Σπουδαία εμφάνιση και εμφατική νίκη για τον Παναθηναϊκό απέναντι στη Μακάμπι σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της φετινής χρονιάς.

Γραφει ο Efthymis

Η άμυνα αλλαγών έπνιξε την αναιμική επίθεση της ομάδας του Σφαιρόπουλου, η οποία βασίστηκε σε 2vs2, iso και προσπάθεια να επιτεθεί στα mismatches (αν μπορούν να θεωρηθούν τέτοια ενδεχόμενα ματσαρίσματα του Χεζόνια ή του Παπαπέτρου με τον Κάσπι), ενώ αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η επίθεση της ομάδας, αφού φαίνεται πως ο Κάτας έχει αρχίσει να εγκαθιδρύει τη φιλοσοφία του. Transition offense, γρήγορη σκέψη/πράξη, προσπάθεια να μπει ο κάθε παίκτης στα καλά του σημεία προσπάθεια για να αξιοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι παίκτες σε κάθε επίθεση ώστε να μην μπορέσει η αντίπαλη άμυνα να αντιδράσει. 

Ο Παναθηναϊκός, με εξαίρεση ένα διάστημα κατά τη διάρκεια της τρίτης περιόδου, κυριάρχησε στο παρκέ  και σε ένα τέτοιο παιχνίδι δε νομίζω πως χωράει ιδιαίτερη ανάλυση. Θα προσπαθήσω λοιπόν να σκιαγραφήσω κάποιες αλλαγές που έχει κάνει ο Κάτας στην ομάδα και κυρίως στο επιθετικό κομμάτι. 

Η pick and roll based επίθεση της ομάδας έχει τροποποιηθεί. Η ομάδα χρησιμοποιούσε το pick and roll ως τρόπο για να εκδηλώσει την τελική της προσπάθεια. Πλέον χρησιμοποιείται ως εισαγωγικό play για να δημιουργήσει τις συνθήκες για να επιτεθεί είτε κυκλοφορώντας τη μπάλα και δημιουργώντας έξτρα σουτ είτε να για να «πατήσει» πάνω σε ενδεχόμενα mismatches και να επιτεθεί μέσα από high-low συνεργασίες. Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως δεν επιτίθεται καθόλου με κλασικό pick and roll, αλλά το έχει περιορίσει αρκετά. Έτσι η μπάλα κυκλοφορεί και η αντίπαλη άμυνα αναγκάζεται να καλύψει μεγαλύτερες αποστάσεις και να μπει σε διαδικασία περιστροφών. 

Η αλλαγή της διάταξης σε 3-out, 2-in είναι ένας από τους λόγους που ο Παναθηναϊκός είναι αυτή τη στιγμή δεύτερος σε επιθετικά ριμπάουντ (11.6) πίσω μόνο από την ΤΣΣΚΑ. Επίσης, έχει κρύψει την ένδεια σε σουτέρ (η ομάδα έχει 34.6% το χαμηλότερο σε όλη τη διοργάνωση) και τονίζει την υπεροχή της σε ύψος και δύναμη ειδικά όταν επιτίθεται με high-low συνεργασίες. Οι ψηλοί της ομάδας κάνουν θραύση μετά την αλλαγή της διάταξης.

Η ομάδα έχει αλλάξει και τρόπο που σουτάρει από την περιφέρεια. Τα τρίποντα που εκτελούνταν εν κινήσει και οι επιθέσεις που κατέληγαν σε τρίποντα παικτών που έβγαιναν από τα σκριν έχουν δώσει τη θέση τους σε επιθέσεις που καταλήγουν σε τρίποντα θέσης και αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι παίκτες όπως ο Παπαπέτρου να σουτάρουν με καλύτερο ποσοστό. Σε αυτό βέβαια έχει παίξει ρόλο και η προσθήκη του Χεζόνια μιας και η ικανότητά του σε δημιουργία, εκτέλεση και 1vs1 ανοίγει πόρτες που ήταν κλειστές και η ομάδα ανεβαίνει επίπεδο. 

Ο Κάτας φροντίζει να εκμεταλλεύεται τα πλεονεκτήματα των παικτών του. Για παράδειγμα τα κοψίματα του Γουάιτ ήταν γνωστό πως δε μπορούν να αντιμετωπιστούν από την αντίπαλη άμυνα, αλλά ελάχιστα τα είδαμε επί Βόβορα. Ο Γουάιτ κάνει πλέον θραύση σε αυτόν τον τομέα,  αφού βέβαια ανέπτυξε αρκετά καλή χημεία με το Μήτογλου. Ο Μήτογλου με τη σειρά του έχει βελτιωθεί και αυτός όχι τόσο επειδή παίζει ως pf όπως έχει γραφτεί κατά συρροή, αλλά επειδή είναι από τους κερδισμένους  της αλλαγής της διάταξης και έχει περιορίσει τα σουτ που σουτάρει από την περιφέρεια, ενώ έχει αυξήσει τα σουτ που παίρνει μέσα από το ζωγραφιστό. Ενδεικτικά προ Κάτας εκτελούσε ατά μέσο όρο 2 τρίποντα και 4,21 δίποντα, ενώ με τον Κάτας εκτελεί 1,44 τρίποντα και 6,88 δίποντα. Το δείγμα βέβαια είναι μικρό, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει μία σημαντική διαφοροποίηση. 

Ο κόουτς προσπαθεί να αναπληρώσει το έλλειμμα δημιουργίας αξιοποιώντας τους ψηλούς. Πλέον τουλάχιστον ένας ψηλός της ομάδας λειτουργεί ως δημιουργός είτε από το low είτε από το high post. Απέναντι στη Μακάμπι ήταν ο Μήτογλου, απέναντι στη Μπάγερν ο Γουάιτ, απέναντι σε Άλμπα και Μπαρτσελόνα ο Μπέντιλ, απέναντι σε Ολυμπιακό ο Παπαγιάννης. Χρησιμοποιώντας του ψηλούς ως δημιουργούς ο Κάτας πετυχαίνει να μετακινηθεί η μπάλα γρήγορα από τη δυνατή στην αδύνατη πλευρά και να δημιουργηθεί ελεύθερο τρίποντο ή επίθεση σε close out. Αυτό που θα πρέπει να ελαττωθεί είναι τα λάθη. Ειδικά ο Μπέντιλ είναι επηρρεπής. 

Μιλώντας για λάθη όμως πρέπει να τονιστεί πως η έλλειψη γκαρντ και η τραγική κατάσταση του Μακ πληγώνουν την ομάδα, την ώρα που ο Μποχωρίδης χωρίς να θαμπώσει, δίνει λύσεις στο μισό γήπεδο με το court vision και την οξυδέρκειά του. Ενδιαφέρον έχει πως ο Κάτας προσπαθεί να του δώσει σποραδικά προσπάθειες στο χαμηλό ποστ απέναντι σε κοντύτερους αντιπάλους. Ο Λευτέρης πάντως δείχνε πως μπορεί να διεκδικήσει θέση για του χρόνου. 

Ο Παναθηναϊκός είναι αυτή τη στιγμή ένα κατοπτρικό συμμετρικό είδωλο της Εφές με κοινό στοιχείο τον υψηλό ρυθμό. Η Εφές των πολλών χειριστών και σουτέρ, των αυτόφωτων παικτών είναι το κατοπτρικό συμμετρικό είδωλο του Παναθηναϊκού των ελάχιστων χειριστών, του κανενός σουτέρ, αλλά των πολλών ψηλών και πολλών παικτών που αναδεικνύονται μέσα από την ομαδική δουλειά. 

Τέλος, να αναφέρω πως σίγουρα γίνονται λάθη. Ο Κάτας για παράδειγμα επέλεξε να παίξει με αλλαγές απέναντι στη Μπαρτσελόνα, ενώ δε δοκίμασε under στον Καλάθη. Σίγουρα υπάρχουν παίκτες που δεν έχουν βοηθήσει (π.χ. Όγκαστ) και υπάρχουν παίκτες που δε δικαολογούν την παρουσία τους στο ρόστερ (ο Καλαϊτζάκης υστερεί σε πολλούς τομείς αυτή τη στιγμή), αλλά η ομάδα δείχνει να βρίσκεται σε καλό δρόμο και σίγουρα γίνεται καλή δουλειά.

Τα στατιστικά: 

Από τη βάση δεδομένων του @acbbstatscy

https://docs.google.com/document/d/1ATf2wM6mZXCRlA2FaDlLQJ07n5CfcY4SJZ1PNbnWgv0/edit

Βελτίωσης συνέχεια με νίκη