϊόν κούρασης πέρα από πίεσης, που διαδέχτηκαν την εξαιρετική εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου κόστισαν επίσης στην ομάδα και έδωσαν στους Αλμπισελέστε ευκαιρίες να ανοίξουν τον ρυθμό και να ζεσταθούν στο σκορ.


Από την άλλη,στην πίσω πλευρά του παρκέ η εθνική είχε την πολυτέλεια να παρατάσσει μέγεθος και σπουδαίο μπασκετικό iq πάνω στις πριμαντόνες της Αργεντινής και να μην επιτρέπει εύκολα καλάθια,παρ’όλα αυτά δεν απέφυγε ορισμένα τακτικά λάθη που έπρεπε να περιορίσει όσο προχώραγε το παιχνίδι.Παρότι εκμεταλλεύτηκε το γεγονός οτι οι Αργεντίνοι δεν μπορούσαν να μετατρέψουν σε miss-match τις υψομετρικές διαφορές μετά από switch κοντά στο καλάθι,δυσκολεύοντας και τον Μανού Τζινόμπιλι να σκοράρει σε συνέχεια ή να δημιουργεί ρήγματα,συνέχισε να κάνει μέσα στο παιχνίδι κάποιες άστοχες επιλογές.

Ουσιαστικά υπέπεσε αρκετές φορές στην παγίδα του overhelping,καθώς όποτε δεύτερος παίκτης από την strong side πλησίαζε τον παίκτη που είχε τη μπάλα,οι αντίπαλοι τιμωρούσαν ακαριαία έχοντας ανοιχτή επιθετική διάταξη και φονικούς σουτέρ παραταγμένους με καλό spacing γύρω από το τρίποντο.

Επίσης,η Αργεντινή βρήκε πολλές φορές στο ματς την ευκαιρία να πετύχει καλάθια σε καταστάσεις δευτερεύοντος αιφνιδιασμού,τιμωρώντας την παραμικρή απόπειρα των κλασικών full-court press της εθνικής,αλλά και τα αρκετά εκατοστά που μπορεί να έδινε ο παίκτης που πίεζε τον αντίπαλο που κατέβαινε τον άξονα(Πριτζιόνι-Τζινόμπιλι) και με σκριν πολύ ψηλά,συχνά και κοντά στο κέντρο έβρισκε την ευκαιρία να δημιουργήσει ρήγμα και να βρει γρήγορα καλάθια εκθέτοντας και τα πόδια των ψηλών μας,ειδικά όταν τραβούσε μακριά από το ζωγραφιστό τον Μπουρούση.

Φυσικά,το τελικό χτύπημα ήρθε από τον φοβερό Κάρλος Ντελφίνο.Ο Αργεντινός φόργουορντ έκανε την πραγματική διαφορά,ιδίως στο 2ο ημίχρονο,παρουσιάζοντας μια παράσταση επιπέδου ΝΒΑ,σκοράροντας με κάθε πιθανό τρόπο και σε καθεστώς καλής άμυνας.Ο Γιαννάκης είχε καταφέρει επιτυχημένα να παρατάξει πιο μακρείς αντιπάλους απέναντι στον Τζινόμπιλι,όμως ο Ντελφίνο βρήκε την ευκαιρία να οργιάσει.Το σκηνικό που εκτυλίχθηκε,έδειχνε να επιτάσσει πιο σκληρή και aggressive άμυνα πάνω στον παίκτη,ακόμα και με συχνότερη χρησιμοποίηση των φάουλ ή βάζοντας τον στην διαδικασία να αναγκαστεί να ψάξει την πάσα(κάτι που όταν κάναμε βέβαια στα γκαρντ τους δεν πέτυχε).

To ματς έκλεισε,όπως του άρμοζε,στο τελευταίο σουτ…Ο Βασίλης Σπανούλης,ένας αθλητής που έχει συνδέσει την πορεία του με τα μεγάλα σουτ,την clutch παρουσία του και τις νίκες της τελευταίας στιγμής,πήρε την τελευταία επίθεση αλλά η μπάλα βρήκε στο σίδερο.Μια απόδειξη πως η αποτυχία είναι μέσα στη ζωή για να διδάσκει και να δείχνει τον δρόμο για την επόμενη προσπάθεια.Αυτό πρέπει να είναι αναπόφευκτα το μότο της εθνικής στα επόμενα βήματα της κοιτάζοντας πίσω στα τελευταία χρόνια..

Πολλά από τα παραπάνω μπορούμε να θυμηθούμε και να εξετάσουμε στο βίντεο που ετοίμασα για το MindTheBasket.

Ο ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ (;)

Από εκείνο το ματς στο Πεκίνο έχουν περάσει περίπου 11 χρόνια. Καθένας απ’ τους πρωταγωνιστές της ομάδας διέγραψε την δική του πορεία στο χρόνο.

Ο coach συνέχισε στον Ολυμπιακό μέχρι το καλοκαίρι του 2010. Πήγε μετά από αρκετά χρόνια την ομάδα στο F4 δυο σερί χρονιές. Την μια το ’09 στο Βερολίνο έχασε τον ημιτελικό στο σουτ και το ’10 στο Παρίσι τον τελικό απ’ την καταπληκτική Μπάρτσα του Πασκουάλ. Πήρε μόνο έναν εγχώριο τίτλο το κύπελλο του 2010 κι έφυγε με την εντύπωση πως απέτυχε στο έργο του. Ακολούθησαν η Λιμόζ, το σύντομο πέρασμα απ’ την εθνική της Κίνας και η περιπετειώδης επιστροφή στον Άρη. Όλα αυτά τα χρόνια εμφανιζόταν ως πιθανός για επιστροφή στην αγαπημένη του εθνική κάθε φορά που η ΕΟΚ έβγαινε στην γύρα για νέο coach αλλά αυτοί που αποφασίζουν είχαν άλλα σχέδια.

Απ’ τους 12 του Πεκίνο συνεχίζουν στην ενεργό δράση οι 6, 7 αν υπολογίσουμε και τον Φώτση που πλέον παίζει ερασιτεχνικά. Σπανούλης, Ζήσης, Μπουρούσης, Πρίντεζης, Βασιλόπουλος, Γλυνιαδάκης και Φώτσης. Οι υπόλοιποι (Διαμαντίδης, Παπαλουκάς, Πελεκάνος, Τσαρτσαρής, Σόφο) έχουν αποσυρθεί. Όλοι με επιτυχίες και διακρίσεις σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Οι συνδετικοί κρίκοι :

Image result for βασιλοπουλοσ μπουρουσησ εθνικη

Ο ένας σίγουρος για το παγκόσμιο κι ο άλλος με πολλές πιθανότητες. Πόσα συνέβησαν και στους δυο σ’ αυτά τα 11 χρόνια…

Related image

Τα βήματα ως εδώ

Όπως φυσικά και η εθνική περπάτησε τον δικό της δρόμο. Δυστυχώς, όχι παράλληλο με των ανθρώπων που δημιούργησαν τον νεότερο μετά το ’87 μύθο της υπό την έννοια ότι η ομάδα σ’ αυτά τα 11 χρόνια ταλαιπωρήθηκε αρκετά χωρίς να μπαίνουν όλες οι φάσεις στο ίδιο τσουβάλι.

Image result for εθνικη μπασκετ 2010 επεισοδια με σερβους

Ο Καζλάουσκας διάδοχος του Γιαννάκη πήρε ένα χάλκινο μετάλλιο με την κεκτημένη το ’09. Η επόμενη χρονιά με το παγκόσμιο στην Τουρκία ήταν καταστροφική από όπου κι αν την πιάσεις.

Image result for ελλαδα - νιγηρια 2012 μπασκετ

Η περίοδος Ζούρου άρχισε συμπαθητικά (αξιοπρεπέστατη πορεία παρά τις πολλές ελλείψεις στο ευρωμπάσκετ ’11) αλλά έκλεισε αποκαρδιωτικά (προολυμπιακό ’12 στο Καράκας).

Image result for ελλαδα μπασκετ τρινκερι 2013

Σύντομο πέρασμα και για τον άπειρο Αντρέα Τρινκέρι. Αδίκησε τον εαυτό του αλλά περισσότερο τον αδικήσαμε εμείς με την αδηφάγα ανυπομονησία μας. Καταποντισμός στο ευρωμπάσκετ του ’13.

Image result for κατσικαρησ εθνικη μπασκετ

Μετά ακολούθησε η τριετία του Κατσικάρη που για καιρό εμφανιζόταν ως διακαής πόθος και αυτονόητος ομοσπονδιακός. Ο coach συμμάζεψε την ομάδα αλλά δεν της έδωσε το κάτι παραπάνω που χρειαζόταν για να βγει ξανά στον αφρό. Τρία χαμένα χιαστί κρίσιμα ματς σε τρεις διαδοχικές διοργανώσεις (Σερβία  Μουντομπάσκετ ’14, Ισπανία Ευρωμπάσκετ ’15 και Κροατία προολυμπιακό ’16).

Image result for ΕΘΝΙΚΗ ΕΥΡΩΜΠΑΣΚΕΤ 2017 ΜΙΣΣΑΣ


Συνέχεια με τον Μίσσα να υποκρίνεται τον προπονητή που δεν είναι και το βασικότερο των ζητημάτων κατά τον πρόεδρο. Φυσικά η απογοήτευση στο Ευρωμπάσκετ του ’17 όχι τόσο για την αγωνιστική κατάληξη όσο για την εικόνα της ομάδας που έμοιαζε με σκορποχώρι. Εκεί πιάσαμε πάτο απόπατο.


Η είσοδος στην νέα εποχή

Image result for γιωργοσ βασιλακοπουλοσ

Όλα αυτά τα χρόνια μέσα και δίπλα στην ομάδα πλέχτηκαν μύθοι, στήθηκαν συνομωσίες και άνοιξαν πληγές που γέμισαν τοξικότητα την πάλαι ποτέ ‘’επίσημη αγαπημένη’’. Από φήμες για κλίκες και παρεάκια, μέχρι επιβολή παικτών και βοηθών στους προπονητές. Από μεταφορά της αιώνιας κόντρας στους κόλπους της εθνικής μέχρι πόλεμο μεταξύ ΕΟΚ και Ολυμπιακού. Από δηλητηριασμένες νοοτροπίες μερικών παικτών μέχρι αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων. Από ψηφοφορίες μεταξύ των αθλητών για επιστροφή του Παπαλουκά στην ομάδα το 2009 μέχρι αποκλεισμό του Καλάθη επειδή ζήτησε 3 μέρες παραπάνω άδεια.  Από το όργιο φημών για την αποχώρηση του Διαμαντίδη και το απίστευτο παρασκήνιο για την απουσία του Γιάννη το ’17.

Βασικός υπεύθυνος ο πρόεδρος της ΕΟΚ και η παραδοσιακή νομενκλατούρα που τον στηρίζει. Είναι τα παιχνίδια που παίζει συχνά η ιστορία όταν δεν την αγνοείς. Ο άνθρωπος που στα μέσα των ‘80s κατάφερε να χτίσει ένα μικρό θαύμα εκτοξεύοντας την απήχηση του αθλήματος στην Ελλάδα να αποτελεί εδώ και μια δεκαετία αναμφισβήτητη τροχοπέδη στην εξέλιξη. Καθεστωτισμός, συντηρητισμός, παλαιοκομματικές μέθοδοι και οπισθοδρομικές αντιλήψεις που οδήγησαν στον βάλτο.

Μεσολάβησε το κενό του καλοκαιριού του ’18 και τα περιβόητα παράθυρα για τα οποία κλήθηκε να ηγηθεί απ’ τον πάγκο ο Θανάσης Σκουρτόπουλος μέλος του τεχνικού team επί Κατσικάρη και Μίσσα. Η συγκυρία μάλλον μας έκατσε καλά. Όλες οι ευρωπαϊκές ομάδες αναγκάστηκαν να στελεχώσουν ομάδες χωρίς τους πρωτοκλασάτους παίκτες τους. Η εθνική αναγκάστηκε με την σειρά της να ψάξει βαθιά στην δεξαμενή των διαθεσίμων και με βάση την μετέπειτα πορεία μπορεί κανείς να ισχυριστεί βάσιμα ότι πέτυχε διάνα.

Image result for σκουρτοπουλοσ εθνικη

Ο Σκουρτόπουλος παρέλαβε ένα χάος. Η ομάδα επέστρεψε απ’ το Ευρωμπάσκετ του ’17 με πολλές ανοιχτές πληγές. Το κυριότερο πρόβλημα δεν ήταν αγωνιστικό. Η εικόνα διάλυσης που εξέπεμψε κατά την διάρκεια της προετοιμασίας αλλά και του τουρνουά ήταν πρωτόγνωρη. Θα έλεγε, λοιπόν, κανείς πως ήταν ευτυχής συγκυρία που ο προπονητής οδηγήθηκε υποχρεωτικά στην δημιουργία της εθνικής Β’. Στο αρχικό προσκλητήριο για το πρώτο παράθυρο προκάλεσε συζητήσεις με κάποιους αποκλεισμούς και κυρίως τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που χρησιμοποίησε. Ωστόσο, κι επειδή σε ελάχιστα ματς χρειάστηκε ή μπόρεσε να έχει διαθέσιμους τους πρωτοκλασάτους, κατάφερε να συγχρονιστεί με παιδιά που προσήλθαν στην ομάδα με την καλύτερη δυνατή διάθεση. Παίκτες με πατημένα τα 35 που δεν είχαν φανταστεί ποτέ τον εαυτό τους να παίζει στην εθνική και νεότερους με δίψα να παίξουν ακόμη κι αν γνώριζαν πως είχαν βρεθεί στην ομάδα από σπόντα. Το κλίμα πλέον αποπνέει υγεία, ο προπονητής κουμαντάρισε παραπάνω από ικανοποιητικά αυτό το σύνολο των παικτών ακόμη και τις λίγες φορές που κλήθηκε να εντάξει τους λεγόμενους βασικούς. Έτσι μας προέκυψε και η αγωνιστική επιτυχία δηλ. η άνετη πρόκριση και το 11-1.

Ο coach, λοιπόν, παίρνει καλό βαθμό. Θα έλεγα ανέλπιστα. Ωστόσο, μπροστά του έχει μια δυσκολότερη δοκιμασία. Είναι τελείως διαφορετική η φύση της δουλειάς που έχει να κάνει στο δίμηνο περίπου της προετοιμασίας και του τουρνουά στην Κίνα. Θα κληθεί να στελεχώσει την ομάδα με τους καλύτερους που αυτός κρίνει και να διαχειριστεί την καθημερινή τριβή με μεγαλύτερα ‘’εγώ’’. Δεν είναι εύκολη η αποστολή του με δεδομένο πως ο ίδιος δεν είναι του ίδιου βεληνεκούς προσωπικότητα. Ο Σκουρτόπουλος είναι ένας χαμηλών τόνων άνθρωπος και με την μέχρι τώρα πορεία του ως head coach κερδίζει την εμπιστοσύνη των αθλητών. Βασικό του μέλημα είναι η διαφύλαξη της καλής ατμόσφαιρας που έχει δημιουργηθεί και να πατήσει πάνω σ’ αυτήν για τις επιλογές της 12άδας. Ας κόψει όποιον είτε έχει αναστολές ως προς την συμμετοχή του είτε ο ίδιος ο coach έχει αμφιβολίες για την διάθεσή του να δεσμευτεί 100%. Και ας έχει το οποιοδήποτε αγωνιστικό κόστος.

Αυτονόητο ότι είναι άλλης τάξης κουβέντα η εθνική με τον Γιάννη και η εθνική χωρίς αυτόν. Σε όλα τα επίπεδα. Ας φανταστούμε μόνο το επικοινωνιακό κομμάτι. Η εθνική με τον Γιάννη στο ρόστερ της θα είναι μια απ’ τις εμπορικότερες ομάδες του τουρνουά. Κι εδώ προφανώς χρειάζεται προσεκτική διαχείριση.

Χαμός στην Εθνική! "Πλακώθηκαν" Γιάννης-Καλάθης!

Ως προς την προσέγγιση και την επαφή με τον δικό μας super star, o Σκουρτόπουλος φαίνεται να κινείται δραστήρια και έχει συμβάλλει στο να πέσουν οι τόνοι μετά το προ μηνών δημόσιο ξεκατίνιασμα του προέδρου με τους ατζέντηδές του παίκτη. Είναι προφανές πως αν ο Γιάννης παίξει στο παγκόσμιο η ομάδα πρέπει να στηθεί γύρω του ώστε να τον εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Τελευταία φορά που ο Γιάννης φόρεσε την φανέλα της ομάδας ήταν το 2016 στο προολυμπιακό του Τορίνο. Το τωρινό του status με το προ τριετίας απέχει πάρα πολύ. Δεν το ‘χουμε συνειδητοποιήσει ακόμη αλλά η εθνική καλώς εχόντων των πραγμάτων θα έχει στις τάξεις έναν παίκτη του οποίου το όνομα και η εικόνα έχουν παγκόσμιο αντίκτυπο!!!

Το θέμα είναι πως στα τουρνουά της FIBA τα πράγματα είναι περιορισμένα. Δεν μπορείς να υπογράψεις αυτούς που θα κολλήσουν στον ηγέτη σου. Πρέπει να τους επιλέξεις από μια συγκεκριμένη δεξαμενή. Το βασικό ζήτημα είναι το γνωστό χιλιοτραγουδισμένο. Πού πουλάνε σουτ να πάμε να πάρουμε; Επίσης, το μπάσκετ που παίζεται σ’ αυτά τα τουρνουά είναι ιδιόμορφο.

Αλλά είναι πρώιμη οποιαδήποτε κουβέντα για το στυλ παιχνιδιού και την αγωνιστική κατεύθυνση. Ας είναι όλοι διαθέσιμοι και τα υπόλοιπα έπονται. Μια ανησυχία υπάρχει, πάντως. Μπορεί η συμμετοχή του Γιάννη να δείχνει πολύ πιθανή αλλά θέματα υπάρχουν γενικώς. Ο Νικ που ταλαιπωρείται από πελματιαία, ο Πρίντεζης και οι υπόλοιποι παίκτες του Ολυμπιακού υπό το πρίσμα της κόντρας του συλλόγους τους με την ΕΟΚ που αναμένεται το επόμενο διάστημα να κορυφωθεί.

Ας μείνουμε στο ‘’think positive’’ κι ας ετοιμαστούμε για ένα συναρπαστικό τουρνουά.

Ο καμβάς συμπληρώθηκε.

http://www.fiba.basketball/images.fiba.com/Graphic/8/7/b6/6ZaJhE53Sk22qVW610CvMA.png?v=20190226052202197

Κι ένας μπούσουλας για το καινούργιο format του τουρνουά.

http://www.fiba.basketball/images.fiba.com/Graphic/B/8/6/F/O7D_WJgB7EalRLqf_hsLtQ.png?v=20190108163758106
Τότε και τώρα…